a iudiceiniuſteconſtantiEſto animo forti cū ſis dampnatus iniqͦ.nullus etiā nō dampnatusNemo diu gaudet qui iudice viuit iniquoCum violentia iuſticie ꝑſecutrix/ te precipitanter inuaſerit: tūc animis virilibus vtendum ſtatuas: mollicie fe-mine leuitatis expulſa. Alioquin ſi rigoris ꝑtinacia equovecta ſuꝑbie: ꝑ campos arbitrarie voluntatis excurrerꝫ:nullo contradictionis obice prepoſito totam cōfringeretſegetem rōnis. Si ergo in calumnioſo iudicis auditorioꝑ penam condemnatus extiteris: conſtantie murū ac re-ſiſtētie vallum feſtines opponere. ne iuſticia materiam depulſam īueniat. aut parietes inclinatos Nam recte rōnisiudicio duplici plaga cōteritur. qui damnabili mulctatusiniuria: et diſſimulatione malignandi fidutiam tribuit inimico Nemo diu gaudet q̄ iudice viuit iniquo Vn̄ no. ca.Sis fortis factus ſub iniqua lege coactusNon gaudet multum que lex mala ſeruet inultumDe bonis ſocijs acquirendis.fidelēCū tibi vel ſociū vel fidū queris amicumhoneſtarerū affluentiaNon tibi fortuna hominis ſed vitā petenda eſtSi preclarū amicitie fedus cū quolibet hominū vo-lueris adipiſci: nō nature claritatis inſignia: nō fortune venuſtatis p̄conia: nō copioſe ſuꝑlectilis ſarcinulas: nō mundane dignitatis primicias intuere: Sed ſi ſciē claritate ꝑ-fuſus: ſi virtutū pōdere trabeatus: ſi ſame p̄conantis mu-nere laureatus extiterit eciā ſi blandientis fortune nou̓cā-tes exꝑiat̉ inſultus huiꝰ amicitia poſtulāda ſedulius: amplectanda virilius ac totis conatibus obſeruanda Nō ti-bi fortuna hominis eſt ſed vita petenda Yn̄ no. cath.
Druckschrift
Cato (vulgo Disticha Catonis) : [Mit Komm. des Robertus de Euremodio]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten