carere vicio. nam hec vicialis peſtilentia: impetū malicienō poterit cohibere. Proximus ille deo qui ſcit racionetacere Vnde nouus catho.Si cupias pacem linguā compeſce loquacemEt racione ſile conſiliū ſi cupis adireNotam contradictionis cauetocontemne iā hoc iā illud volēdo ip̄iSperne repugnando tibi tu contrarius eſſe..l. cū nullo ꝯcordabitdiſcordatCōueniet nulli qui ſecū diſſidet ipſeCū dictante rōnis iudicio ſentenciā veritatis acce-peris: ſiue fuerit virtutis laudatoria: ſiue criminis inuectiua: ſi hanc ad aurem publice multitudinis te contigerit ꝓmulgaſſe: ſtabili fundamēto veritatis infixus: ab hoc tramite nulla cōtrarietatis opinione diſcedas Ne varietatꝭmacula deturpatus: puerilitatis tibi crimē ingeras. dumaffirmando et negando cōtraria ponis in eſſe Sperne repugnando tibi tu cōtrarius eſſe Vnde nouus cathoNulli ſe iungit ſua quē diſcordia pungitQui ſua diuulgat mea vel tua quō celat¶ Aliorū mores et vitā ne carpſerisactus et oꝑacionesprauos.Si vitā inſpicias hominū ſ̄ deniqꝫ moresarguis peccātes nullꝰ hō fine pccōCū culpas alios. nemo ſine crimine viuitDumane fragilitatis iudicium: has ignorantie tenebras exꝑitur: vt proprij reatus ignarus: ad alienarum cul-parum iudicia/ ſe frequenter tranſferat. eo magis confuſionis aſſecutus iudicium quo mordaci ſordidatus vicijs lingua: aliorum crimina reprehendit. Sicut nempe ille aro-matibus indiget: qui redolentiam miniſtrare ſatagit. ſic il