Folioniſi vitiaQuis alius videt̉ eē ꝯſeruator bonoꝝ: ⁊ maloꝝ expulſor niſideꝰ qui cū exalta ꝓuidentie ſpecula quid vnicuiqꝫ ꝯueniat cognoſcit ⁊ quid ꝯuenire nouit accōmodatNō eſt fas hoī cūctas diuini oꝑis machinas vel īgenio ꝯp̄hēdere vel ſermone explicare ¶ Proſa ſexta ante finem¶ Sequūtur auto. v. libri de ꝯſolatione philoſophie.Aſus eſt inopinate rei euentus ex cauſis confluentibꝰin his que gerunturNulla eſt rōnalis creatura qͥn ei libertas arbitrij aſſit.Speculari vel orare ſolꝰ ē modꝰ quo hoīes loqͥ cū d̓o vident̉Diuina ꝓuidentia rebꝰ generandis ncc̄itatē n̄ imponit. qꝛ ſioīa venirent ex ncc̄. tāte premia bonoꝝ ⁊ pene maloꝝ pirent.Fruſtra eſſet artis effectꝰ ſi omnia coacte mouerenturSignū rei quid ſit res oſtendit. ſed non efficit qͥd deſignatOmne qd̓ cognoſcit̉ ẜm vim ſui non cognoſcit̉: ſed potiꝰ ẜmcognoſcentium facultatemEternitas ē interminabilis vite tota ſimul ⁊ ꝑfecta poſſeſſio.Si digna rebus noīa imponere volumus dicendū eſt eē de-um eternum mūdum perpetuū ẜm platōnem.Deus omnia futura ſcit quaſi iam generent̉ ⁊ ī ſui ſimplici cognitione conſideratOmne qd̓ ſenſibꝰ ptꝫ: ſi ad rōnem referas vl̓e eſt: ſi ad ſenſumꝑticulare eſt. vn̄ vl̓ eſt dum intelligit̉. ꝑticulare aū: dūſentit̉Omne futurum diuinus precurrit intuitus eē nō pn̄tNō fruſtra in d̓o ſūt poſite ſpes ⁊ p̄ces q̄ cū rc̄e ſunt īefficaces¶ Sequūtur auto. boetij de diſciplina ſcolariumIligentia cuiuſlibet oꝑis obtuſitas ꝑmollitur.Cogica ē ſcīa veri falſiqꝫ indagatrix prudētia multūSic̄ prudētia paꝝ vel nihil ꝓdeſt ſine iuſticia: ſic iuſticia ſineSicut ſcīa ſine vſu paꝝ vel nihil ꝓdeſt: ſic vſus ſine ſcīa ml̓tūAriſtotelis ſuccincta ꝟitas licet voce ſit tedioſa nō tn̄ oīo eſtGrāmatice fructuoſitas nullatenꝰ eſt omittēda līfructuoſaꝑ eā em̄ ſcīe cuiuſlibet ꝯmendabilis reddit̉ poſſeſſio.Qui non nouit ſe ſubijci non noſcet ſe magiſtrari.Miſeꝝ eſt eū eſſe magiſtꝝ qui nunqͣꝫ nouit ſe eſſe diſcipuluꝫ
aſi