XXIXBonum quanto ꝯmunius tanto diuiniusConſcij proprie ignorantie āmirantur omnesSermones inquirendi ſunt ẜm materiam de qua ſuntIn infortunijs virtus refulget.Duobus exiſtentibus amicis ſanctū eſt ꝑhonorare veritatēqͣꝫuis ẜm ſtratium iuſtum eſt honorare amicum.Honor magis eſt in honorante qͣꝫ in honoratoFelicitas eſt ꝑfectio anime ẜm virtutem perfectam: ſicut vnavrundo non facit ver nec vna dies calida eſtatem. ſic nec vnadies vel modicū tempus facit hominem felicemPrincipia maxime valent ad ſubſequentia.Principium plus eſt qͣꝫ dimidium totiusBona aīe maxime ſunt bona Omnia vera vero ꝯſonantUnicuiqꝫ delectabile eſt iſtud quod amatPelior eſt vſus rei qͣꝫ poſſeſſio.Impoſſibile eſt indigentem operari bona.Non oīo felix eſt qui ſpecie turpiſſimus eſt ⁊ ſine prole.Felix eſt ſine vituperio ſicut tetrogonus.Finem laudamus ſed ea que ſunt ad finem honoramus.Felicitas eſt premium virtutisFelix non differta miſero niſi per dimidium vite.Nullus eſt bonus vel malus per ſomnumRatio ſemper deprecatur ad optima.¶ Sequūtur auto. ij. libri ethicorum ariſtotelis.X actibus multum iteratis fit habitusNō paꝝ dr̄t ſic vel ſic .i. bn̄ vel male puerū in iuuentuteIn obſcuris oꝫ vti aꝑtis teſtimonijs Laſſueſci īmo multūExercitium temperatum ꝯſeruat ſanitatemFortiter comedere facit fortiter laborareCirca voluptates ⁊ triſticias eſt virtus moralis.Medicine flunt per contrariumCirca difficilia ſemꝑ eſt ars ⁊ virtusTria ſunt in aīa. poſſeſſiones: potentie: ⁊ habitꝰ ſeu virtusPaſſio nō ē ꝟtꝰ: qꝛ ẜm paſſionē nec laudamur nec vituꝑamt̉Uirtꝰ nō eſt potentia. qꝛ potentes ſumus ꝑ naturamUirtꝰ c habitꝰ qꝛ hn̄tēſe ꝑficit ⁊ opꝰ eiꝰ laudabile reddit.11