VTIFll̓e ẜm intellectum notius eſt ꝑticulare ẜm ſenſum. vn̄ cōiterdicit̉ vl̓e dū intelligit̉: particulare dum ſentiturNihil eſt ſibijpſi contrarium.Pateria nō cognoſcit̉ niſi ꝑ analogiā .i. ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad formāPateria cū forma eſt cā omniū reꝝ q̄ fiūt ſicut mater .i. ſub-ſtantia ꝯpoſita eſt cauſa omnium accidentiumForma eſt diuinum quoddam optimum ⁊ appetibilePateria appetit formam ſicut femina virum ⁊ turpe bonuꝫPriuatio q̄ eſt in materia multotiēs machinat̉ ad maleficiuꝫNihil appetit illud quod in ſe habetNihil appetit illud quod ſibi eſt contrariumOmnis reſolutio ſtat ad materiam primamPateria ẜm ſe exqua fit aliud ꝑ ſe ⁊ non per accidens.¶ Commentator in prologo huius libriUltima ꝑfectio hoīs eſt vt ſit ꝑfectus ꝑ ſciētias ſpeculatiuas.⁊ hoc eſt ſibi vltima felicitas ⁊ vita perfectaPh̓s: vel ſapiens eſt vel virtuoſus naturaliter ẜm oēs ſenſusvirtutū moraliū q̄ ſunt: iuſticia: caſtitas: liberalitas: ⁊ ſimilia.Liber phiſicoꝝ ē principiū ⁊ radix totiꝰ ph̓ie naturalis No-menautoris huiꝰ libri eſt ariſtoteles filiꝰ nichomēti vel āthomaci ſapiētiſſimꝰ grecoꝝ qͥ ſcīas inuenit ⁊ ꝯpleuit. Inuenitqꝛ qͥcquid ſcriptū eſt ab antiqͥs in ſcientijs nō eſt digniſſimūꝙ ſit ꝑs ſcīe vel principiū. Cōpleuit qꝛ nullꝰ eoꝝ qͥ ſecuti ſunteū vſqꝫ ad illud tēpꝰ qd̓ eſt mille ⁊ qͥngentoꝝ annoꝝ addiditaliqͥd: nec inuenit in dictis eiꝰ errorē alicuiꝰ qͣntitatis. ⁊ taleꝫvirtutē in vnico indiuiduo eē miraculoſuꝫ eſt ⁊ extraneū. ⁊ qꝛhec diſpoſitio in vno hoīe fuit ideo dici digniꝰ ē diuinꝰ potiꝰScīaꝝ q̄dā ē ꝑfecta ⁊ ē illa q̄ fit ꝑ cām. q̄dā eſt qͣꝫ humanꝰiꝑfecta: ⁊ eſt illa q̄ fit ſine cā: ſicut exponit alexāder ariſtotelē. ꝑprincipia intelligit cās efficientes. ꝑ cās intelligit cās finales.⁊ ꝑ elementa intelligit materiam ⁊ formam.Totum nihil aliud eſt niſi omnes ꝑtes ſimul ſumpteInſpermate ⁊ prima generatōe hoīs nō ceſſant ꝑtes ſpermatis corrūpi ⁊ fieri ꝑtes hoīs donecforma humana ſit ꝯpleta.⁊ hoc veꝝ ē ſi forma recipit ꝑticipatōem. ſi aūt nō illud neceſ-ſitate accidit in accidentibꝰ proprijs forme generate