Uid ē nemo p̄t veniread me niſi pat̓ qͥ miſitme attraxerit eum. Ille venitquē gr̄a dei p̄uenit. cui cū ꝓph̓a dicamꝰ Mīa eiꝰ p̄uenietme. Et iteꝝ. Mīa eiꝰ ſb̓ſequet̉me. Preueniet velle ſb̓ſequet̉ꝑficere. ℟. Diſciplinā ⁊ ſciāꝫdocebat eos dn̄s all̓a. firmauit in ill̓ grām ſpūs ſcī qītellectu adīpleuit corda eoꝝ al̓.al̓. ꝟ. Spūs dn̄i r̄pleuit orbēt̓raꝝ ⁊ hͦ qd̓ ꝯtinet ōnia ſciāꝫhꝫ vocis. Et E ſcd̓aRRahit āt pr̄ ad filiū eosqͥ ꝓpt̓ea credūt in filiū qꝛ eūcogitāt prēm hr̄e deū. Deusem̄ pr̄ eqͣlem ſibi genuit filiūEt qͥ cogitat atqꝫ in fide ſuaſentit ⁊ rumīat eqͣlē eū eē pr̄iin queꝫ credidit. ip̄m trahitpr̄ ad filiuꝫ. Qui em̄ de xp̄odic̄. Nō ē deꝰ verꝰ Nō trahiteū pr̄ ſed ſua ꝑuerſa cogitatrahit eū veritati n̄ ꝯſentire℟. Nō vos relinquā orphanos veniā ad vos iteꝝ al̓. Etgaudebit cor vr̄m all̓a all̓a.ꝟ. Pacē relinqͦ vob̓ pacemmeā do voh̓. Et Etercia.Ile tractꝰ ē a pr̄e qͥ aitTū es xp̄s filiꝰ dei viui Cuidn̄s inqͥt Btūs es ſymō bariona quia caro ⁊ ſanguis nōreuelauit tibi ſꝫ pr̄ meꝰ ꝗ ī celis ē. Ip̄a reuelatio ip̄a ē attractio. Hoīēs foras ꝟbū ſonare pn̄t ſꝫ inuanū laborātniſi intꝰ deus docēs aperiatſenſus. ℟. Loq̄bant̉ varijslinguis apl̓i magnalia dei.Prout ſpūs ſcūs dabat eloꝗillis all̓a. ꝟs. Repleti ſūt oēsſpū ſcō ⁊ ceperūt loꝗ. Prout¶ Ad L. an̄. cap̄. ꝟ. vtsͣ ī dieAd bn̄. an̄. Ego ſuꝫ panisviuus qͥ de celo deſcēdi: ſi qͥsmāducauerit ex hͦ pane viuet in eternū ⁊ panis quemego dabo caro mea ē ꝓ mūdi vita all̓a. Coll̓ aEntes nrās q̄s dn̄e ꝑaclitꝰ ꝗ a te ꝓcedit illūinet etīducat in oēm ſic̄ tuꝰ ꝓmiſitfiliꝰ ꝟitatē. Qui tecū. eiuſdēAd hoͣs ⁊ ad ꝟs. vtsͣ in die.Sed ad Mgͣt. aͣ. Spus quia pr̄e ꝓcedit al̓. Ille me clarificabit al̓. a Ad ꝯpl̓. vnꝰ Btānobis gau. Ad nunc dimit.