XVPetrum de luna
p̄ẜtim ſctīſſimi dn̄i Martini pape rep̄hēſionē. attēto ꝙ ꝯſtitutio ſua qͣꝫtū ad illa quefundat̉ ī facto n̄ iacꝫ ſub theologica rep̄hēſiōe. Et qͣꝫtū ad alia q̄ ius ꝯcernūt ſic̄ ē p̄dicta ꝑs excepta. Dicerēt beniuoli ſui ꝙ nonobſtātibꝰ allegatōibꝰ ī oppoſitū illā p̄t ſuſciꝑe rōnabilē ⁊ verā interp̄tatōem/ ſic̄ recipiūt ꝯſtitutōes poſitiue decretis inſerte qͥbus innitit̉. Sic intelligēdo ꝙ nō ē fas appellare a papa vl̓ eiꝰ iudiciū in cauẜ fideideclinare. nō qͥdē ꝓ om̄i ⁊ ī oī caſu. ſꝫ qn̄ facit id qd̓ ī ſe ē/ ⁊ qn̄ nō apparet deuiꝰ a fideſꝫ ambulat recte ad ꝟitatē euāgelij ſine ꝑſonaꝝ acceptōne. quēadmodū in ꝓhemio etnarratōe ſue ꝯſtitutōis dicit eſſe faciendūꝑ ſummū pontificē. et ꝙ ita fecit affirmat.Nam ꝯſtitutōes et leges ẜm Ariſto. ferūt̉vniuerſal̓r. qͣꝫuis ī aliqͦ caſu dabili pati poſſunt inſtātiā. ¶ Porro dn̄s nr̄ tollere poterit efficacit̓ ſuſpitōeꝫ ſiniſtrā q̄ ꝯͣ ſctītatē ſuam fieri poſſet ſi dicta ſua factis ꝯpenſet.hͦ ē ſi ſponte nullo inqͥrēte dānet doctrināillā peſtiferā ⁊ crudelē ꝯͣ polonos cū ſil̓ibꝰ⁊ alijs. cū tali celeritate ⁊ rigore qͣlem fideimateria v̓gēs in ſcandalū et ꝑniciē reipublice poſtulat ⁊ reqͥrit/ ꝓcul abiecta qͣuiſ acceptōe ꝑſonaꝝ.¶ Finit tractatus mgr̄i Ioh̓is de gerſonſacre pagine ꝓfeſſoris eximij. quō ⁊ an liceat in cauſis fidei a ſūmo pōtifice appellare ſeu eius iudiciū declinare.equitur libelluseiuſdē doctoris articuloꝝ theologicorū ⁊ſcholaſtice ꝯpoſitoruꝫ ꝯͣ Petꝝ de luna adꝯuicēdū eū fuiſſe et eſſe notorie hereticū ⁊ꝑtinacit̓ erraſſe ⁊ errare ꝯͣ catholicā ⁊ euangelicā ꝟitatē ſuꝑ ptāte et auc̄te eccl̓ie. Etꝯtinet duos tractatus. In pͥmo ponūt̉ generales articl̓i. In ſecūdo ſpeciales. et ſubſumpti ſpecialiter ex generalibꝰP 5nus articulusT primo ꝯſtat ꝙ iſte eſt articulꝰ fiIdei ꝙ eſt vna ſct̄ā catholica ⁊ apoſtolica eccleſia.¶ Secūdus articulus ¶ Itē ꝙ hec vnitas eccl̓ie nō ſic depēdet a ꝑſona pape eſſētialiter qͥn poſſet manere vna ⁊ maneret d̓facto qn̄ nullꝰ ē papa in eccleſia.Terciꝰ articulꝰ ¶ Itē qͣꝫuis vnitas eccl̓iaſtica eēntial̓ ſit ad pͥmariū caput xp̄m. ni
daria ꝯſiſtit ī obediētia ad vnū ſūmū pōtificē qͥ ē caput ſecūdariuꝫ ī eccl̓ia cū xp̄o.Sic vicꝫ ꝙ qͥlibꝫ catholicꝰ dꝫ hr̄e ꝓmptitudinē ſeu p̄ꝑatōem animi ad obediēdumvni ſūmo pōtifici/ dū ꝯſtiterit ſibi aut cōſtare debuerit ꝙ ſit papa aliqͥs legitime electus. Et vltra ſcd̓o reqͥrit̉ ꝙ nō ponat ſciēter īpedimētū ꝯmiſſiue vl̓ omiſſiue/ ne p̄ficiat̉ eccl̓ie dei vnꝰ papa certꝰ et legitīe electus. Iō eī ꝯdēnatus ē int̓ ceteras cauſasIoh̓es hus. qꝛ dicebat ꝙ eccl̓ia d̓i vſqꝫ adꝯſūmatōꝫ ſecl̓i pot̓at eq̄ bn̄ regi ꝑ ſacerdotes diſꝑſoſꝑ mūdū abſqꝫ vno capite ſicutcū tali capite. Un̄ ſic̄ dicūt theologi ꝙ ſacramētū ꝯfirmatōis ē ſacr̄m neceſſitatꝭ/ n̄qͥdē ſimpl̓r/ cū ſine illo ſtaret ſalus. ſꝫ ſic ꝙobligat̉ qͥlibꝫ ad nō contēnendū ſuſceptionem huiꝰ ſacramēti ꝓ tꝑe et loco oportunis. ita ꝓportionabilit̓ de vniōe vl̓ adheſion ad vnicū papā p̄t intelligi. ſic̄ etiā diciſolet apud theologos ꝙ p̄ceptū affirmatiuū qͣle ē d̓ hn̄do papā obligat ad ſꝑ n̄ ꝓ ſꝑ¶ Quartꝰ articulꝰ ¶ Itē ꝙ culpabil̓ in pͥori articulo pͥmo mō vl̓ ſcd̓o vere d̓r fautor⁊ nutritor ſciſmatꝭ. īmo ⁊ ſciſmaticꝰ ſi iungat ꝑtinaciā .i. ſi nō velit corrigi. qͣꝫuis ſtaret ꝙ ex hͦ ſolo nō eſſꝫ hereticꝰ/ ſi faceret hͦ n̄ex errore ītellectꝰ/ ſꝫ ex dep̄uatōe affectꝰ. qͣꝫuis apd̓ eccl̓iaꝫ habēdꝰ eēt ille vel hereticꝰvl̓ de hereſi vehemēter ſuſpectusQuintus articulꝰ. ¶ Itē ꝙ eccl̓ia ſic inſtituta eſt a xp̄o ꝑfecto legiſlatore. ꝙ pōt ſeꝯtinuare ⁊ de facto ꝯtinuabit ī vnitate vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſecl̓i. et hͦ intelligēdo nedū de pͥmaria ⁊ eſſentiali vniōe que eſt adxp̄m. ſꝫ de accidētali et ſecūdaria ad ſūmūpontificē. ſic ꝙ pōt ⁊ pot̓it ſibi inſtituerecaput vnū ſecūdariū qd̓ d̓r papa. Et qͥcūqꝫ īpedit ſciēter ꝯmiſſiue vl̓ omiſſiue taleꝫvnitatē eccl̓ie agit ꝯͣ articulū iā dictū. vnāſanctā catholica ⁊c̄. Etiā vbi videret̉ ſtarecū pͥma vnitate ad xp̄m. Inde pꝫ ꝙ aliqͥsexiſtēs papa legitīe electꝰ pōt effici ſciſmaticꝰ ſi det īpedimētū ſciēter ꝯmiſſiue vel omiſſiue. ꝙ tota eccl̓ia n̄ obediat vni ſūmopontifici. dū exempli gr̄a papa nō p̄t reducere maiorē partē chriſtianitatꝭ ad obediendum vni capiti niſi ceſſerit et alter conſtituat̉. ipſe vero hoc pertinaciter renuit facere. aut in aliqͦ multiplici caſu tali. Sil̓e diceret̉ de obediētibꝰ vero pape ꝙ poſſunt eēſciſmatici. et alij qͥ nō obediunt ſed ꝑati ſūtobedire mō p̄dicto et apponūt diligētiam