Conſiderationes duodecim XIIII
maxime ſi ꝯciliū fidei ſpeciale vl̓ generaleꝓpter hͦ in ſe vl̓ in ſuis īpedit directe vl̓ indirecte moleſtat atqꝫ ꝑſequit̉. vi ¶ Alterū ꝑtinacie ſignū dum qͥs ꝟitatē eccl̓ie docentes ſeu det̓minātes odire ſe mōſtrat. etꝑſequi v̓bis atqꝫ factꝭ. etiā ſi dicat ſeu proteſtet̉ ſe velle tenere qd̓ eccl̓ia tenet vel det̓minabit ⁊ ꝙ ꝑatus ē ſtare iuri. qꝛ ſi facta ꝯͣdicant hoc eſt eqͥtas ſimulata/ q̄ duplex eſtiniqͥtas. ſolent etiā qͣꝫtūlibet heretici taliterꝓteſtari ſe catholicos eſſe qd̓ eos ab hereſinō excuſat ⁊c̄. vij ¶ Alteꝝ ꝑtinacie ſignūdū qͥs negat ꝟitatē quā pͥus docuit vl̓ cōfeſſus eſt. nec eſt ꝓbabile ꝙ ſit etiā oblituſ.qm̄ ẜm iura pͥmo dicto credi dꝫ. viijAlteꝝ ꝑtinacie ſignū dū qͥs petit declarationē veritatis a ꝑitis doctoribꝰ ſeu iudicibꝰ. que dū facta ē nihilominus repudiatnulla penitus aſſignata rōe. ix ¶ Alteꝝꝑtinacie ſignū. dum qͥs potens ꝯmouet ſeditiones/ ſuſcitat bella in ppl̓is et regnis.ideo qꝛ facta ē alicuiꝰ ꝟitatis catholice declaratio vel erroris reprobatio x ¶ Alterū ꝑtinacie ſignū dū qͥs iurat ſe malle mori qͣꝫ ꝯͣ honore ſuū qͥcqͣꝫ ꝑmittere fieri vl̓ errorē aliquē reuocare. ponit eī obicē primeatqꝫ ꝟitati. xi ¶ Alteꝝ ꝑtinacie ſignū dūqͥs fouet errātē ⁊ defēdit iudicialit̓ vl̓ extraiudicialit̓ ſciēs nihilominꝰ aut ſcire debēshūc errare. xij ¶ Alteꝝ ꝑtīacie ſignū/ dūqͥs nō reſiſtit erroribꝰ dū p̄t ⁊ dꝫ. debet inqͣꝫvel ex officio ſicut iudex. vel ex frat̓nali caritate/ ſicut vniuerſi. qm̄ agētes ⁊ ꝯſentiētesẜm apl̓m pari pena puniūt̉. cōſentiūt aūtqͥ alios dū pn̄t (vt dicit canō) ab errore nōreuocāt). Deniqꝫ iſta latiꝰ declarat ockam.iiij. ꝑte .i. dialogorū. ẜm q̄ ſigna poterit applicatio particulariter fieri ⁊c̄.¶ Finiūt. xij. ꝯſideratōes ẜm totidē ſignaqͥbꝰ ſolet aliqͥs de ꝑtinacia notari vl̓ ꝯuīci)circa materiā heretice pͣuitatꝭ. p̄mittēdo qͣlis ſit ꝑtinacie diffinitio vel orōIncipit tractatusmagiſtri Ioh̓is de gerſon. quō et an liceatin cauſis fidei a ſūmo pontifice appellare.ſeu eius iudiciū declinare.Uerit̉ vtrum hec aſſertio ſit catholica/ tā iure diuinitus ꝓmugato qͣꝫ etiā hūano qͥbꝰ ſacroruꝫcanonū auc̄tas innitit̉ nulli faeſt a ſup̄mo iudice vicꝫ apl̓ica ſede ſeu ro-
mano pōtifice ieſu xp̄i vicario in terrꝭ appellare. aut illiꝰ iudiciū in cauſis fidei quetanqͣꝫ maiores ad ip̄m et ſedē apl̓icā deferende ſunt declinare. ¶ Arguit̉ ꝙ ſic auc̄teſctīſſimi dn̄i Martini pape qͥnti in ſua cōſtitutōe ad ꝑpetuam rei memoriā facta ⁊ ꝓmulgata ī ꝯſiſtorio gn̄ali celebrato ꝯſtan̄.vi. ydus marcij/ pōtificatꝰ ſui anno primovbi reꝑitur hec aſſertio ſic̄ dicit̉ ⁊ videt̉ incanonū lr̄a manifeſte fundariRguit̉ in oppoſitū pͥmo auc̄te detminatōis ſiue ꝯſtitutōis generaliſNꝯcilij conſtan̄. q̄ determīatio multiplicit̓ facta ē et pͣcticata. et ſpecialit̓ in ſeſiōe publica celebrata die. vi. aplis. AnnoM.cccc. xv. q̄ ſic habet inter cetera. Et pͥmo declarat ꝙ ip̄a ſctā ſynodus in ſpūſctōlegitime ꝯgregata generale ꝯciliū faciens⁊ eccl̓iam catholica militātē repn̄tās ptātē a chriſto īmediate hꝫ. cui qͥlibet cuiuſcūqꝫ ſtatus vel dignitatꝭ/ etiā ſi papal̓ exiſtatobedire tenet̉ in his q̄ ꝑtinēt ad fidē ⁊ extirpatiōem dicti ſciſmatis/ ac generalē reformatōem eccl̓ie dei ī capite et in mēbrꝭ. Itēdeclarat ꝙ qͥcūqꝫ cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ vel dignitatis/ etiā ſi papal̓ exiſtat qͥ mādatꝭ/ ſtatutis ſeu ordinatōibꝰ aut p̄ceptꝭ huiꝰ ſancteſynodi ⁊ cuiuſcūqꝫ alteriꝰ ꝯcilij generalislegitime ꝯgregati/ ſuꝑ p̄miſſis ſeu ad ea ꝑtinentibꝰ factꝭ vl̓ faciēdis obedire ꝯtumacit̉ ꝯtēpſerit niſi reſipuerit ꝯdigne pnīe ſb̓ijciat̉ ⁊ debite puniat̉. etiā ad alia iurꝭ ſubſidia ſi opus fuerit recurrēdo. ¶ Deīcepsarguit̉ rōibꝰ ducētibꝰ ad incōueniētia manifeſta ꝯͣ ius diuinū parit̓ et humanū.Equeret enī primo ꝙ papa nō ſubijceret̉ legi diuine vel euangelice/ q̄ general̓r abſqꝫom̄i exceptōe ꝓml̓gata ē a xpo Mat. xviijdū loqueretur ad ꝑſonā petri/ ſicut traditeccl̓ia/ et circūſtātia textus ſatꝭ īdicat. Sipeccauerit in te fr̄ tuꝰ ⁊c̄. Seqͥt̉. dic eccl̓ie/ꝙ ſi eccl̓iam nō audierit ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanꝰ ⁊c̄. Hoc aūt ꝯſeq̄ns eſt erroneū manifeſte. qm̄ papa eſt frater nr̄. alioqͥn nō deberet dicere pr̄ noſter/ ſi nō ſimꝰfr̄es ip̄e ⁊ nos. ſed haberet dicere/ pr̄ meusvel pr̄ mi. ſꝫ nec cardīales nec ep̄os fr̄eſ appellare deberet. Deniqꝫ ꝯſtat ꝙ ē ꝓximꝰ nr̄⁊ ex ꝯſeq̄nti frater. nō obſtāte ꝙ pr̄ ſit. Eſtinſuꝑ papa peccabil̓. qm̄ circūdatꝰ eſt īfirmitate/ ſicut notat̉ ad Hebre. v.x 3