De proteſtatione
qͣꝫuis aliter ſint ſibimet ꝯſcij nō tn̄ in hociuſtificati. quia mentit̉ iniqͥtas ſibi.Conſideratio. VillRoteſtatio general̓ ſeu ꝯditiōalis reuocatio qn̄qꝫ ſufficiūt excuſare ꝓteſtatōeꝫ apd̓ foꝝ exterius/ qua n̄ excuſat in īteriori forodeꝰ ⁊ eꝯͣ. Cōſurgit hͦ varietas qm̄ alit̓ iudicat deꝰ/ alit̓ hō. deꝰ īſpicit corda ⁊ ſcit qͥd ītus agat̉. ꝯformit̓ ad ꝓteſtatōem ſeu reuocationē aūt difformit̉ ad eā. Hūanū ꝟ̓o iudiciū id ſpectat qd̓ foris ē. ⁊ vn̄ certificarip̄t ꝑ ſigna/ teſtes voces et oꝑa. Quo fit vtꝟe credēs interiꝰ et explicite qn̄qꝫ n̄ poſſithͦ on̄dere ꝯͣ teſtes ⁊ ſigna. aliqn̄ aūt fit ecōtra. vt qͥ v̓acit̓ ē hereticꝰ ī corde ille humano teſtimonio ꝑ allegatōꝫ ignorātie vl̓ aliter catho licꝰ cenſeat̉ ⁊ abſoluat̉. Qualit̓ ātdebeat aliqͥs ꝓbare ꝙ nō fuit ꝑtinax ꝑ alleIgatōem ignoratie vl̓ ſimplicitatꝭ. hͦ magis/iuribꝰ poſitiuis cautū ē. qͥbꝰ int̓ cetera d̓r.ꝙ allegas igͦratia ꝓbare dꝫ illa. Traduntſil̓r qͥbꝰ argumētis teſtibꝰ et iudicijs pn̄t ⁊debēt iudices eccl̓iaſtici ꝑtinaciā ꝯuincere p̄ſentē vel p̄teritā in errante.Conſideratio. ix.Roteſtatio ſpecialis de fide ſicut ⁊abſoluta reuocatio de errore requirunt̉ ad iuſtificatōem illiꝰ qͥ ꝑticulare errorē abſolute tenuit in v̓bis ⁊ ī factꝭ.ꝙ ſi legitime monitꝰ facere renuit ip̄e ꝑtinax cēſendꝰ ē. Oſtendit̉ pͥma ꝑs tali rōne.Nulla ꝓteſtatio ſeu reuocatio q̄ cōis ē oībus catholicis ſufficit ad iuſtificatōꝫ errātis ī fide ꝑticularit̓ ⁊ explicite dū hͦ ſcit autſcire dꝫ. qm̄ nō ē idē iudiciū de catholico ⁊errāte/ ſicut nec innocēte atqꝫ pctōre reſpectu ꝯfeſſiōis ſacramētal̓. Cōſtat aūt proteſtatōem generalē cū reuocatōe ꝯditionaliab oībꝰ catholicꝭ ſine mendacio/ ſine diffamatōe fieri poſſe Reqͥrit̉ igit̉ ꝓ errātibꝰ ſpecialior reuocatio. Altera ꝑs manifeſta ē qꝛtal̓ nō on̄dit ſe q̄rere cauta ſollicitudīe ꝟitatē. ſed forte qͣdā diſſimulatōe palliata velamīe reuocatōis hmōi ꝯditional̓ q̄ ad v̓itatē nō ē niſi q̄dā ꝓteſtatio fidei generalis⁊ nō ꝓpͥe reuocatio. qꝛ cōditional̉ nihil ponit. Facit ꝓ hoc quod dictū ē ſuꝑius conſideratione. iiij. circa finem.¶ Lōſideratio. x.
Roteſtatio catholica d̓ fide cū r̄uo/ Rcatōe ꝑticl̓ari ⁊ abſoluta d̓ errore/ lꝫiuſtificet errātē ꝙ mō n̄ ſit habēdꝰ ꝑtinax aūt hereticꝰ nō abſoluit tn̄ qn̄ tal̓ extiterit. Preſuppoſita notorietate pͥme ꝑtisin vtroqꝫ foro dei et hoīs. qꝛ tal̓ corrigit̉ ⁊obedit ꝟitati. neqꝫ tenet plꝰ errorē quē deſerit ꝑ abſolutā reuocatiōem. deducit̉ alteraꝑs. Cōſtat itaqꝫ hͦ ſolo pͥuari deū. facere .ſ.pteritū nō fuiſſe. vt notat Hiero. ⁊ Salomō. Quiſqͥs igit̉ fuerit de p̄terito ſic adherens errori ſuo cuiꝰ oppoſitū tenebat̉ explicita fide tenere aliqͦ modoꝝ p̄tacto. ꝙ ꝑſiſtebat ī illo errore monitꝰ etiā legitime veledoctus ſeu fraternalit̓/ ſeu doctoralit̓/ ſeuiudicialit̓ ꝑ ſcripturā ſacrā/ ꝑ rōem euidentē aūt alit̓/ tal̓ vere fuit ꝑtinax ī errore/ et exꝯſeq̄nti nedū hereticās ſꝫ hereticꝰ ꝓpt̓eaqͥntūlibet emēdet̉ nūc p̄t declarari fuiſſe talis. atqꝫ hereticoꝝ penis ſubijci. ſub perpetua carcerali cuſtodia/ vl̓ aliter/ ſublatꝭ ſbi qͥbuſlibet dignitatis officij vl̓ honorisinſignibꝰ. Solet tn̄ apud eccl̓iam miẜicordia ſuꝑexaltare iudiciū/ p̄ẜtim hūilitate reuocātis errorē ſpōte palā ⁊ abſolute ꝓſpecta. ¶ Ꝙ ſi dixerit ꝓteſtās hmōi. ecce ꝑatꝰfui ſꝑ audire eccl̓iaꝫ audire det̓minatōemſedis apl̓ice vl̓ ſacri concilij. qͣliter accuſornūc de ꝑtinacia circa doctrinā aliquā pͥuſqͣꝫ fuerit hͦ mō declarata. diffinita ⁊ iudicata. Quid enī mihi de inferioribꝰ iudicibꝰ/qͥd de doctoribꝰ et erroꝝ diffinitiōibꝰ/ qͥbꝰobedire neqͣqͣꝫ aſtrīgor. vt qͥ ſubiectꝰ ei nōſum. ſꝫ p̄latꝰ vt ip̄i. doctor vt ip̄i Sic blādit̉ ꝑtinax arrogātia ſibi/ ſic ſe fallit ⁊ alludit/ tanq̄ꝫ vicꝫ nihil explicite credendū ſitniſi papa pͥus. niſi cardinal̓ illud ſub p̄ciſa ꝟ̓boꝝ forma ſnīalit̓ dānauerint. Eſt itaqꝫ lōge alit̓ iuxta deductiōeꝫ illoꝝ qͥ ꝓbantnullā inueniri poſſe nouā hereſim. qꝛ q̄cuqꝫ det̉ illa pͥꝰ erat ſcpͥture ſacre ꝯͣria ab ip̄aqꝫ dānata. ſicut mō (dicēte Aug.) ſi qͥd noxiū eſt hic .ſ. in ſcriptura ſacra damnatur.Fatemur nihilominus poſſe fieri declaratōeꝫ nouā. tā doctrinal̓r qͣꝫ iudicial̓r de aliqͣ hereſi/ ꝙ ſcpͥture ſacre repugnās ē. q̄ declaratio et ſi fieri habeat pͥncipaliori ac ſuꝑiori auc̄te general̓r obligante ꝑ ſedē apl̓icā ⁊ ſacꝝ ꝯciliū. fit nihilominꝰ qͦtidie legitima declaratio tal̓ ꝑ doctores et expoſitores ſacre ſcpͥture ac ꝑ p̄latos inferiores qͦtoꝑtꝫ explicite ml̓ta ſcire ad īſtructōꝫ populi ſui. Hec aūt declaratio ⁊ ſi nō obliget vt