De proteſtatione
ꝯtra fidem circa ea q̄ tenent̉ explicita fidetenere/ exteriꝰ ꝓfiteri. qͦꝝ nihilominus voxiſta eſt. ꝓteſtor ꝙ eſſe volo bonꝰ catholicꝰ.⁊ ſi ſcirem aliqͥd eſſe ꝯͣ fidē. illd̓ ſtatīm vellēreuocare. ſic Arrius. ſic ſabelliꝰ. ſic hereticinr̄i tꝑis plerūqꝫ dixerūt. qͦs tn̄ damnatioiudicial̓ interemit vl̓ ꝑdidit. Dat̉ ad conſideratōem hāc rō tal̓. qꝛ ſtat ꝙ aliqͥs credataliqͥd in generali. vt ꝙ fideſ catholica veraeſt et ꝓ hac mori vellet. qͥ nihilominꝰ ī ſpeciali credit de aliqͣ ꝟitate catholica ꝙ n̄ ſitde fide errans ꝑtinacit̓ circa illā. Sil̓e dicit Ariſto. ꝙ cōtingit aliqͥd ſcire in generali / et illud vl̓ neſcire vel de illo dubitare inꝑticl̓ari. Exemplū eſt de iſta. Om̄is mulaeſt ſteril̓. hͦ aīal nō ē ſterile demōſtrata mula quā aliqͥs putat eſſe p̄gnātē ob turgidūventrē. et neſcit vl̓ nō aduertit eā eē mulaꝫ.⁊ ita ſicut in hͦ caſu iſte neſciēter errat. ſic ēalij de qͥbus loqͥmur dicūt̉ neſciēter heretici ꝓut infra docebimus.¶ Conſideratio qͣrtaRoteſtatio generalis de fide n̄ ſufficit ad purgationē errātis ꝑtinaciter. ſic nec conditional̓ ꝓteſtatio.Sequit̉ hͦ ex p̄cedenti. Cuiꝰ etiā rō tal̓ ē.qꝛ debet errās ꝑticl̓arit̓ ⁊ explicite circa eaq̄ ſunt fidei q̄rere cauta ſollicitudle ꝟitateꝫfidei. et obedire q̄ſite ac ſufficiēter edocte.tā credēdo īteriꝰ. qͣꝫ exteriꝰ ꝓfitēdo. alioqͥnon̄dit ſe nō ꝑatū corrigi. On̄dit qͦꝫ ſe n̄ credere ſacre ſcpͥture catholice/ dū n̄ credit eisq̄ ſufficiēter ꝯtineri mōſtrāt̉ ī eadē ſcpͥturaformaliter/ vl̓ in ꝯſeq̄ntia euidēti ſeu certaqm̄ ſi nō corrigit̉ ꝑ hāc regulā ſcripture n̄hil reliquum ē ꝑ qd̓ ad viā ꝟitatis reducatur ſecluſo miracl̓o. Deniqꝫ talis ꝓteſtansſeu conditionalit̓ reuocans/ dum facit veldicit oppoſitū ſue ꝓteſtatōis ac reuocationis ptꝫ ip̄m nō inde iuſtificari. ſꝫ magꝭ infici cū ſit ip̄e ſibimet ꝯͣrius. Rurſus tal̓ alios ꝑ hmōi ꝓteſtatōes ⁊ reuocatōnes ab errore nō reuocat neqꝫ ſcādalū datū tollit. neqꝫ captiuat intellectū ſub deo in obſequiūfidei. Stat enī tal̓ ꝓteſtatio cū infidelitate/ cū ſcādalo cū tumore ⁊ arrogātia. Propterea ſtatutū inuenit̉ in ſacrꝭ canōibꝰ ꝙ errātes dū correcti recipiebāt̉ dabāt libelluꝫſue ꝯfeſſiōis abſolute de fide ⁊ abiuratōisde errore. Recte qͥdē ſicut et ī foro pnīali n̄ſuffic̄ ſub ꝯditōe facta ꝯfeſſio. dū aliqͥs ſcitvel ſcire debꝫ abſolute ꝙ peccauit. ſecꝰ vbi
nō habet̉ certitudo ſed ſcrupulꝰ aliqͦs timidus ⁊ vacillās/ neſciēs ſi hͦ fecit. vel malomō fecit. quēadmodū circa cogitatōes carnis qͣs īcōtinēs ſenſit/ trepidat vl̓ ignoratſi ꝯſenſit. quo caſu ſufficit ꝯditiōal̓ ꝯfeſſio⁊ ſalua ꝟitate doctrina. Greg. Bonaꝝ mētiū eſt inqͥt agnoſcere culpā vbi culpa n̄ ē.hͦ ē pnīam qͣſi ꝓ culpa reciꝑe qͣſi reus eſſet.Sꝫ opponit̉ ꝯͣ ꝯſideratōeꝫ de neſciēter heretico qͥ mētiret̉ ꝯͣ ꝯſcīam ſi reuocaret. Reſponſio plana ē. qꝛ tenet̉ ꝯſcīaꝫ deponere.ex qͦ ſupponitur ꝙ ꝑtinax ē. ſecꝰ vbi qͥs errat nō īputabilit̓. qꝛ ꝓtūc nō tenet̉ ꝯſciētiādimittere ſꝫ bn̄ poſtmodū dū mouet̉ legitime. Facit ꝓ ꝯſideratōe calixtus ſic̄ habetur extra de pe. et re. c. i. Manifeſta pctā n̄ſt̓ occl̓ta correctōe purgāda nec ſubꝯditōeConſideratio quitaRoteſtatio general̓ et cōditional̓ruocatio v̓aciter facte ſufficiūt adexcuſationē aut purgatōem dū ꝓteſtas et cōditionalit̓ reuocans errāt circaea q̄ nō tenent̉ explicite credere vel abſolute ꝯfiteri. Declarat̉ hͦ ī illiſ qͥ ꝓmptū habētanimū ſtatī obediendi veritati cognite. vtſi theologꝰ aliqͥs vl̓ nō theologꝰ erraret circa vnā ꝓpoſitōnem ī biblia poſitā. Exēpligr̄a ꝙ ſamuel vnxit in regē ip̄m ſaul. vel ꝙdauid fuit paſtor ouiū. nō ideo diceret̉ ſtatim hereticꝰ. qꝛ forte nūqͣꝫ vidit vl̓ audiuittextū illiꝰ ſcpͥture. ſed poſtqͣꝫ on̄dit̉ in textuſic haberi ꝯtinuo credit ⁊ aſſentit. ⁊ ita ꝓteſtatio et conditional̓ reuocatio ſaluāt euꝫne ꝑtinax eſſe vl̓ fuiſſe ꝯdēnet̉. p̄ẜtim dumde igͦrātia ſua p̄t afferre ſufficiēs documentū. alioqͥn forte iudicaret̉ apud hoīes ꝑtinax fuiſſe. apud deū v̓o maneret innoxiꝰ.Propt̓ea poſitū ē in ꝯſideratōe hͦ aduerbium v̓aciter ꝑ qd̓ excludunt̉. qͥ nō ex aīo ſꝫficte ⁊ inaniter ꝓteſtant̉ diſſidētes in ſemetip̄is corde. voce ⁊ oꝑe.¶ Conſideratio. vlRoteſtatio generalis de fide. qͣ dicūt aliqͥ. ſufficit mihi fides eccl̓ie/ſufficit ꝙ ſaluer in fide parentum/ſufficit mihi dicere. Credo in deū/ non ſaluat ſꝑ hmōi ꝓteſtātes etiā ſi nō errāt. Deducit̉ hoc qꝛ nō ſufficit ſola fides general̓⁊ īplicita ſꝫ explicita reqͥrit̉ apud iſtos qͥdeꝫ minus apud alios āplius. ¶ Un̄ ſymbolū generale apud oēs capaces rōnis eſt