Propoſitio in cōcilio ꝯſtantien̄.
ſanctū hͦ ꝯciliū iuſtorū. qͣtinꝰ in chriſtianiſſimo rege nr̄o ferueat zelꝰ ad ea q̄ fidei ſūtabſqꝫ omī ꝑſonaꝝ acceptōe / abſqꝫ r̄ſpectuꝓpͥe etiā carnis ⁊ ſanguinis. Terreat ipſedeus magnus ⁊ terribil̓ qͥ gl̓ificat̉ in concilio iuſtorū. qͥ ſalubriter ⁊ potēter ītonatAmbulate dū lucē habetis/ ſubdit monitōis cām. ne te nebre vos ꝯp̄hēdant. Et qͣles oro dēſiores fugibiliores horribilioreſqꝫ tenebre qͣꝫ errorū et hereſum circa pͥmap̄ceptoꝝ moraliū pͥncipia. vt ſunt. Non ꝑiurabis. Nō occides. Nō īſidiaberꝭ ¶ Terreat ip̄os eccl̓iaſticos paſtores ⁊ doctoreſpoſitos ī lucē aliorū ſi nō ad exēplar tā inſigne atqꝫ ꝑlucidū chriſtianiſſimi regꝭ noſtri. nō eos illumīet accēdat. ⁊ inflāmet zelus domꝰ dei. Uox dicētꝭ. Clama ne ceſſes ⁊ annūcia ppl̓o meo pctā ſua Si nonvrgeat eos ꝓcedere ꝯſtāti celeritate ad effugatōeꝫ errorū tenebroſoꝝ et ad illumīatōꝫerrantiū. neqꝫ enī p̄t integra ſalub̓tate ſineſecūdo pͥmū fieri. qm̄ dū impune ꝑtinaciamanet ī errātibꝰ. ꝯualeſcāt et ſeuiāt erroresneceſſe ē. ¶ Sed in ip̄a meditatōne mea vtdetur occurrere aīalis hō nō ſapiēs q̄ deiſunt/ deū nō īuocās. Illic p̄terea trepidattimore vbi nō ē timor. magnus ē inqͥt ſuſurratōe tremula/ magnus credite ⁊ terribil̓ quē tāgunt et notāt errores hmōi pͥnceps ē. Scimus aūt qͥd ſapiēs enunciet.Indignatio pͥncipis mors ⁊ vir prudēsplacabit eā. qͥd q̄ſo ſi ſeuiat. ſi ſeditōes ꝯcitet. ſi bella moueat. ſi ſecū pl̓imos hos terroribꝰ hos ꝓmiſſis ī errorē ſuū trahat itavt ſi fieri p̄t moueant̉ etiā electi? ¶ Uide ſedulo ac iteꝝ iterūqꝫ r̄cogita (ait aīalis hō)ne fortaſſiſ obinde p̄ſtet̉ tā deſiderātiſſimeiā iamqꝫ in ianuis exiſtēti/ paci eccl̓ie/ gͣndis obex vl̓ totalis diruptio ¶ At ꝟo nihilhic tale timendū O ſtrēnuiſſimi pugilesfidei. O potētiſſimi legū diuinaꝝ defenſores. Nihil inqͣꝫ tale timendū timentibꝰ deum. ⁊ obediētibꝰ iuſſiōi qͣ dixit. Nolite terreri ab eis qͥ corpus occidūt aīaꝫ ꝟo occidere nō pn̄t. ita dico vob̓ hūc timete. timeatur deꝰ et n̄ terreat. Hō time deū (ſuadetAugꝰ) ⁊ minantē mūdū vniuerſū ridebiſTollat̉ hec ſuſpitōſa pigri formidatio/ dicētis. leo ē ī via/ deuorādus ſum qꝛ ꝓfectomagna et vnica ſecuritas ē nil timere p̄terdeū. Cuius hec iuſſio eſt. Uſqꝫ ad morteꝫcerta ꝓ iuſticia. Et iteꝝ. Eſto fidelis vſqꝫO ad mortē ⁊ ſil̓ia ¶ Potueramꝰ rē hāc ī lōgi
us deducere ꝓ qͣ interim ſatis ſint breueset paucl̓e ꝯſideratōes qͣſi totidē radij moral̓ lumīoſeqꝫ ꝟitatꝭ. ¶ Prouidendū ē hereticali deuiatōi demoni ꝑ eccl̓iaſtica mēbra ſerpēti nō minꝰ celeriter et efficacit̉ qͣꝫſciſmati ſuꝑ cōtēdentia de papatū. Eccleſia qͥppe magꝭ in fide qͣꝫ in ſcd̓ario capitefundata ē. ¶ Prouidendū eſt ꝯſtantiꝰ ꝑ hͦſacrū ꝯciliū ad extirpatōem errorū / emendatōꝫ errantiū/ qͣꝫto qͥ errāt plures ſūt potētiores et maiores. Ꝙꝫ ſi qͥs dixerit ꝙ bella ſuſcitabūt diffamat eos nimis/ neqꝫ eileuit̓ credi dꝫ. ¶ Prouidendū ē ad emēdatōem errantiū ꝑ eos qͥ ſe dicūt amicos eorū vigilantiori ſollicitudīe qͣꝫ ꝑ extraneosceteris paribꝰ. ¶ Preſtātes ſciēter impedimētū ne errātes reſipiſcāt et corde credantad iuſticiā/ et ore faciāt ꝯfeſſiōeꝫ ad ſalutē/habēdi ſūt hoſtes capitales errātiū ⁊ ſalutis eoꝝ. ¶ Preſtātes ſciēt̓ impedimētū netollant̉ errores/ et errātes corrigant̉ reddituri ſunt rōem de dānis oībꝰ tam ſpūalibꝰqͣꝫ tꝑalibꝰ q̄ obinde ꝑuenerūt aut venient.¶ O miſſio ſeu diſſimulatio p̄ſtantiū impedimētū nedū poſitiue ſꝫ pͥuatiue vl̓ omiſſiue / directe vl̓ indirecte/ ꝑ cautelas hūanasne tollant̉ errores. cauſat ſuſpitōem d̓ fautoria heretice pͣuitatis/ qn̄qꝫ leuem/ qn̄cvehemētē/ qn̄qꝫ ꝯuincentē iuxta varietatobligationū ¶ Inexcuſabilior ⁊ aliqn̄ ꝑnicioſior ē error in pͥncipijs legꝭ natural̓/ ſic̄ſt̓ p̄cepta decalogi ẜm planū et vſitatū ītellectū v̓borū apd̓ omnes vtētes rōe. qͣꝫ ſiterror in articul̓ fidei qͥ ſunt ſupͣ nature facl̓tatē. ⁊ in agibilibꝰ qͣꝫ ſpeculabilibꝰ. ¶ Conditional̓ ꝓteſtatio vl̓ ꝯfeſſio nō ſufficit adpurgatōem legitimā ſuꝑ publicatōe vl̓ defenſiōe vl̓ ānotatiōe errorū qͦꝝ oppoſitasꝟitates tenet̉ errans explicita fide tenere.¶ Diffamatus publice ⁊ notorie ſuꝑ publicatōe aut defenſiōe erroꝝ ꝯͣriorū recte fidei ⁊ moribꝰ tenet̉ ſeip̄m purgare ſi p̄t cōram iudice legitimo etiā nemine eū ꝑſonaliter accuſante. tenet̉ enī ẜuare famā ꝓpͥaꝫ⁊ ab alijs ſcādala p̄ſtita remouere. ¶ Paxregnorū ꝑ chriſtianitatē vix p̄t efficaciꝰ etdiuiniꝰ ꝓcurari qͣꝫ ꝑ legitimā extirpatōemerroꝝ ⁊ correctōem errātiū. ¶ Querere ꝓuiſionē ſuꝑ extirpatōe errorū ⁊ correptōe errātiū n̄ ē īpedire ꝓſecutōis vniōem eccl̓ieſꝫ ē eā iuuare ⁊ accelerare ml̓tis attentꝭ. itavt veꝝ ſit/ ꝙ oꝑtꝫ vnuꝫ facere ⁊ aliud non¶ Finitobmittere.