Concilio conſtantien̄.XII
ſequi miẜicordie ꝓut equū erat. ſꝫ de ꝓficiēdo vix vlla ſuꝑerat ſpes mihi dū oīa circūqͣqꝫ reuoluerē. illd̓ p̄cipue ꝙ oīa apd̓ ml̓toſv̓bū de fide ⁊ ꝟitate ꝟſuꝫ ē in fabulā in cāticū ⁊ nauſeā. obtigitqꝫ illd̓ apl̓i de nouiſſimis tꝑibꝰ. Sanā inqͥt doctrinā nō ſuſtinebūt/ ſꝫ coaceruabūt ſibi magr̄os pruriētesauribꝰ ⁊ a vitate qͥdē auditu auertēt ad fabulas aūt ꝯuertent̉. Illud itē Senece. Deeſt remedij locus dū q̄ fuerant vicia moresfiūt. Et nō minus dū error ꝟitas reputat̉.Quid nob̓ inquiūt de hereſibꝰ vel erroribꝰecce noſ catholici ſumꝰ? qͥd eadē iugit̓ nob̓cātilena repetit̉/ ſatis ē ſi credimꝰ vt parentes nr̄i ſimplices ⁊ idiote? qͥd expedit ꝑſcrutari ꝓfundiꝰ? hec dicunt̉ ⁊ ī his aliqͥ etiammagni gl̓iant̉. ¶ Int̓ hec vrgebat miẜicordia dices ve tibi ſi nō euāgelizaueris. Neceſſitas em̄ incūbit tibi. neceſſitas ex ꝓfeſſion ⁊ talēto cōmiſſo. neceſſitas ex legatōe/neceſſitas ex iuramēto et fidelitate. neceſſitas ex ꝟitatis ꝑiclitatōe ⁊ eccl̓iaſtici ordīsꝑturbatōe. neceſſitas ex aꝑta ⁊ p̄cipiti ꝑuerſiōe iuſticie. Neceſſitas ex alliſiōe cathedrevbi ꝟitas ſedet. que cathedra ē p̄clariſſimavniuerſitas Pariſien̄. mr̄ ſtudioꝝ. Ue mihi qꝛ tacui aūt qꝛ nō celeriꝰ potētiꝰ crebrius⁊ ꝯſtantius memet iſtis erroribꝰ oppoſui.¶ Fuerit ſcio placētior altera ml̓tis mat̓iaſꝫ nulla fortaſſis vtilior vl̓ ad tp̄s vrgētiorvn̄ ſi q̄rerē ſolū hoībꝰ placere. ſi captare famā popularē. ſi p̄dicare memetip̄m. ābularē nūc forte in magnis ⁊ mirabilibꝰ ſuꝑ meꝟſans ⁊ reuerſans fines ꝓpoſitos. Sꝫ oꝑtet imitatorē eſſe illiꝰ qͥ ait. Ego deꝰ docēste vtilia nō dicit ſubtilia. ¶ Dicamꝰ igit̉ cū.bona venia. qualit̓ ſpectat ad vos pr̄es reuerēdiſſimos dn̄os p̄latos ſuꝑ erroribꝰ cognoſcere qͣliter errores dānare poſſitis aliqn̄ n̄ dānatꝭ errātibꝰ. qͣlit̓ d̓niqꝫ teneat̉ vnuſqͥſqꝫ vr̄m ſcire p̄cepta decalogi ⁊ aſſertiō eseiꝰ oppoſitas iudicio fidei reprobare. tādēnō oportere trepidare timore vbi n̄ ē timor¶ Attenti ſimꝰ obſecro ꝑ miſcd̓iam dn̄i noſtri ieſu chriſti ⁊ paſtoralē vr̄aꝫ dignitateꝫqm̄ vr̄a res agit̉ ſpectās ad illā quā hodieſuſcepimꝰ miſcd̓iaꝫ in medio tēplidei ¶ Extulimus alijs ẜmōibꝰ autoritatē ſacri ꝯcilij ⁊ errorē ꝑnicioſiſſimū reprobauimꝰ quoſciſma fouebat̉. Nūc efferre ſtudeamꝰ ordinare p̄latōnis hierarchicā ptātem/ ⁊ aſſignemꝰ aliqͣ dn̄is p̄latꝭ ꝓ ꝟitatꝭ miẜicordiſubleuatōe fulcimēta. Et de qͣttuor ad pn̄s
ſufficiet. ¶ Ad reuerendos ⁊ deo amabiles Cep̄os ſpectat ex officio paſtorali ⁊ ſtatu hierarchico qͥ fundatꝰ ē in iure diuīo cui nullum ius caonicū rite ītellectuꝫ ꝯͣdicit ꝙ ip̄ipn̄t in ſuis dyoceſibꝰ errores in fide ⁊ moribus palā erroneos ⁊ ſcādaloſos iudicialit̓ꝯdēnare ⁊ hereticare. hͦ ē hereticales decernere ⁊ anathematizare/ aucͣte tn̄ ſubordīataad ſedē apl̓icā et ꝑticulari circa ſolā plebeꝫſuā. ¶ Ad reuerēdos ⁊ deo amabiles ep̄osſpectat ꝙ poſſint errores qn̄qꝫ dānare nonenotatꝭ pͥus iudicialit̓ qͥbuſlibet errātibꝰ.¶ Ad reuerēdos ⁊ deo amabiles ep̄os ſpectat ex obligatōe ſuſcepti paſtoral̓ officij cognoſcere ꝙ p̄cepta moralia decalogi cuꝫ hͦꝙ ſūt de iure naturali canonico ⁊ ciuili. ſūtnihilominꝰ de iure diuīo ⁊ de fide ꝓpͥe dicta ꝓ qͣꝫto data ſunt ī ſcpͥtura ſacra ꝑ diuinā reuelatōneꝫ ⁊ ordinant̉ ad vitā et̓nā ꝑoꝑatōem eoꝝ ex fide ſpe ⁊ charitate. ⁊ ita ſt̓aſſertōes ip̄is p̄ceptis oppoſite iudicio fidei ꝑ eoſ reprobāde ⁊c̄. ¶ Ad r̄uerēdoſ ⁊ d̓oamabiles ep̄os ſpectat ex debito paſtoraliſofficij hr̄e p̄paratōem animi ad defenſiōeꝫꝟitatꝭ catholice. etiā vſqꝫ ad mortē. ſpectatetiā ꝯgͦſcere cū Gre. ꝙ vtiliꝰ ſcādalū naſci ꝑmittit̉ qͣꝫ ꝟitaſ d̓ſerat̉ ¶ Poſtulemꝰ tādē ⁊c̄.¶ Tantūdē de hac orōē reꝑtū fuit Lugduni in monaſterio celeſtinoꝝ de manu ip̄iusdn̄i Ioh̓is de gerſon conſcriptū.¶ Sermo factus inloco ſeſſiōis concilij general̓ ꝯſtātiē. pꝰ nōuū receſſuꝫ pape Ioh̓. xxiij. eodē concilioAnno dn̄i. M.ccccxv. vigilia dn̄ice ramiſpalmarum.Mbulate dū lucē habetꝭ vt nō Dtenebre vos ꝯp̄hēdant. Iubꝫ hͦxp̄s pr̄es orthodoxi/ pr̄es nō intabul̓ ereis vt olim apd̓ rhomanos ſꝫ in libro vite ꝯſcpͥti. Iubet inqͣꝫ xp̄soriginalit̓ Ioh̓. xij. et recitatiue ī euāgelioſabbati pn̄tꝭ vos obediētes audite ambulate n̄ paſſibꝰ corꝑis ſꝫ greſſibꝰ mētꝭ. ambulate de v̓tute ī v̓tutē dū lucē habetꝭ. ⁊ qͣlemlucē? Rn̄deat lux v̓a cuiꝰ hͦ ē v̓bū. Qui ſeqͥtur me nō ambulat ī tenebrꝭ ſꝫ hēbit lumenvite. ¶ Aſſis inuocatꝰ dn̄e ieſu p̄clariſſimeſol iuſticie. diſſice t̓re nebulas ⁊ pōdera molis. atqꝫ tuo ſplēdore mica. abſqꝫ te enī p̄cipiti merſa ꝓfūdo mēs hebet/ ⁊ ꝓpͥa luce relicta tēdit in externas ire tenebras. Hoc nefiat tu mediat̉x/ tu aduocata ⁊ exorat̉x nr̄a