Non occidesXI
zatur a triplici lege ꝓut nec oꝑtꝫ ꝙ aſſignetexp̄ſſe talē legē. ¶ Ꝙ in occiſiōe hoīs nō requirit̉ notorietas allegationū ſeu ꝓbationūꝙ fecerit talia ꝑ que d̓buerat īterfici taliter⁊ a tali ſic occiſus. ¶ Ꝙ fur nocturnꝰ ꝙ inſidiator viarū ꝙ hereticꝰ ⁊ ſortilegꝰ occiditur meritorie a quocūqꝫ ⁊c̄. etiā ſi p̄t horuꝫqͥlibet duci ad iudicē ſuū nec īmineat certum mortis ꝑiculū occiſori ꝓpt̓ qd̓ ip̄e debeat vim vi repellere occidendo. ¶ Ꝙ occiſio hoīs ſi fiat bona intētione reddit̉ iuſtavel excuſabilis vocādo intentōeꝫ bonā zelum legꝭ vel ſui pͥncipis. ¶ Ꝙ mors ſubita⁊ īprouiſa ac villana q̄ fit .ſ. ſine diffidatōep̄uia/ pōt ⁊ debꝫ meritorie xp̄ianis aliqͥbꝰnō iudicialit̓ cōdemnatꝭ aut bānitis inferri. īmo ꝙ hec eſt ꝓpria mors aliqͦꝝ chriſtiaO norū. ¶ Ꝙ fides qͣꝫuis ſit hoſti ẜuāda nōtn̄ tyranno. ¶ Ꝙ ſortilegia ⁊ carmīa ſine tactu qͦcunqꝫ homīs ꝯͣ quem fiūt poſſint virtute ſua hoīem occidere nō minꝰ qͣꝫ gladiꝰdefixus in corꝑe. ¶ Ꝙ ab hac lege Nō occides excipit̉ tyrānus/ eo ſcꝫ ꝙ occidendꝰ eſta qͦcunqꝫ. iuxta legē illā. Maleficos nō patieris viuere. Et eſt tyrannus qͥ ī republican̄ iure pͥncipat̉ aut principari conat̉. ¶ Qmichael occidit lucifeꝝ et̓na morte ſine mādato dei qͦcūqꝫ vel alterius. Sil̓r phineesoccidit Zambri ſine mādato qͦcūqꝫ dei vl̓alterius. Et ſil̓r moyſes egyptiū ⁊ īde meruerūt. Et ſil̓r Petrus volens occidere ſeruū pontificꝭ. ¶ Ꝙ faciēs ꝯfederatōes ⁊ iuramento firmas multiplicit̓ excuſat̉ ſi nonintēdat aūt vult eas ẜuare/ dū hͦ facit vt occidendꝰ nō ſibi p̄caueat neqꝫ ꝑcipiat ꝙ debet occidi. ¶ Ꝙ qͦtiēſcūqꝫ aliqͥs faciat aliquā rem que ē melior licꝫ iurauerit illā nonfacere hͦ nō eſt ꝑiuriū ſed ꝑiurio ꝯtrariuꝫ.¶ Ꝙ meritoriū eſt qn̄qꝫ occidere homīeꝫvel occidi facere ſponte abſqꝫ autoritate iudiciaria extra caſū neceſſitatꝭ actualit̓ inſtātis ſeu ꝑiculi ineuitabil̓ niſi vis vi repelleretur occidēdo. et ſecluſa reuelatōne diuina.¶ Ꝙ meritoriū eſt qn̄qꝫ occidere homineꝫvl̓ occidi facere ſpōte nō ſibi ſubditū nonmonitū/ n̄ diffidatū. qͥ neqꝫ vim neqꝫ mortem intētet actualit̓. ¶ Ꝙ meritoriū ē vt pͥꝰoccidere ſponte hoīeꝫ ex ſolis ꝯiecturꝭ ſeufactis q̄ nō habent euidentē vel notorietatem iuris vl̓ facti. ¶ Ꝙ meritoriū eſt qn̄qꝫoccidere vl̓ occidi facere ſponte hoīeꝫ quinō intētat actualit̓ vim vel mortē. vbi neqꝫeſt accuſator neqꝫ teſtis neqꝫ pars neqꝫ iu
dex qui hoc mādauerit. ¶ Ꝙ meritoriū eſtqn̄ꝫ occidere vl̓ occidi facere ſponte hoīeꝫmodis p̄dictis. ſic ꝙ p̄t cadere ſub voto iuramento vel p̄cepto/ et ex cōſequēti ſub d̓bito ꝙ ſic fiat. ¶ Ꝙ meritoriū eſt quādoqꝫ ꝑ Ninſidias falſas occidere hominē volūtarievel occidi facere et ꝑ blandicias fictas in qͥbus eſt vſqꝫ ad mortē deceptio. ¶ Ꝙ meritoriū eſt quādoqꝫ īmo debitū hoīem chriſtianū facere ſubito et viliter occidi/ ſic̄ beſtiam p̄cludendo qͣꝫtū in occidente ē ſalutēanime ſpiritualē/ et eo magis meritoriuꝫ qͦfit a ꝑſona maioris ſtatus atqꝫ dignitatis.¶ Ꝙ meritoriū eſt facere occidi hominē n̄accuſatū. quia p̄ſumit̉ ſortilegia feciſſe aduerſus regem ſuū. ſuppoſito ꝙ nō ꝯſtiteritlegitime de actu vel nō effectu hmōi ſortilegiorum. ¶ Ꝙ meritoriū eſt confederatōesdeliberate factas ⁊ iuratas nō tenere/ ſuppoſito ꝙ abſqꝫ p̄iudicio ac detrimento anime valeant obẜuari. ¶ Ꝙ qualibet lege datur cuilibet ſubiecto licētia tyrānū occidere. Item peccat grauiter qͥlibet ſubiectꝰ habens oportunitatē occidere/ ⁊ non occidittyrannū. Et iteꝝ auctoritate legis diuīe etexemplo chriſti cuilibet ſubiecto ſine ſuꝑiori interp̄te licitum eſt tyrannum occidere¶ Ꝙ nulla. ix. aſſertionū denunciataꝝ debet iudicio fidei reprobari. īmo quālibꝫ illarum nō fore iudicio fidei reprobandā debet eodē iudicio declarari. qꝛ nulla eſt ꝯtraſcripturā ſacrā inter quas tn̄ ſunt iſte dueſcꝫ decima et nona. Ius ē ratio ⁊ eqͥtas ꝙomis tyrannus occidat̉. villane/ gallice velameniant ꝑ exploratiōes ⁊ inſidias. Et ꝓpria mors qua debēt mori tyrāni infidelesoccidere .ſ. eos ꝑ bonas cautelas explorationes et inſidias. In caſu ſocialitatis iuramenti ꝓmiſſiōis ſeu ꝯfederatōis factarumab vno milite ad alterū quocūqꝫ mō iſtudfiat aut fieri poſſit. Si cōtingat ꝙ iſtd̓ vertatur in p̄iudiciū vnius ꝓmittentium autconfederatorū ſpōſe ſue aut ſuoꝝ liberorū.ip̄e de nullo tenet̉ eas obẜuare. ¶ Ꝙ nulluſep̄us p̄t de q̄ſtionibꝰ fidei cognoſcere qͣꝫtūcūqꝫ ſint notorie falſe ⁊ ſcādaloſe approbādo vel reprobādo doctrinā. qꝛ tunc faceretnouos articulos. qͣꝫuis bn̄ poſſit et debeathereticos ꝯdemnare. ¶ Ꝙ nō ideo ꝓpoſitiones ſpectāt ad iudiciū fidei approbatiuevel reprobatiue. quia dicit̉ in eis aliqͥd licitū eſſe vel illicitū/ meritoriū vel demeritorium fieri ẜm legem diuinā