DiſceptatioXI

Rurſum vnitas ꝟitas et bonitas referēdoſingula ſingul̓ appropͥatꝭ btīſſime trinitati. ex qͣ oīa efficiēter. ꝑ quā oīa exēplarit̓. īqͣ oīa finalit̓ exiſtūt/ ſic̄ ē oībꝰ cā eſſendi. rōdiſcernēdi. ⁊ ordo viuēdi. Et qn̄ zelꝰ apuome ꝯſciū ſe fatebat̉ habere ſibi ſocias ſciētiam atqꝫ ꝯpaſſionē p̄cipue q̄ nihil ꝑ īiuriā.nihil in irā. ſcandalū. liuorē. odiū. vel rā corem cuiuſuis ꝑſone dicere vellet aut ſcribere ſed ad extirpatōem errorū et emendatōꝫerrantiū more ei gerere diſpoſui/ ſcriptꝭ inſerēs q̄ circa duplicis p̄dicte ꝯſideratōis ꝑtractatōeꝫ de negligētia vini ſacre ſcpͥtureſalubri monitōe vident̉ annotādaRat igitur ſecūda ꝯſideratio ꝙ in nuptijs creſcētꝭeccl̓ie ⁊c̄. ¶ Feruor itaqꝫ deuotiōisqͥ pͥncipes et alios dotantes eccl̓iaꝫ mouitvn̄ q̄ſo genitꝰ fuit ſi nō ex p̄cōcepto calorevini ſpūalis ſacre ſcpͥture vehētis ad et̓namentes ſuas terrenoꝝ amore calcato? Nūcaūt ſi viderīt pincernas vini huiꝰ p̄latos ⁊doctores labi funditꝰ in inferiora terre. neqꝫ vllā de ſpūalibꝰ ſollicitudinē gerere/ qͥdni repetāt q̄ deder̄t cā ceſſante ꝯferēdi autꝙ a noua ſaltē donatōe tepeſcāt? ¶ Ecce iāvidimꝰ pl̓imos ī ſacris etiā lr̄is eruditosqͥ vicijs p̄latorū irretiti/ zelātes domū deinō ẜm ſcīam nequaqͣꝫ timuerūt ſuggererepͥncipibꝰ ⁊ popul̓ vſqꝫ ad ꝑpeſſionē mortis ꝙ fas erat eis tollere tꝑalia clericorū habitualit̓ delinq̄ntiū. Rurſus ꝙ bona eorūnō erāt niſi pure elēoſyne. Ꝙ inſuꝑ n̄ erāttradita niſi ſub ꝯditōe bn̄ viuēdi et vtēdi.qͦ defieiēte ꝑibat titulꝰ iuris. neqꝫ qͥcqͣꝫ reliquū clero tali ſuꝑerat. Adde ꝙ nō defuer̄tneqꝫ deſunt ſecl̓ares cupidis auribꝰ ⁊ aſſēſu talia recipiētes/ nihil aūt faciliꝰ qͣꝫ ꝑſuadere volētibꝰ ſpolia clericoꝝ dū vel auaricia vel odiū vl̓ inuidia vl̓ zelꝰ indiſcretustrahit eos. ¶ Opponūt alij p̄latis ⁊ clericꝭpauꝑtatē eccl̓ie pͥmitiue in apl̓is ⁊ diſcipulis. autenticāt e celo miſſam vocēdū a Cōſtantino dotata ē eccl̓ia magꝭ diuīo/ iuxtaꝓphetiā daniel̓ de regno xp̄i qͣꝫ hūano cōſtituto. Hodie venenū effuſū eſt in eccleſiā dei. Que oīa qͥd alid̓ qͣꝫ ſpoliādum eſſeloquunt̉ eccl̓iam. Uerū qͥd antiqͣ? qͥd ſolalectōe ꝯgnita ꝯmēoramꝰ⁊ p̄dicatū ē ſolēnitaꝑtiſſimis v̓bis ꝙ mēdicitas erat ſolū velp̄cipuū mediū p̄dicatōis vbi dei. qꝛ ſpinediuitiaꝝ ſuffocant v̓bū. Et paulo ante duꝫ

q̄reret ip̄e p̄dicās qͥ ſunt p̄dicātes? Rn̄ditꝓfecto ſoli mēdicātes. qm̄ pauꝑeſ inqͥt euāgelizant̉. Taceo ꝙ dixerat antea qͥdā ex mēdicātibꝰ p̄latis. nos ꝓ nobis pͥncipeſ habebimꝰ aduerſus p̄latos. ſuꝑaddidit aliꝰ. acetiā ml̓ieres. ſubintulit alter minaci vultū.Nos tale ſeminabimꝰ ſemē in vno die qd̓eradicare ꝑ annū neſcietꝭ neqꝫ poteritꝭ. Hº⁊ ſil̓ia ſi nihilipendūt̉ a p̄latis ſecl̓aribꝰ ſibidefenſores ſuos ſecl̓ares theologos vinuꝫſacre ſapīe mīſtranteſ in puritate. vl̓ abijciunt vl̓ negligūt vel opprimūt. qͥd ꝯſeq̄ntius eſt qͣꝫ vt pͥncipes dicāt et ſtatuāt apd̓ ſemetip̄os. ſi mēdicitas ſolū vel p̄cipuū mediū eſt ad p̄dicatōem v̓bi dei. cū nihil magꝭ incūbat eccl̓ie p̄latis qͣꝫ hmōi p̄dicatio.ꝓpter quā apl̓i dixerūt. Nō ē nos equumrelinq̄re verbū dei ⁊ mīſtrare mēſis. ⁊ Paulus ait. nō miſit me dn̄s baptizare ſed p̄dicare. qͥd eligibiliꝰ nobis eſt qͣꝫ vt p̄latos reducamus ad mēdicitatē ſublatis tot diuitijs et donatōnibꝰ in qͥbus ocioſi gl̓ianturneqꝫ ſuꝑbiunt ſup̄ regū et pͥncipū ptātem.Nihilominꝰ hec et ſil̓ia cum p̄dicant̉ dotatōnis eccleſie ſubuerſiua/ fit applauſus. ſignificat̉ vt excurrat ẜmo. dū ꝟo ꝓ fauoredebito p̄latorū. ꝓ lib̓tatibꝰ eoꝝ. ꝓ fidei quātueri ꝓfeſſi ſunt vſqꝫ ad mortē defenſionep̄dicatio fit mox oſcitāt. inqͥetant̉. ſubmurmurāt. exibilāt. tumultuāt̉. finē figēt. Attēdat paſtoral̓ ſollicitudo. ne ꝑ impunitateꝫtaliū creſcat in eccl̓iaſtica hierarchia deordinatio horror atqꝫ ꝯfuſio. Un̄ ſi mēdicitas poſt apl̓os ⁊ ſctōs doctoreſ nouit̓ ſubītroducta miniſtraret hodie ſola vinū p̄dicatōis ꝑ ppl̓os in eccl̓ie nuptijs. In multis itaqꝫ nūc male ē fateor eccl̓ie ſꝫ ī ml̓tisdet̓iora venirēt. quēadmodū ſumi poteritex dicēdis in alt̓a ꝯſideratōe patēs argum̄tū. ¶ Ecce ꝟo dū talia meditatio cordiſ mei Aſecū reuolueret ꝯſpicere viſa ē hinc mēdicitatē religioſorū. hinc ꝓpͥetatē p̄latoꝝ qͣrumvtraqꝫ p̄dicabat laudes ſuas. alt̓iꝰ alt̓a ſtatui p̄ferre ſe ꝯtendens. ¶ Preoccupauit mēdicitas. et qͥs dubitauerit inqͥt me p̄ferēdāeſſe ꝓpͥetati vel appropͥatōi tꝑaliū q̄ volēseſſe ꝑfecta abij iuxta ꝯſiliū chriſti/ ⁊ vēdidioīa q̄ habui ⁊ dedi pauꝑibus/ vt nuda ſeq̄rer expedite nudū chriſtum. Precello quidem in multis. ſed quinqꝫ prerogatiuas enumeraſſe ſuffecerit. ¶ Mens nonne mihi liberior eſt ad contēplatōnem/ quoniamegena ſum/ non potens epulari quotidie