Sermo factus Conſtantie
ris hꝫ nō determino. vtinā veniat dn̄s qui⁊ illuminet abſcōdita tenebraꝝ. ⁊ poſita inlucē cōpleat in oꝑe. paꝝ qͥdem videre eſt ſinō dat̉ oꝑari. Hoc qͥdem ſolū relictū videt̉vt qꝛ cū ignoramus qͥd agere debeamꝰ humano ꝯſilio ꝯfugiamꝰ ad diuinū niſi vob̓aliud o ſorores videat̉. ¶ Beniuolentia.Mihi beniuolētie idē ꝓrſus ē iudiciū fratvt null̓ accuſatꝭ maliuole ſic̄ obẜuare (niſime fallit amor tui) ſtuduiſti ꝯuertamꝰ nosad dn̄m qͣtenꝰ ad nos ꝯuertat̉. Ambulansſuꝑ aquas p̄ſentis fluctuatōis ventꝭqꝫ īperās et mari / et fiat eo iubēte trāqͥllitas. qͥdtacita recogitas ſoror nr̄a diſcretio. dic ⁊ tuqͥd cenſes agendū. ¶ Diſcretio. Ego v̓o hͦidē nihilominus nec tēptari videat̉ deus.conari decet nos ad laborē ſi forte pijs attēptationibꝰ aſpiret deꝰ vires. ¶ Zelus.Ueriſſime ſuadeſꝑ meā fidē o ſoror diſcretio ſaluberrime ⁊ diuīe. vis igit̉ vt ea p̄liaq̄ penes nos ſeruamꝰ recōdita ſuꝑ hͦ negocio proferamus in medium. tum de medio pacis inueniēdo. tū de ꝯſilio ſic vel nōcelebrādo. tū de pape accuſatōe ⁊ excuſation cū reliqͥs. illoꝝ em̄ inſpectio dare poſſꝫoccaſionē ſapiētibꝰ ꝓfundiora cogitandi.¶ Diſcretio. ¶ Uideo te frat̓ ad ingeniū redis totꝰ flāma es ne qͥs nō velle foras erūpere. ſcio q̄ tu loq̄ris illa qͦdā īpetu magisꝓiecta ſunt qͣꝫ digeſte ordīata/ ſine ſtilo ſinelimitatōe. Attn̄ ſi ita fert aīus tuus nec cōpeſci pōt/ tu in alia nobiſcū cōtione ea ꝓpone. nos ſecedere ad alia tp̄s vocat ⁊ verbatua (vt aſpicis) iā popularis cōtio/ iā ſcholaſticus cetus/ iā curia regal̓ expectat. tuaꝫrē ergo age ⁊ bn̄ habe. ¶ Zelus. ¶ Pollicitimemor obediētia vltro. ⁊ tu bn̄ hēas ſorornec vllo vnqͣꝫ ī negocio me deſere. tuo qͦqꝫſpū o germana beniuolētia ꝓcul oīs a nobis et ceteris maligͣ ꝑuerſitas exturbet̉ ⁊c̄.¶ Finit.Sequitur epiſtolachriſtianiſſimi regꝭ frācie iuſtificatiua ſubtractionū factarū a Petro de luna nō obſtante obedientia ſuo p̄deceſſori et ſibi qn̄qꝫ preſtita.Arolꝰ dei gr̄a frācorū rex vniuerſis chriſtifidelibꝰ ſalutē indn̄o/ et ad eam quaꝫ ſūmoꝑedeſideramꝰ eccl̓iaſticā vnionē vnanimit̓ aſpirare. Pax eccl̓iaſtica q̄ ſub vnico ⁊ certo chriſti vicario
ꝯiūgere debet vniuerſa mēbra populi chriſtiani ẜm ip̄iꝰ chriſti et apl̓i ſui documētū.dū olim poſt mortē felicꝭ recordatōis Grego. pape vndecimi ꝯturbari cepiſſet. dūqꝫſciſma ꝑnicioſum mōſtrū horrendū ingēsin eadē eccl̓ia ſuboriri cerneret̉ ex cauſis toto orbe notiſſimis chriſtianiſſimꝰ tūc ac p̄clariſſime memorie ꝓgenitor nr̄ Rarolusqͥntus ſuaſus multꝭ vehemētibuſqꝫ rōibꝰdeliberauit adherere ⁊ obediētiā p̄ſtare illiquē collegiū cardinaliū iureiurādo aſſeruit in vita ⁊ in morte. atqꝫ publicauit ſe canonice in ſūmū pontificē ⁊ veꝝ chriſti vicariū ſponte ⁊ ꝯcordit̓ elegiſſe. ¶ Arbitrabatur nāqꝫ veriſimilit̓ idem ꝓgenitor nr̄ vt ērat totus feruēs in zelo domꝰ dei. ⁊ ex ſua fide pia alios dijudicās ꝙ ceteri principesac p̄lati cū vniuerſo clero ⁊ ppl̓o ꝓtinꝰ obedirent ꝯſimilit̓/ dū electiōem hmōi ꝑ collegiū p̄fatū cardinaliū ſufficiēter eis innoteſceret/ rite fuiſſe celebratā. ſꝫ alit̓ euēiſſe dudum iā deploramus. neqꝫ enī potuerūt vſqꝫ hodie dicti cardīales hocip̄m. Nos idcirco cernētes exꝑientia tꝑeqꝫ docentibꝰ ꝙhec obediētia p̄ſtita inualida erat ad tollendū funditꝰ ſciſma peſtifeꝝ qd̓ in exiliū grauiſſimum pacē deſideratiſſimā ⁊ optimaꝫdetruſerat. deliberamꝰ eādē pacē ad ꝓpriūcubile ſuū qd̓ eſt eccl̓ia velut ad ſuā regionē ꝑͤ alias vias totꝭ conatuū viribꝰ reducere. hinc ꝯcilia crebra. hinc legatōes laborioſiſſime ac ſūptuoſiſſime ꝑ om̄es pene xp̄ianitatis regiones frequētate/ tādem aſpirāte deo via ceſſiōis vtriqꝫ ꝯtendentiū ꝓ reuerſiōe pacis turpiter exulātis iuuēta ē cōpendioſior abſqꝫ vlla dubitatōe expedientior iudicata. Hāc ꝓinde viā cū omi ſolennitate p̄ſentari fecimꝰ ſucceſſori illiꝰ cui ꝓgenitor noſter (ſicut diximꝰ) obediētiā p̄ſtiterat. quā obediētiā ideo maxime poſtmodū ab eodē ſucceſſore ꝓ tꝑe ſubtraximꝰ/ qꝛnō ſatis aꝑte ꝑ vie ceſſiōis ꝯpendiū videbat̉ velle pacē reducere/ poſtpoſitis diſceptationū intermīabiliū amfractibꝰ ⁊ ingreſſibilibꝰ aliaꝝ viaꝝ labyrinthis. At vbi viſus ē nobis ad ſalubriora ſe ꝯuertiſſe ꝯſiliarurſuſ abſqꝫ om̄i mutabilitatꝭ culpabil̓ nota obediuimꝰ eidē ita tn̄ anīo noſtro gerētes/ ſi et qͣꝫdiu hec obediētia nr̄a non obſtaret eccl̓iaſtice vniōi. quēadmodū in concilio vltimo eccleſie regni noſtri memīmꝰ ſatis datū intelligi. neqꝫ enī voluimꝰ vnqͣꝫ ſcienter (neqꝫ fas eſſe credimꝰ) obedientiā pre-