Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Trilogus

deret nos ab expectatōe noſtra? Heu qͣꝫtūmortalia pectora cece noctis hn̄t. qͣꝫ terribiliter nullos excipiēs enūciauit ꝓpheticꝰſermo/ prauū cor hoīs imꝑſcrutabile/ qͥscognoſcet illud. Da veniā pat̓ ſancte/ fideli mee interrogatōi ſi animis noſtris hancin veritate ſpeꝫ tuij p̄ius ingenueras. ſi corin ore frōte gerebas qͥd cauſe qͥdve faſcinatōis irrepſit. qd̓ nos vel falleret vel ꝯfunderet ab expectatōe: ab illa inqͣꝫ expectatiōeque pollicebat̉ nobis te agente reuerſurampacē eccl̓ie/ redituꝝ ſeculū aureū in terris.Incuius p̄terea aſſumptōe ad papatū/ua luxoriri viſa eſt. in hoc qͦꝫ diluculo matutino ſidus qͦddā beniuolū ſereno nobisfulgore micare putabamus. At heu expectauimus pacē ecce turbatio. in deteriusqͥppe verſa ꝯfuſaqꝫ ſunt oīa Meruit hocinquiēs ſubditoꝝ improbitas volens meip̄m patrē eoꝝ ad illud cōpellere qd̓ vltroneus agere debuerā. Primū (pat̉ ſctē)violētia ſed oratio plurima p̄miſſa eſt. petis a quo a me filio tuo tota eccl̓ia regni mei. tales qͣles noſti. tl̓es qͥbꝰ alij ſuꝑplicāt qͦꝝ fide ac prudētia gubernamur.frat̓ Germanus duo patrui. ſi ſuſpitioſum forſan erat orare illud ducum qͣſi foretſpēs violēta iubēdi/ facilis plane patebatexitus. p̄occupaſſes eoꝝ p̄ces/ offerēs abſqꝫ vlla ꝓcraſtinatiōe illā petebat̉. Iuramēti impletōeꝫ on̄diſſes p̄paratōeꝫ animiad cedendū. ſi ceſſio tua pacē illaturaeſſet eccl̓ie. itaqꝫ via ceſſionis nōne ab oībꝰqͣꝫtūcūqꝫ tibi vel tue eſtimatōi fauētibꝰ eſſeſanctiſſima cōpēdioſiſſima iudicata eſt:qͣꝫqͣꝫ eſſe te cogendū ad ip̄aꝫ fuerit quorundā ſnīa ſꝫ te volūtariū te ſpōte offeren cōi aſſenſu ꝓbat̉ viā qͥs oro coegiſſet? Si igit̉ fuerit coactio ex reniſu tuo venit. Affirmāt viri ſapiētes litterati me ſunt te ſalutē gregis aſtrictū eſſe ẜmparationē animi ſolū ad ceſſionē ſꝫ admartyriū. hoc eſt relinq̄re gregeꝫſed ſaluare. quid qd̓ vltra ꝯmunē legis diuine obliuionē iuramētum ſolēne ſuꝑadditū te ligauit. Dices forte te nec iuramēto nec officio cōſtrictū vt ꝯfeſtim papatuirenūcies. p̄ſertim expectato fructu pacꝭ Profecto/ pater ſancte neqꝫ q̄rebat̉.ſi de me meorūqꝫ ſinceritati q̄dā maliuoleſuſpitōes aliene ab hac ꝟitate gratis aſſūꝑte ſūt. audi qm̄ ml̓tos ſupplātauit ſuſpitio illorū qualibꝰ vtiqꝫ ſuſpitiōibꝰ p̄bere le-

uem auditū nihil magno viro indigniꝰ: nihil ſuo et ſue reipublice ſtatu incōmodius reꝑit̉. hoc qͥppe agit ſuſpitio talis apudrēpublicā qd̓ zelotipia apud domeſticaꝫ.zelotipia aut qͣles domos inqͥetat turbat. eas aliqn̄ funditꝰ euertēs. Eſto fuerīt ſtillarēt auribꝰ tuis aliqͥ magꝭ ad ꝑſonetue deiectōꝫ/ qͣꝫ eccl̓ie reformatōꝫ āhelabāt papatū ambiebāt alij. parſ vna papāoptabat de cognatōe et patria. pars altera ambitōe aut vindicta aut alijs cauſisreprobis incedebat in via pacꝭ. Examinā ſane erat qͥd tales dicerēt. non quidgarrirēt incerto autore ſuſurri. ſed quid vitas a dn̄o dirigēda poſtulabat. Neqꝫ enimſtaret om̄is policia/ ſi adulantiū aut male ſuſpicantiū ꝯfictōe agendorū veritate regeret̉. Et memīeris pater ſi fefellit te talis maliuolorū ſuſpitio te ꝓteſtationē publicare ſuaſit quā poſtmodū libēſretractaſti. Proteſtatōnis autē hec erat ſentētia. viſis modis ꝓcedēdi ergate tuos tenebant̉ (notabas violentiā) tu indeſecuturū et te conceſſurū inualidū reputabas inane. quaſi vicꝫ te ꝑtinacē facereꝯtenderet/ aut blāda adulatio/ aut ſubdolainimicantiū ꝯfictio niſi ſagaci retractioneꝓuidiſſes. Quintiā ſi q̄ſiſſet aliquoruꝫ (vttibi videt̉) vel arrogantia vl̓ impietas cogere te ad illd̓ qd̓ ſpōte agere volueraſ nōneſatius erat te vincere ī bono malū/ qͣꝫ a malo vinci? ſapientiam enī vincit malicia.Peſſima certe victoria. vincere voluit aliqͥs hoīes ſi ab ira ab odio. ab impatiētiavindicte zelo ſuꝑatur. adeo ſuꝑat̉ aliquādo vt omiſſis oībꝰ alioquin agenda forecognoſceret ip̄e ſe in aꝑta pctā et in magnamortis huiꝰ et eterne diſcrimīa tradit/ duꝫfrēdens dentibꝰ ait. Ergo ne inuitꝰ ꝯpellarad vel ad illud? ergo ne malis gratibꝰ meis hec illa ſū acturꝰ? Ita ne ego dn̄s obtēꝑabo ſubditis tanqͣꝫ eoꝝ vilis ſeruꝰ? qͥstemptū hūc. qͥs mee huiꝰ dignitatis vituperiū ferre poſſit. mori ſatiꝰ eſt qͣꝫ talia ꝑpeti. fracti ꝓrſus animi abiecti eſſet talibꝰ aſſentire. Has voces pr̄ ſctē ſcis eſſe modeſtie xp̄iane neqꝫ de ſchola illa prodire adquā inuitans xp̄s/ diſcite inqͥt a me qꝛ mitis ſuꝫ hūilis corde. malediceret̉maledicebat / pateret̉ non ꝯminabatur.Quid ſi qͥs ex emul̓ tue dignitatis cognitꝰmagnitudinē cordiſ tui/ aut ſuſpicās forteꝑuitatē ad ſuſpicatōes ſuꝑſerit ramuſcl̓os