De auferibilitate pape
partem eſſe ſciſmaticā. et ex conſequenti nōhabere ſacerdotes niſi excōicatos ⁊ ſuſpenſos. Et ita vanū ē et forte ſcādaloſum gloriari ꝙ p̄ſbyteral̓ vl̓ ep̄alis ordīatio ſuſceptafuerit an̄ ſciſma p̄ſens. potiꝰ qͣꝫ hͦ tꝑe. Si ꝑhͦ velint hmōi gl̓iantes vocare ſe veriꝰ eſſeſacerdotes ⁊ ep̄os qͣꝫ poſteriores. Si velītp̄t̓ea dicere ſicut aliqͥ dixerunt ⁊ ſcripſerunttꝑibꝰ iſtis ꝙ vera ſacramēta et veri ſacerdotes et veri ep̄i ⁊ veꝝ corpus xp̄i ⁊ verus baptiſmus cū ſil̓ibus nō ſint in hac ꝑte obedientie vel in illa.Conſideratio. xiiii.Uferibil̓ eſt vicariꝰ ſponſus eccl̓ieꝑ ip̄am eccl̓iam aut generale ꝯciliūqͦad executōem licita eoꝝ omniumq̄ ptātem ordinis reſpiciūt .i. ꝙ nō licite talia aget. Data qͥppe eſt papal̓ ptās ip̄i eccleſie/ et ſua ē ſicut eſt ip̄ius pape. qͣꝫuis alio etalio mō. Sua eſt inqͣꝫ et pape ad edificatōnem eccl̓ie nō ad deſtructionē. Poteſt ergovſus talis ptātis tolli vel ſuſpendi ꝑ eccleſiā ab eo qͥ vellet vti manifeſte in ꝑditōeꝫ eccleſie aūt mēbrorū ſuorū tali dignitate. vn̄⁊ ſi ptās ordinis ſit īmediate a deo. ſit etiaꝫindelibilis. tn̄ vſus ip̄ius multū dependetab eccl̓ia ⁊ a rectoribꝰ ſuis qui vices eiꝰ exequunt̉ ¶ Et hic fundabil̓ ē poſſibilitas ſubtractōis vel ſuſpenſiōis obediētie ab aliqͦ īpapam rite electo. Nā ꝙ obediētia tali p̄ſtetur eſt p̄ceptū affirmatiuū. qd̓ nō obligat ꝓſemꝑ. nec in ꝑniciē eccl̓ie. Si viderit gͦ eccleſia ꝙ p̄ſtare nūc obediētiā pape in ammīſtratōe ordinū ſacr̄oruꝫ et ſil̓iuꝫ fieret eccleſie ꝑnicioſuꝫ et pape in inſtrumētū malicie.cur nō ſuſpēdere p̄t hmōi obedientiā qͦuſqꝫ nullū in obediēdo cadat ꝑiculū? Hec autem ſubtractio obediētie magis adhuc fūdabil̓ eſt in his q̄ ſunt tēporalis ammīſtrationis. ¶ Sꝫ vtrū hec obedientie ſubtractōvel ſuſpēſio valeat ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ eccl̓iam vl̓ generale conciliū? Forte videret̉ reſpondēdūnegatiue. p̄ſertim ſi fiat ſermo de ſubtractōne generali ⁊ autoritatiua. et q̄ ligat omnesde eccleſia in hoc ſtare. ¶ Secus eſt de ſubtractōe ꝑticulari quo ad hos vel illos/ q̄ nōfert̉ auctoritatiue ſed vel doctrinal̓r ⁊ inſinuatiue. vl̓ neceſſitatis qͣdā inductōe. ¶ Iubebit (exempli gr̄a) ſūmus pōtifex cora theologis exꝑtis ꝙ fideles credāt ſpm̄ſanctuꝫnō ꝓcedere a patre ⁊ filio/ dicimꝰ ꝙ theologorū erit doctrinalit̓ reſiſtere ⁊ dicere ꝙ ſibi
nō obediat̉. ¶ Iubebit alter ſummꝰ pōtifexꝙ vaſtet̉ regnū frācie igne ⁊ gladio dicimꝰꝙ regis erit reſiſtere ⁊ iubere ꝙ ei nō obediatur ſed reſiſtat̉. hͦ enī fas eſt agere cuicūqꝫ īquē vim illicitā vellet inferre etiā verꝰ papa¶ Nō eſt pax iubebit ip̄e ideꝫ ꝙ vnio ad pacem eccl̓ie nō querat̉ vijs cōuenientibꝰ ⁊ cōgruis. aut etiā ꝑ eum iuratis. aut ꝙ eccleſianequaqͣꝫ cōgreget̉ ne forte ip̄m eijciat. Dicimus ꝙ oīm catholicoꝝ erit reſiſtere ⁊ nōobedire. ¶ Ꝙ ſi ſit aliqͥs qͥ totā p̄ſidentiaꝫſuā et papalē dignitatē cōuertere velit in inſtrumentū nequicie et deſtructōis alicuiuſꝑtis eccleſie in tꝑalibus vl̓ ſpiritualibꝰ. necpateat ſufficiēs remediū aliud niſi ſubducēdo ſe ab obediētia talis poteſtatis ſeuientis ⁊ ſeip̄a abutentis. ⁊ hoc ad tēpus. vel qͦuſqꝫ eccl̓ia vel conciliū ꝓuiderit. hoc fas erit. dum tamē illud agere pia quedā īpellatneceſſitas. nō libido ſeu cupiditas aſſumēdi īprobe valamen malicie libertatē. ¶ Fatemur enī duo illa nullo modo debere fieriniſi manifeſtis cauſis vrgentibꝰ. ne in totocorpore eccl̓ie deterior et generalior ſciſſurafiat et inducat̉. dum particularia mēbra cōſueſcūt nō obedire. ſicut notat Ariſtot̉. ī polit̓. peſſimū eē cōſueſcere nō obedire pͥncipiſiue regi Quanto magis erronea ⁊ dānādaeſt aſſertio/ ꝙ licet vnicuiqꝫ ſubditoꝝ moxvt aliqͥs eſt tyrānꝰ ip̄m vijs om̄ibꝰ fraudulentis et doloſis ſine qͣuis auctoritate vl̓ declaratōe iudiciaria morti tradere. p̄ſertim ſiaddat hec aſſertio ꝙ tyrānus ille oīſ eſt quinō p̄eſt ad vtilitatē ſubditorū ſed de hac realibi. de qͣ viderint aſſertoresConſideratio. xv.Uferibilis eſt vicarius ſponſus e6 Pcleſie per eccleſiā aut generale conciliū ꝑpetuo vel ad tēpus/ quo adea om̄ia que ſūt iuriſdictōis. Satꝭ īdirectedeductio conſideratōnis iſtius patet ex p̄cedenti. Nam poſſunt ab aliquo rite in papam electo tolli tā de iure qͣꝫ de facto ſubditi in quos debet iuriſdictōnem exercere. Etita per indirectū iuriſdictio non ſubſiſtet.¶ Utrū vero directe et abſolute poſſit om̄iſpoteſtas iuriſdictōnis a papa rite electo remoueri; poſſet eſſe duplex imaginatio qͦ adaliquas iuriſdictōes. qualis eſt iuriſdictioreſpiciens ſacramentalē abſolutōnem/ q̄ alterius eſt ratōis qͣꝫ aliereſpiciētes forū exterius. Hanc enī iuriſdictionē habet ꝯfeſſor-