Sermo pro viagio
angelis tuis vt cuſtodiāt eū in om̄ibꝰ vijsſuis. portēt eū in manibꝰ tue ꝓtectōis vt n̄offendat ad lapidē cuiuſlibet obſtaculi velobduratōnis ꝑtis aduerſe pedē ſuū / zelumſuū. Sic enī ꝓſpeꝝ iter facies/ nedū ſibi ſꝫnobis. et hͦ ad vtilitatē noſtrā tu deꝰ ſalutariū noſtrorū. ¶ Potuerat ẜmo noſter ꝓlixiextendi. qui deuotas ꝓ regꝭ itinere ꝓſꝑo fūdendas oratōes commonefaceret atqꝫ ſuaderet. Sed inſpicio veſtꝝ deuotōis ardorēqui vt ꝯtinuet̉ vel in maiorē deſiderioꝝ flāmā erumpat. nō eget flatu ꝟboꝝ meoꝝ exiguo. ꝑ ſe em̄ ſatis in meditatōe vr̄a exardeſcit ignis pioꝝ ſctōrūqꝫ deſiderioꝝ. vt iugiter leuatꝭ ſurſū cordibꝰ. vt tractis ex imo pectoris ſuſpirijs atqꝫ gemitibꝰ dicat vnuſqͥſqꝫ apd̓ ſemetipꝫ Proſpeꝝ iter faciet nob̓ deus ſalutariū nr̄oꝝ. faciet ꝓ faciat. nā ⁊ apudhebreos (vt Nicolaus de lyra dicit) futuꝝindicatiui ꝓ optatiuo ſolet poni ¶ Diuertatnūc paululū ⁊ ꝑgat ad alia nō aliena ẜmonoſter. Ecce qͣꝫ offertur in ip̄a meditationemea īter qͦddā nō terreſtre qd̓ agit̉ pedibuscorꝑis. Sꝫ ſpūale ⁊ celeſte iter eternitatisqd̓ ꝑagrat̉ pedibꝰ mētis qui ſunt cognitiopes ſiniſter in intellectu. ⁊ volitio pes dext̉in affectu. Hoc iter qͣle eſt ſi qͥs interrogauerit? rn̄deat ꝓph̓a id eſſe viā mandatoꝝ dei.quā nedū ambulaſſe ſꝫ cucurriſſe gloriabat̉ip̄e cū ait. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri cuꝫdilataſti cor meū. Et rurſus. In via teſtīonioꝝ tuoꝝ delectatus ſum ſic̄ in omībꝰ diuitijs. Et talia ſunt in hāc ſnīaꝫ abſqꝫ nūero.Etem̄ tu qͥ ꝑegrinaris hic a dn̄o. ſi ꝑgēdovis ad vita ingredi ẜua mādata. Hec ē em̄via regia. hͦ iter ꝓſpeꝝ. hec cōpendioſa ſemita q̄ ducit ad vitā. ¶ At ꝟo videre mihi videor ꝯſequent̓ in ip̄a meditatiōe mea collectum eſſe ſacroſanctū pn̄s ꝯciliū vt viā iſtāp̄paret ⁊ dirigat vt ꝓſpeꝝ hoc iter noſtꝝ faciat ꝯcedēte deo ſalutariū nr̄oꝝ. Nā ve mūdo a ſcādalis. ve hoſtilibꝰ inſidijs. ſuꝑ qͥbꝰeſt illa ꝓphete ꝯq̄ſtio. In via hac qͣ ambu.abſcō. ſuꝑ. laqueū mihi. Et rurſus. Iuxtaiter ſcāda. poſue. mihi. Quis aūt oīa iuxtaiter mādatoꝝ dei poſita ſuꝑboꝝ demonuꝫcarnis ⁊ mūdi ſcādala dinueret? Quis oēslaqueoꝝ nodos. artes ⁊ modos agͦſcat? qͥsnō cū Anthonio paueſcens exclamauerit.Hos dn̄e laq̄os oēs. hec ſcādaloꝝ retia qͥscuadet? At qͥ bn̄dictus deus ſalutariū nr̄orū qͥ ꝓſpeꝝ nob̓ fecit iter ſpūale mandatoꝝſuoꝝ. dū volūtatē facultatēqꝫ ꝯtulit ꝯueniē
di ſeniores in vnū. ꝯuocādi cetū. ꝯgregādieccl̓iaꝫ vt viderēt qͥd facto opus eſſet ad tollendū tot ſcādala poſita in vijs ſyon ita vtlugerēt. eo ꝙ nō eſſet qͥ veniret ad ſolēnitatēHinc offendebat ſcandalū ſciſmatice diuiſionis. Hinc ſcādalū multiplex heretice p̄uitatis. Hinc multiplicata ſuꝑ numeꝝ ſcādala/ offenſiōes ⁊ retiā cuiuſlibet vicioſitatis. ¶ Obſidebat p̄cipue hͦ iter ſpūale/ monſtrū horrendū ingēs mole potes/ ſuꝑbia ⁊filia eiꝰ īprobiſſima dira dn̄andi libido. ꝓhibuerat toto malignitatis ſpū ⁊ aſtu/ ne celebraret̉ generale ꝯciliū qd̓ efficaciſſimumerat ⁊ pene vnicū aduerſus hec oīa ſcādalar̄mediū ¶ Exultet v̓o nūc oīs fideliū turbaNūc magnifice gras referat deo ſalutariuꝫnr̄oꝝ. qͥ ꝓſpeꝝ fecit iter mādatoꝝ ſuoꝝ duꝫꝯtulit celebrari ſacroſāctū hoc generale cōciliū ſufficiēs ad ſciſmatū ſedatōeꝫ. Ad hereſum extirpatōeꝫ ⁊ ad morū reformatōemEt hͦ ex paucis in hͦ eodē p̄cticatis ꝯcilio n̄tam declarare qͣꝫ ſummatim narrare vl̓ annotare curabo. Nō accurato qͥdem ſꝫ doct̉nali quotidianoqꝫ ẜmōe. Satis erit ita loqui vt ītelligar. ¶ Cōſiderās itaqꝫ mētalibꝰocul̓ p̄ſens generale cōciliū ⁊ acta eius. Inuenio ꝙ ip̄m ab itinere ſpūali remouit primo qͣdruplex ſcandalū obſtans ſciſmatꝭ ſedatōi. Remouit alid̓ qͣdruplex ſcādalū nocēs hereſū extirpatōi. Remouit alteꝝ qͣdruplex cōtrarians morū reformatōi. ⁊ ita ꝯͣrians vt iā nō eſſet ꝓſpeꝝ ſed infauſtū iter pacis fidei et virtutis. ¶ Conformit̉ ad hanctriplicē quaternitatē ſcādaloꝝ nūeremꝰ. xij.concluſiones/ regulas aut leges q̄ ī hoc ꝯcilio vel explicite vel implicite ſtabilite ſunt.quaſi totidē directōes ſalutares/ ꝑ qͣs ꝓſperum iter fecit nobis deꝰ ſalutariū noſtrorū.vt in hoc itinere ſit vnitas rōe primi. ſit veritas ratōe ſecūdi. ſit bonitas reſpectu tercijSit inſuꝑ modꝰ ſpecies ⁊ ordo. Sit deni.qꝫ mēſura numerꝰ et pōdus. Cōformit̉ adpotentiā ſapīam et bonitatē patris et filij ⁊ſpūſſancti. Hoc mō ꝓſpeꝝ īter facit nobisdeus .ſ. vt ſit iter planū. iter lucidū. iter pulcrū. dū iuſticia ponit ī via greſſus ſuos. dūveſtigia ſua relinqͥt imp̄ſſa qͣſi certa totideꝫſigna/ ne oberrem vl̓ exorbitemꝰ nob̓ dataPrima lex in viāpacis.¶ Aſſignet̉ ꝓ prima ꝑte que eſt de via paciſprima lex ſiue directio liberās iter noſtruꝫ a