De poteſtate
detractio ꝙ eccl̓iaſtici nequaqͣꝫ capaces ſūtiuriſditōis tꝑalis. etiā ſi pͥncipes alij ꝯferrevoluerint. Inducit apl̓m. qꝛ nemo militāsdeo īplicat ſe negocijs ſecl̓aribꝰ. Addit detractio nihil hr̄e eccl̓iaſticos neqꝫ decimasneqꝫ oblatōes quātominꝰ alias dotatōnesvl̓ poſſeſſiōes niſi ex pura elēoſyna donātiūEt ꝙ ab eccl̓iaſticis peccātibꝰ ſaltē habitualiter poſſent ꝑ ſecularē ptātem optimo iure tolli. quia data ē ptās hec ſecularis ī vidictam malefactorū. neqꝫ ſine cā gladiumportat. Addit qͣrto nitens apl̓i v̓bis. Habentes alimēta ⁊ qͥbus tegamur his ꝯtentiſimus. qꝛ qͥcqͥd habēt eccl̓iaſtici vltra ſimplicē victū et veſtitū. totū illud eſt paupeꝝ.cuiꝰ retentio nedū furtū vl̓ rapina ſimplexeſt ſꝫ ſacrilegiū ꝓut detorq̄t ad hanc ſnīamtā Hieronymi v̓ba qͣꝫ Bernardi. Uult tādem detractio eccl̓iaſticos oēs ad illā apoſtolorū ⁊ diſcipuloꝝ pͥmā pauꝑtatē ſine equiſ. ſine theſaurꝭ. ſine calciamētis. ſine poſſeſſiōibꝰ de neceſſitate ſalutꝭ redigere execrāſī eccl̓iaſticis pōpam oēm vel ſeruiētiū / velK ciborū vel equorū vl̓ indumētoꝝ. ¶ Cōſurgit ex aduerſo blādiēs ⁊ ſubdola adulatio. ⁊ad aures eccl̓iaſticoꝝ p̄cipue ſūmi pōtificiīſuſurrās. O qͣnta ē. qͣnta ſublimitas eccl̓iaſtice ptātis tue. O ſacer clere. qͣꝫ nihil ē ſecularis auc̄tas tue ꝯꝑata. Qm̄ ſic̄ xp̄o collataeſt oīs ptās ī celo ⁊ in t̓ra. ſic eā chriſtꝰ oēmpetro ſuiſqꝫ ſucceſſoribꝰ d̓reliqͥt. Un̄ et necCōſtātinꝰ qͥcqͣꝫ Silueſtro pape ꝯtulit qd̓nō eſſet pͥus ſuū. ſꝫ reddidit iniuſte detētuꝫPorro ſicut nō eſt ptāſ niſi a deo. ſic nec aliq̄ tꝑalis vl̓ eccl̓iaſtica imꝑialis vl̓ regalisniſi a papa. in cuiꝰ femore ſcripſit xp̄s. Rexregū. dn̄s dn̄antiū. De cuiꝰ ptāte diſputare inſtar ſacrilegij ē. cui neqꝫ qͥſqͣꝫ dicere pōtCur ita facꝭ? Si etiā tꝑalia oīa. ſi eccl̓iaſtica bōa atqꝫ dominia mutauerit/ diruperit/diſtraxerit. Mētior ſi nō inueniūt̉ hec ſcripta ab illis etiā qͥ ſapiētes ſunt in ocul̓ ſuisSi p̄terea nō inueniūt̉ fuiſſe ꝑ aliqͦs ſummos pōtifices hec credita Notū ē illd̓ Satyrici. Nihil ē qd̓ credere de ſe nō poſſit cūlaudat̉ dijs eqͣ ptās. Et illd̓ comici d̓ adulatore. Hic ꝓfecto ex ſtultis inſanos facit.¶ Sentiēs aūt adulatio qn̄qꝫ nimis ſe cognoſci ſtudet qͣſi modeſtiori ẜmōe dep̄ſſiuſvti vt credibilior appareat. Cōcedit ſeculari ptāti poſſeſſiōes ⁊ iuriſdictōes ꝓpͥas qͣstollere neqͥt ꝓ libito papa. Recognoſcit Cōſtantinū vl̓ alios principes aliqͥd eccl̓ie no
uiter contuliſſe. Nihilominꝰ tradit ꝙ ſummus pōtifex ſup̄mus eſt monarcha nedū īſpiritualibus ſed tꝑalibus habēs poteſtatem hāc immediate a chriſto. ſed alij regesoēs et prīcipes ſuam recipiūt dn̄atōem abeo. ⁊ ſolū mediate a deo. Alioquin vt monſtruoſus eſſet hic mūdus ſi haberet tot capita q̄ nō ſub vnico regerent̉. Rediretqꝫ manichei deliramentū ponētis duo pͥncipia.Unū bonorū et ſpūaliū. Aliud maloruꝫ ettꝑaliū. Unde et ſicut corpus eſt ꝓpter aīaꝫ⁊ ab anima viuit et regit̉. ſic ptās ſecularisꝓpter ſpiritualē a qua recipit ſuū eſſe legitimū. Quā aucͣtoritatē ſpūalem qͥ negāt vl̓impugnāt ſint intus ſint foris eccleſiā poſſunt gladio vl̓ ſpirituali excōmūicatōis ſicut catholici / vel debellatōnis ſic̄ infidelesferiri. Et eoꝝ dn̄ia vel bona in alios trāſferri. ¶ Hāc exiſtimationē habuiſſe viſus ē bonifaciꝰ octauꝰ in quadā decretali. Et ī hacfundari putat̉ ab aliqͥbus dn̄oꝝ prutenoꝝaduerſus infideles debellatio. ſuorūqꝫ bonorū et dn̄ioruꝫ cōquiſitio. Putat̉ ab alijsdepoſitio vniꝰ regis francie ꝑ papā zachariā hic eſſe fundata tanqͣꝫ papa ſit qui tranſferre poſſit reges et regna. ¶ Rurſus anīad Luertens adulatio. durū eſſe multis hūc ſermonē. et ideo minus credibilē ſtudet loquireſtrictiꝰ/ cōcedens ꝙ ſicut ante Petrū fuerunt apud infideles vera dominia. quēadmodū irrefragabil̓ auctoritas ſacre ſcripture et euāgelice narratōis teſtis eſt. Sic nonoportet nūc poſt petrū. vt om̄is ptās imperialis regalis vel altera ſecularis ſit īmediate robur habēs a ſummo pōtifice. ſicutrex francorū chriſtianiſſimꝰ ſuꝑiorē hͦ mōnō habet nec recognoſcit in terris. Idcircotrāſfert verbū ſuū adulatio loqui de dignitatibꝰ officijs et bonis eccleſiaſticorū queomnia ſic ſubijcit ſūmo pontifici. vt qͥcqͥdcirca ea placuerit diſponere mutādo/ tranſferendo. appropriādo hoc poſſit. hoc teneat/ et ratū ſit. licꝫ hoc ſine cauſa. licꝫ cum peccato ſuo ꝑegerit. qͣꝫuis peccatū circa hͦ vultadulatio longe a papa ſic facere. vt eum ſymoniā poſſe neget ꝯmittere. qm̄ ſua ſūt oīaeccl̓iaſtica bona. Concedit inſuꝑ ꝙ ſuperius eſt potens ab altero ius ſuum tollere. etꝙ nec ab eo appellari neqꝫ eū iudicialit̓ euocari. nec obedientiam ab eo ſubtrahi. preſertim extra caſum hereſis ſit aliquatenuspoſſibile. Hic ſolus ſymbolum fidei condere. hic ſolus cauſas eiuſdē fidei. et maio