Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De poteſtate

abſoluere cōfitentē ſibi vtens in bn̄ clauibus. ꝯfitens qꝛ mētit̉ ī ꝯfeſſiōe ſua vl̓ obr ſecreto ponit nequaqͣꝫ abſoluit̉. Exēpluꝫqͣrti in caſu priori ſi ſacerdos ſciēter q̄rit vticlauibꝰ erga aliquē. cuiꝰ fictōeꝫ agͦuerit. et nequaqꝫ ſibi ſubiectuſ ē. Colligit̉ ꝯſeq̄rter alia diſtīctio valēs ad intelligētiā p̄miſſoꝝ et ſequentiū q̄rit̉ an ptās eccl̓iaſticaſit eqͣlis in oībꝰ. Quia q̄rit̉ ptāte vl̓ factiiuris Facti ſic attēptat̉ fieri fit ſiue bene ſiue male. Iuris ꝟo bn̄ fit iuxta allegatū. Id poſſumꝰ qd̓ iure poſſumꝰ Redit aūt hec diſtinctio ad alterā p̄tactā de neceſſitate duplici ī conſecratōe corꝑis chriſtiQm̄ altera ē ſacr̄i. altera ē p̄cepti. Et hec ſimiliter diſtinctio p̄t extendi ad eccl̓iaſticaꝫptātem ſuꝑ corpus chriſti myſticū quo admīſtratōem ſacr̄oꝝ characterē impͥmunt.ſicut ſūt baptiſmꝰ. ꝯfirmatio ordo. qm̄ ſicut in ptāte ordīs ſuꝑ corpus xp̄i veꝝ ſufficit aliqͥd de neceſſitate ſacr̄i. qd̓ ſufficitde neceſſitate p̄cepti. qꝛ peccat ꝯͣ vl̓ p̄terordinationē eccleſie ꝯſecrat. Sic inuenimꝰin ptāte eccl̓iaſtica ſuꝑ corpus xp̄i myſticūp̄ẜtim ad mīſtratōem triū ſacroꝝ que dicta ſunt. His diſtinctōibꝰ et alijs predicta ſunt attētis poſſet ſtatim īueſtigari qͥd in ſit plenitudo eccl̓iaſtice ptātis. Nihilominus antea iuxta pͥorē diſtinctōꝫ trimēbrem tres aſſignabimus ꝯſideratōes. ſeptimā octauam nonā. Conſideratio. Vil.Oteſtas eccl̓iaſtica ſi ꝯſideret̉ in ſeformalit̓ abſolute ip̄a in ſe ē inuariabil̓/ et eadē a pͥncipio naſcentiseccl̓ie vſqꝫ in finē ꝑſeuerat. Eccleſia ſiquidem ſic ꝯſiderat̉ in ſuis ꝑtibꝰ eſſentialialibꝰ et ꝑmanentibꝰ. ſunt papatꝰ. cardīalatus. patriarchatꝰ. archiep̄atꝰ. ep̄atus. ſacerdotiū hꝫ integrari ex his oībꝰ/ ſic ablatapenitꝰ vna tali ptāte. maneret eccleſiaꝓut a xp̄o ſeminal̓r. et velut in qͦdā germīeſuo ꝑfecte fuit inſtituta. vt ſi papatꝰ imaginatōem p̄ſcindat̉ a reliqͥs ptātibꝰ inferio.ribꝰ id quod ſuꝑeſt dicit̉ eccl̓ia. Propterea q̄rere ſi papal̓ auc̄tas ſit maior qͣꝫ eccl̓iavel ecōuerſo redit in idē ac ſi peteret̉. nonnetotū eſt maiꝰ ſua ꝑte. vl̓ pars minor ſuo toto. Proinde ſeqͥtur ſi generale ꝯciliumrep̄ſentet vniuerſalē eccleſiā ſufficiēter et integre/ neceſſe ē vt includat auc̄tē papalem.ſiue papa ſit ſiue d̓ſierit eſſe mortē natura

lem aūt ciuilē. Sic dicimꝰ de ptāte romane eccl̓ie vel ſacri collegij. Sic de ptāte epiſcopali. ſic de ſacerdotio quod ē ptās curatoꝝ ſunt in eccl̓ia p̄lati minores. Si vero vellet aliqͥs curioſus inqͥrere. qͣlit̓ hꝫ fieri tal̓ abſtractio ptātis eccl̓iaſtice. Et ſi ſitaliqd̓ vniuerſale reale ſpecificū qͥdditati p̄ter omnē oꝑatōem intellectꝰ. ſicut inqͥrit̉ de aīalitate hūanitate r̄mittimꝰ ad metaphiſicā. Concedimꝰ itaqꝫ abſtrahētiū eſt mendaciū ẜm Ariſt. licꝫ negauerimꝰhec vniuerſalia realia. ſicut nec mathematici mentiūt̉. ſiue puncta ſint realit̓ ſiue non. Unde dicimꝰ qͣntum nobis hic ſatis ēvniuerſalitas eſt in oꝑatōne abſtractionequā facit intellectꝰ ex rerū ſingulariū exteriori cognitōe videndo qͣliter ip̄e res adinuicem ꝯueniūt vl̓ differūt eſſentialit̓ vl̓ accidentalit̓. vt qͥlibet ꝯuenit eēntialiter īhoc altero eſt aīal rōnale. qd̓ intellectꝰattēdens abſtrahit innata ſibi v̓tute ſimiliudinē hanc. ē extra niſi ſingulariter inſingulis hoībꝰ. et denudat a loco. a tꝑe.ab omni generalit̓ accidentiū ꝯfuſiōe. itaremanet vniuerſal̓ abſolutꝰ ꝯceptꝰ hoīs ianima. nihilominꝰ originat̉ ex rebꝰ ad extra ſingularibꝰ. Sic de eccl̓iaſtica ptāte ſentire poſſumꝰ in ſe formaliter abſoluteꝯſiderat̉. Omnes enī ſacerdotes ꝯueniūt īſacerdotio. oēs ep̄i in ep̄atū. ita reliquis Queret forte aliqͥs pacto eccl̓ia romana dicat̉ eadem iſto ab initio fueritpetrꝰ in antiochia? Rn̄ſio facil̓ eſt. fiat abſtractio tal̓ a cōnotatione loci. dicamuſeccleſia romana ē illa dyoceſis ꝓuīcia vl̓ ſedes peculiarit̓ habꝫ regi auc̄tē papaleꝫ eam ꝯplectit̉. ſic ꝟitatem hꝫ vulgata voxvbi papa ibi roma. Nec in dubiū v̓ti debꝫqͥn iſto modo romana ſedes eccleſia ſit caput mr̄ et mgr̄a ceteraꝝ. qꝛ ſup̄mā petri poteſtatem includitConſideratio. viii.Oteſtas eccleſiaſtica ꝯſiderata reſpectiue quodāmodo materialit̓ꝓut applicat̉ ad vel illud ſuppoſitū p̄t dici variabil̓ auferibilis in caſibuſmultis. Hoc ꝑſpicuū ē qͦtidie dum fiūt immutatōnes. nūc nouā ꝯſecratōem. nūcnouā electōem vl̓ inſtitutōem miniſtroruꝫIta ꝯſeq̄nter dicere poſſumꝰ de ptāte papali mutabil̓ ē auferibil̓ mortē naturalē