De poteſtate
abſoluere cōfitentē ſibi vtens in hͦ bn̄ clauibus. qͥ ꝯfitens qꝛ mētit̉ ī ꝯfeſſiōe ſua vl̓ obrcē ſecreto ponit nequaqͣꝫ abſoluit̉. Exēpluꝫqͣrti in caſu priori ſi ſacerdos ſciēter q̄rit vticlauibꝰ erga aliquē. cuiꝰ fictōeꝫ agͦuerit. etqͥ nequaqꝫ ſibi ſubiectuſ ē. ¶ Colligit̉ ꝯſeq̄rter alia diſtīctio valēs ad intelligētiā p̄miſſoꝝ et ſequentiū dū q̄rit̉ an ptās eccl̓iaſticaſit eqͣlis in oībꝰ. Quia q̄rit̉ d̓ ptāte vl̓ facti l̓iuris Facti ſic ꝙ dū attēptat̉ fieri fit ſiue bene ſiue male. Iuris ꝟo dū bn̄ fit iuxta allegatū. Id poſſumꝰ qd̓ d̓ iure poſſumꝰ ¶ Redit aūt hec diſtinctio ad alterā p̄tactā de neceſſitate duplici ī conſecratōe corꝑis chriſtiQm̄ altera ē ſacr̄i. altera ē p̄cepti. Et hec ſimiliter diſtinctio p̄t extendi ad eccl̓iaſticaꝫptātem ſuꝑ corpus chriſti myſticū quo admīſtratōem ſacr̄oꝝ q̄ characterē impͥmunt.ſicut ſūt baptiſmꝰ. ꝯfirmatio ⁊ ordo. qm̄ ſicut in ptāte ordīs ſuꝑ corpus xp̄i veꝝ ſufficit aliqͥd de neceſſitate ſacr̄i. qd̓ nō ſufficitde neceſſitate p̄cepti. qꝛ peccat qͥ ꝯͣ vl̓ p̄terordinationē eccleſie ꝯſecrat. Sic inuenimꝰin ptāte eccl̓iaſtica ſuꝑ corpus xp̄i myſticūp̄ẜtim qͦ ad mīſtratōem triū ſacroꝝ que dicta ſunt. ¶ His diſtinctōibꝰ et alijs q̄ predicta ſunt attētis poſſet ſtatim īueſtigari qͥd⁊ in qͦ ſit plenitudo eccl̓iaſtice ptātis. Nihilominus antea iuxta pͥorē diſtinctōꝫ trimēbrem tres aſſignabimus ꝯſideratōes. ſeptimā octauam ⁊ nonā.¶ Conſideratio. Vil.Oteſtas eccl̓iaſtica ſi ꝯſideret̉ in ſeformalit̓ ⁊ abſolute ip̄a in ſe ē inuariabil̓/ et eadē a pͥncipio naſcentiseccl̓ie vſqꝫ in finē ꝑſeuerat. ¶ Eccleſia ſiquidem dū ſic ꝯſiderat̉ in ſuis ꝑtibꝰ eſſentialialibꝰ et ꝑmanentibꝰ. q̄ ſunt papatꝰ. cardīalatus. patriarchatꝰ. archiep̄atꝰ. ep̄atus. ſacerdotiū hꝫ integrari ex his oībꝰ/ ſic ꝙ ablatapenitꝰ vna tali ptāte. iā nō maneret eccleſiaꝓut a xp̄o ſeminal̓r. et velut in qͦdā germīeſuo ꝑfecte fuit inſtituta. vt ſi papatꝰ ꝑ imaginatōem p̄ſcindat̉ a reliqͥs ptātibꝰ inferio.ribꝰ id quod ſuꝑeſt nō dicit̉ eccl̓ia. Propterea q̄rere ſi papal̓ auc̄tas ſit maior qͣꝫ eccl̓iavel ecōuerſo redit in idē ac ſi peteret̉. nonnetotū eſt maiꝰ ſua ꝑte. vl̓ pars minor ſuo toto. ¶ Proinde ſeqͥtur ꝙ ſi generale ꝯciliumrep̄ſentet vniuerſalē eccleſiā ſufficiēter et integre/ neceſſe ē vt includat auc̄tē papalem.ſiue papa ſit ſiue d̓ſierit eſſe ꝑ mortē natura
lem aūt ciuilē. Sic dicimꝰ de ptāte romane eccl̓ie vel ſacri collegij. Sic de ptāte epiſcopali. ſic de ſacerdotio quod ē ptās curatoꝝ qͥ ſunt in eccl̓ia p̄lati minores. ¶ Si vero vellet aliqͥs curioſus inqͥrere. qͣlit̓ hꝫ fieri tal̓ abſtractio ptātis eccl̓iaſtice. Et ſi ſitaliqd̓ vniuerſale reale ſpecificū ⁊ qͥdditatiuū p̄ter omnē oꝑatōem intellectꝰ. ſicut inqͥrit̉ de aīalitate ⁊ hūanitate r̄mittimꝰ ad metaphiſicā. Concedimꝰ itaqꝫ ꝙ abſtrahētiūnō eſt mendaciū ẜm Ariſt. licꝫ negauerimꝰhec vniuerſalia realia. ſicut nec mathematici mentiūt̉. ſiue puncta ſint realit̓ ſiue non.¶ Unde dicimꝰ qͣntum nobis hic ſatis ē ꝙvniuerſalitas eſt in oꝑatōne ⁊ abſtractionequā facit intellectꝰ ex rerū ſingulariū exteriori cognitōe videndo qͣliter ip̄e res adinuicem ꝯueniūt vl̓ differūt eſſentialit̓ vl̓ accidentalit̓. vt ꝙ qͥlibet hō ꝯuenit eēntialiter īhoc cū altero ꝙ eſt aīal rōnale. qd̓ intellectꝰattēdens abſtrahit innata ſibi v̓tute ſimiliudinē hanc. q̄ nō ē extra niſi ſingulariter inſingulis hoībꝰ. et denudat eā a loco. a tꝑe. ⁊ab omni generalit̓ accidentiū ꝯfuſiōe. ⁊ itaremanet vniuerſal̓ ⁊ abſolutꝰ ꝯceptꝰ hoīs ianima. qͥ nihilominꝰ originat̉ ex rebꝰ ad extra ſingularibꝰ. Sic de eccl̓iaſtica ptāte ſentire poſſumꝰ dū in ſe formaliter ⁊ abſoluteꝯſiderat̉. Omnes enī ſacerdotes ꝯueniūt īſacerdotio. oēs ep̄i in ep̄atū. ⁊ ita d̓ reliquis¶ Queret forte aliqͥs qͦ pacto eccl̓ia romana dicat̉ eadem iſto mō cū ab initio fueritpetrꝰ in antiochia? Rn̄ſio facil̓ eſt. fiat abſtractio tal̓ a cōnotatione loci. ⁊ dicamuſ ꝙeccleſia romana ē illa dyoceſis ꝓuīcia vl̓ ſedes q̄ peculiarit̓ habꝫ regi ꝑ auc̄tē papaleꝫ⁊ eam ꝯplectit̉. ſic ꝟitatem hꝫ vulgata voxvbi papa ibi roma. Nec in dubiū v̓ti debꝫqͥn iſto modo romana ſedes ⁊ eccleſia ſit caput mr̄ et mgr̄a ceteraꝝ. qꝛ ſup̄mā petri poteſtatem includitConſideratio. viii.Oteſtas eccleſiaſtica ꝯſiderata reſpectiue ⁊ quodāmodo materialit̓ꝓut applicat̉ ad hͦ vel illud ſuppoſitū p̄t dici variabil̓ ⁊ auferibilis in caſibuſmultis. Hoc ꝑſpicuū ē qͦtidie dum fiūt immutatōnes. nūc ꝑ nouā ꝯſecratōem. nūc ꝑnouā electōem vl̓ inſtitutōem miniſtroruꝫIta ꝯſeq̄nter dicere poſſumꝰ de ptāte papali ꝙ mutabil̓ ē ⁊ auferibil̓ ꝑ mortē naturalē