Monoceſſeron ſiue
erā et cooꝑuiſtis me. infirmus ⁊ viſitaſtisme. In carcere erā ⁊ veniſtꝭ ad me. Tūc reſpondebūt ei iuſti dicētes. Dn̄e qn̄ te vidimꝰ eſuriētē ⁊ pauimꝰ. ſitientē ⁊ dedimꝰ tibipotū? Qn̄ autē te vidimꝰ hoſpitē ⁊ collegimus. Aut nudū ⁊ cooꝑuimus te? Aut qn̄te vidimus infirmū aut in carcere ⁊ venimus ad te? Et rn̄dens rex dicet illis. Amēdico vob̓. qͣꝫdiu feciſtis vni de his fratribus meis mīmis mihi feciſtis. Tūc dicet⁊ his qͥ a ſiniſtris eiꝰ erunt. Diſcedite a memaledicti in ignē eternū qͥ paratꝰ ē diabolo⁊ angel̓ eius. Eſuriui enī ⁊ nō dediſtꝭ mihi māducare. ſitiui ⁊ nō dediſtꝭ mihi potū.hoſpes erā ⁊ nō collegiſtis me. Nudꝰ ⁊ nōoꝑuiſtis me. Infirmꝰ ⁊ ī carcere ⁊ nō viſitaſtis me. Tunc rn̄debūt ei ⁊ ip̄i dicentes.Dn̄e qn̄ vidimꝰ te eſuriētē aūt ſitiētem authoſpitē aut nudū aut infirmū aut ī carcere ⁊ nō mīſtrauimꝰ tibi. Tūc rn̄debit ill̓ dicens. Amen dico vob̓ qͣꝫdiu nō feciſtiſ vnide minoribꝰ his nec mihi feciſtis. ⁊ ibunthi ī ſuppliciū et̓nū. Iuſti āt ī vitā et̓nā.De modo chriſti īdocēdo. L. xxi. ⁊ de obſtinatōe iudeoꝝ. I.¶ Capitulū cxxxv.Rat. L. aūt in diebꝰ docēs in temIplo. noctibꝰ vero exiens moEt poteſt hoc intelrabat̉ in monte qͥ vocaᵐ ligi poſitū hic pertur oliueti. Et oīs po rememoratōem qn̄pulꝰ manicabat ad eū ſequit̉ ad ea q̄ chrivenire in tēplo audire ſtus dixit ante ſexillū. Cū. I. autē tantaᵐ dies paſceſigna feciſſet corā illisnō credebāt in eū vt ſermo yſaie ꝯplereturquē dixit. Dn̄e qͥs credidit auditui noſtro⁊ brachiū dn̄i cui reuelatū ē? Propt̓ea nonpoterāt credere qꝛ iteꝝ dixit yſaias Et excecauit ocl̓os eoꝝ et indurauit cor eorū vt n̄videant ocul̓ et intelligāt corde ⁊ ꝯuertant̉⁊ ſanem eos. Hoc dixit yſaiaſ qn̄ vidit gloriā eiꝰ et locutꝰ eſt de eo. Uerūtamē ex pͥncipibꝰ multi crediderūt in eū. ſed ꝓpt̓ phariſeos nō ꝯfitebant̉ vt de ſynagoga nō eijcerent̉. Dilexerūt enī gl̓iam hoīm. magis qͣꝫgl̓iaꝫ dei. Ieſus aūt clamauit ⁊ dixit. Quicredit ī me nō credit in me ſꝫ ī eū qͥ miſit meEgo lux in mūdū veni vt oīs qͥ credit inme in tenebris nō maneat. ⁊ ſi qͥs audieritv̓ba mea et cuſtodierit ego nō iudico. Nōenī veni vt iudicē mūdū ſꝫ vt ſaluū faciaꝫ
mūdū. Qui ſpernit me et nō accipit verbamea. habet qͥ iudicet eū. Sermo quē locutꝰ ſū ille iudicabit eū ī nouiſſimo die. quiaego ex meip̄o nō ſum locutꝰ. ſꝫ qͥ miſit mepater ip̄e mihi mādatū dedit qͥd dicā ⁊ qͥdloquar. Ego ſcio qꝛ mādatū eiꝰ vita et̓na ēQue gͦ ego loqͦr ſic̄ dixit mihi pr̄ ſic loquorIe feſto azimorumappropinqͣnte. M. xxvi. R. xiiij. L. xxij. ICapitulū. cxxx.Ppropinqͣbat. L. aūt dies feſtusazimorū qͥ dicitur paſca Erat Hec eſt dies mercuR. aūt paſca et azima rij ante diē veneriſpoſt biduū. Et. M. fa ſanctamctū ē cū ꝯſummaſſꝫ ieſus ẜmōes hos omēs dixit diſcipul̓ ſuis.Scitis qꝛ pꝰ biduū paſca fiet. ⁊ filiꝰ hoīstradet̉ vt crucifigat̉? Tūc ꝯgregati ſūt pͥncipes ſacerdotū et ſeniores ī atriū pͥncipisſacerdotū qͥ d̓r cayphas. ⁊ ꝯciliū fecerunt.Et. R. q̄rebant. L. ſūmi ſacerdotes ⁊ ſcribe quō eū dolo tenerēt ⁊ occiderēt. timebātL. ꝟ̓o plebē. Dicebāt. M. R. aūt. nō ī diefeſto ne forte tumultꝰ fieret ī ppl̓o. Intrauit. L. aūt ſathanas in iudā qͥ cognomīatur ſcarioth vnū de duodecī. Tūc. M. abijt. R. L. vnꝰ de duodecim ad pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſummos. R. ſacerdotes vt ꝓderet eum illis. Et. L. locutꝰ ē cū pͥncipibuſſacerdotū ⁊ magiſtratibꝰ quēadmodū illūtraderet eis. ⁊ ait. M. ill̓. Quid vultꝭ mihidare ⁊ ego vob̓ eū tradā? Qui. R. L. audiētes gauiſi ſunt ⁊ ꝓmiſerūt. ⁊ pacti. L. ſuntpecuniā illi dare. At illi ꝯſtituerūt ei trigīta argenteos et ſpopōdit Et. M. exīde. R.L. q̄ꝛebat oportunitatē vt eū oportune Rtraderet ſine. L. turbis. Ante. I. diē feſtuꝫpaſce ſciēs ih̓s qꝛ venit hora eiꝰ vt trāſeatex hͦ mūdo ad pr̄em. cū dilexiſſet ſuos quierāt in mūdo in finē dilexit eos.¶ Tercia pars principalis huius cōtextusde egreſſu paſſionis et Hec eſt dies iouisreſurrectōis chriſti.in cuiꝰ veſpere fiebat eſus agni. ⁊ hecDe miſſiovocat̉ primā diesne petri et ioh̓is primaazimorūdie azimoꝝ quā Iohānes vocat an̄ feſtū paſce. M. xxvi. R. xiiij.L. xxij. I. xiij.Cap̄. cxxxvij.