Monoteſſeron ſiue

ꝑierat. Hec illis audiētibꝰ adijciēſ ꝑabolādixit eo ꝙ ꝓpe hieruſalē eſſꝫ. et qꝛ eſtimarētꝙ cōfeſtim regnū manifeſtaret̉ dixit ergo.Hō qͥdam nobilis abijt in regionē lōginquā acciꝑe regnū ⁊ reuerti. Uocatis aūt de­ Cōſonat iſta paracem ſeruis ſuis dedit il bola cū illa de talis decē mnas ⁊ ait ill̓. lentis; infra matNegociamī dū venio.thei. xxiiij.Ciues autē eiꝰ oderātillū et miſerūt legatōem poſt illū dicentes.Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ nos. Et factumeſt cū rediret accepto regno iuſſit vocari ſeruos qͥbus dederat pecuniā vt ſciret quantū qͥſqͣꝫ negociatus eſſꝫ. Uenit autē primꝰdicens. Dn̄e mna tua decē mnas acqͥſiuit.Et ait illi. Euge ſerue bone qꝛ ī modico fidel̓ fuiſti eris ptātem habēs ſupͣ decē ciuitates. ⁊ alter venit dicēs. Dn̄e mna tua fec̄qͥnqꝫ mnas. ⁊ huic ait. Et tu eſto ſuꝑ quinqꝫ ciuitates. Et alter venit dicēs Dn̄e eccemna tua quā habui repoſitā in ſudario. timui enī te. qꝛ hō auſterꝰ es. tollis quod nōpoſuiſti. et metis qd̓ nō ſemīaſti. Dicit ei. d̓ore tuo te iudico ſerue neqͣꝫ. Sciebas ꝙ ego hō auſterus ſū tollēs qd̓ nō poſui. ⁊ metens qd̓ nō ſeminaui. Et quare nō dediſtipecuniā meā ad mēſam. ⁊ ego veniēs cumvſuris vtiqꝫ exegiſſem illā? Et aſtantibꝰ dixit. Auferte ab illo mnam ⁊ date ei qͥ deceꝫmnas habet. ⁊ dixerunt illi. Domīe decemmnas hꝫ. Dico aūt vob̓ qꝛ om̄i habēti dabit̉ et abūdabit. Ab eo āt qͥ nō habet ⁊ qd̓habꝫ aufert̉ ab eo. Uerūtamē inimicoſmeos illos qͥ noluerūt me regnare ſuꝑ ſe adducite huc et interficite an̄ me. Et his dictisp̄cedebat aſcēdens hieroſolymā.Ie duobus cecis īegreſſu jericho ſanatꝭ M. xx. R. x. Ca. cxiijT egrediētibꝰ. M. ill̓ ab hiericho⁊ ꝓficiſcēte. RAeo et diſcipuliſMarcꝰ nominateiꝰ ſecuta M. eſt eū turhūc ſolū qꝛ formoba multa. Et ecce duoſior erat vel nō eētceci ſedētes ſecus viaꝫimprobabile diceaudierūt ꝙ ieſus trāſire ꝙ alia ſit hiſtoret ⁊ clamauerūt dicenria marci alia mates. Dn̄e miſerere nothei ſicut diuerſisſtri fili dauid. Filiꝰ R.vicibꝰ potuit ieſusaūt thymei barthymeꝰegredi de hierichocecꝰ ſedebat ſecꝰ viam⁊ ſanare nūc duosmēdicans. Qui cū au­ nūc vero vnū cecū

diſſet qꝛ ieſus nazarenꝰIdeo ſuppleat hiceſt cepit clamare ⁊ diceintelligentia lectore. Ieſu fili dauid miſeris modū loquēdirere mei. Turba M. ātnūc ad vnum. nūcincrepabat eos vt tacead duos.rent. ⁊ ꝯminabant̉. R.multi. At. M. illi magꝭ clamabāt dicētes.Dn̄e miſerere nr̄i fili dauid Et. R. ſtāſ. Mieſus vocauit. M. eos. ⁊ vocabāt. R. cecūdicēteſ ei. Animeqͥor eſto. Surge vocat teQui ꝓiecto veſtimēto ſuo exiliēs venit adeū. Et ait. M. ieſus. R. Quid. M. vultisvt faciā vob̓. Dicunt. Dn̄e Raboni. R. vtM. aꝑiant̉ ocl̓i noſtri. Miſertus aūt eoꝝieſus tetigit ocl̓os eoruꝫ. Ieſus aūt dixit.Uade fides tua te ſaluū fecit. ⁊ ꝯfeſtiꝫ. Mviderunt ⁊ ſecuti ſunt eum.¶ De alaba ſtro vnguēti. M. xxvi. R. xiiij. I. xij. Ca. cxiiij.Eſus. I. gͦ ante ſex dies paNō ē hec hiſtoriaſce venit bethade qua lucas ſupraniam vbi fuerat lazarꝰc. vij. ⁊ tres euāgemortuꝰ quē ſuſcitauitliſte loquūt̉ per reieſus. Fecerūt aūt ei cemēoratōeꝫ dū hocnā ibi ī. R. domo ſymoreferunt primo dienis leproſi. ⁊ Marthaazymoꝝ.I. mīſtrabat. lazarꝰ vero erat vnꝰ ex diſcūbētibꝰ. Et. R. cū diſcūberet veniēs R. M. ml̓ier maria. I. accepit librā vnguēti nardipiſtici p̄cioſi et vnxit pedes ieſu. Et exterſit capillis euis pedes ieſu. et. R. fracto alabaſtro effudit ſuꝑcaput ip̄iꝰ recūbētis. M. ⁊ domꝰ. I. r̄pleta ē ex odore vnguēti. Erāt. R. aūt qͥdā indigne ferētes intra ſemetip̄os diſcipl̓i M.⁊ dicētes. R. Ut qͥd ꝑditio hec vnguēti facta ē? Dixit. I. ergo vnꝰ ex diſcipulis ſuisiudas ſcariothis qͥ euꝫerat traditurus. QuaPōt ſaluari hocre hͦ vnguētū nō venijtꝙ ſolꝰ iudas murtrecētis denarijs/ ⁊ damurabat per motū ē egenis. Poterat. Rdū quo dicunt̉ pluem̄ vnguentū iſtud veres aliquid facerenūdari multo. M. R.qn̄ vnꝰ ex eis malepluſqͣꝫ trecētꝭ denarijsfacit. vel qꝛ ſolꝰ maet dari pauꝑibꝰ. Dixitle mouebatur. AlijI. aūt hͦ non qꝛ de egenis ꝑtinebat ad eū. ſedqꝛ fur erat ⁊ loculos hn̄s ea q̄ mittebanturportabat. ⁊ fremebāt. R. in ea. Sciēs. M.aūt ieſus ait illis. Sinite. L. illā vt in dieꝫ