Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Monoteſſeron ſiue

De odiendis parētibꝰ ꝓpter chriſtū. L. xiiij. Cap̄. ci.Rant aūt turbe ml̓te eo ꝯuerſus dixit ad illos. Si qͥs venit adme et odit pr̄em ſuū et matrem v̓xorē filios frēs ſorores. adhuc aūt aīam ſuā p̄t meꝰ eſſe diſcipulꝰ. nonbaiulat crucē ſuam venit poſt me pōtmeꝰ eſſe diſcipulꝰ. Quis enī ex vob̓ volensturrim edificare. nonne pͥus ſedēs ꝯputatſumptꝰ neceſſarij ſunt ſi habeat ad ꝑficiendū/ ne poſtea qͣꝫ poſuerit fundamentū et potuerit ꝑficere. oēs vidēt incipiāt illudere ei dicētes. qꝛ hic cepit edificare potuit ꝯſūmare. Aut qͥs rex iturꝰ ꝯmitere bellū aduerſus aliū regē. Nōne ſedenspͥus cogitat ſi poſſit decē milibꝰ occurrere ei viginti milibꝰ venit ad ſe? Alioqͥn adhuc illo lōge agente legatōeꝫ mittenſrogat ea pacis ſunt. Sic oīs ex vob̓ renunciat oībꝰ poſſidet p̄t meꝰ eſſediſcipulꝰ. Bonū ē ſal. Si āt ſal euanueritin condiet̉? neqꝫ in terrā neqꝫ ī ſterqͥliniūvtile ē ſed foraſ mittet̉. Qui habꝫ aures audiēdi audiat.De villico iniquitatis. L. xvi. Capitulū cij.Icebat aūt ad diſcipulos ſuos. qͥdā erat diues habebat villicū. et hic diffamatꝰ eſt apd̓ illumquaſi diſſipaſſet bona ip̄iꝰ. vocauit illuꝫ ait illi. Quid audio de te. Redde ratōeꝫvillicatōis tue. enī poteris vltra villicare. Ait aūt villicꝰ intra ſe. qͥd faciā qꝛ dominꝰ meꝰ aufert a me villicatōem? Fodere valeo/ mēdicare erubeſco. Scio qͥd faciā. vt amotus fuero a villicatōe recipiant me ī domos ſuas. Cōuocatꝭ aūt ſingulis debitoribꝰ dn̄i ſui dicebat pͥmo. quātūdebes dn̄o meo? At ille dixit. centū cadosolei. Dixitqꝫ illi. Accipe cautōnem tuā et ſede cito ſcribe quinquaginta. Deinde aliodixit. Tu ꝟo quantū debes? Qui ait. Centu choros tritici. Ait illi. Accipe lr̄as tuas ſcribe octoginta. Et laudauit dn̄s villi iniqͥtatis/ quia prudēter feciſſet. qꝛ filijhuiꝰ ſecl̓i prudentiores filijs lucis in generatiōe ſua ſunt. Et ego vobis dico. Facitevob̓ amicos de māmona iniqͥtatis vt cuꝫdefeceritis recipiāt vos ī et̓na tabernacl̓aQui fidel̓ eſt in mīmo in maiori fidel̓ eſt

Et in modico iniquꝰ ē. et ī maiori iniquꝰeſt. Si ī iniqͦ māmona fideles fuiſtꝭ/qd̓ veſtꝝ ē qͥs credet vob̓? Et ſi in aliēo fideles fuiſtꝭ qd̓ veſtꝝ ē qͥs dabit vobis?Nemo ſeruus p̄t duobꝰ dn̄is ſeruire. autvnum odiet et alteꝝ diliget. aut vni adherebit alteꝝ ꝯtēnet. poteſtis deo ẜuiremāmonē. Audiebāt aūt oīa hec phariſeierāt auari deridebāt illū. Et ait ill̓. Uoseſtis iuſtificatis vos corā hoībꝰ. Deꝰ au nouit corda vr̄a. qꝛ qd̓ hoībꝰ altū ē abominatio ē apud deū. Lex ꝓphete vſqꝫ adoh̓em. Ex eo regnū dei euāgelizat̉. oīs īillud vim facit. Faciliꝰ eſt enī celū et terrāp̄terire qͣꝫ lege vnū apicē cadere. Oīs quidimittit vxorē ſuā et ducit alterā mechat̉. dimiſſam a viro ducit mechat̉.De diuite epuloneLuce. xvi. Capitulū. ciij.Omo qͥdam erat diues induebatur purpura biſſo epulabat̉ qͦtidieſplēdide. erat qͥdā mendicusnoīe lazarꝰ iacebat ad ianuā eiꝰ vlceribꝰplenꝰ cupiēs ſaturari de micꝭ cadebātmenſa diuitis. nemo illi dabat. ſꝫ canesveniebāt lingebāt vlcera eius. Factū eſtaūt vt moreret̉ mēdicus portaret̉ ab āgelis in ſinū abrahe. Mortuꝰ ē aūt diuesſepultꝰ ē in inferno. Eleuās āt oculos cuꝫeſſet in tormētis vidit abraā a lōge. laza in ſinu eius. Et ip̄e clamās dixit. Paterabraam miẜere mei. mitte lazaꝝ vt intingat extremū digiti ſui in aquam vt refrigeret linguā meā. qꝛ crucior in hac flāma. Etdixit illi abraā. Fili recordare. qꝛ recepiſtibona in vita tua. lazarus ſil̓r mala. Nūcaūt hic ꝯſolat̉. tu ꝟ̓o cruciaris. in his omnibus inter nos vos chaos magnum firmatum eſt. vt hi qui volunt hinc trāſire advos poſſint neqꝫ inde huc tranſmeare.Et ait. rogo te ergo pater vt mittas eum indomū patris mei. Habeo em̄ quinqꝫ fratres. vt teſtet̉ illis ne ip̄i veniant in locumhūc tormētoꝝ. Et ait illi abraam. Habentmoyſen ꝓph̓as. audiant illoſ. At ille dixit pr̄ abraā. ſed ſi qͥs ex mortuis ierit adeos. pnīaꝫ agēt. Ait autē illi. Si moyſenꝓphetas audiūt. neqꝫ ſi qͥs ex mortuisreſurrexerit credent.De petitōe diſcipuloꝝ. vt augeat̉ eis fides. L. xvij. Ca. ciiij