Monoteſſecon ſiue
minimū eſt poteſtis quid de ceteris ſolliciti eſtis? Conſiderate lilia agri quomō creſcunt. non laborant. neqꝫ nent. Dico auteꝫvobis/ quia nec Salomon in omni gloriaſua veſtiebat̉ ſicut vnum ex iſtis. Si autēfenū quod hodie in agro eſt. ⁊ cras in clibanum mittit̉ deus ſic veſtit. quanto magisvos puſille fidei? Et vos nolite querere qͥdmanducetis aut qͥd bibatis ⁊ nolite in ſublime tolli. Hec em̄ omnia gentes mundi q̄runt. Pater aūt veſter ſcit qm̄ his indigetis. Uerūtamen primū querite regnū dei⁊ hec omnia adijcient̉ vobis. Nolite timere puſillus grex quia complacuit patri veſtro vobis dare regnum. Uendite q̄ poſſidetis. ⁊ date elemoſynam. Facite vob̓ ſacculos qui non veteraſcūt theſauꝝ nō deficientem in celis. Quo fur nō appropiat neqꝫ tinea corrumpit. Ubi em̄ theſaurus veſter eſt. ibi ⁊ cor veſtrum erit. Dicebat autēad turbas. Cum videritis nubē orientemab occaſu ſtatim dicitis nimbus venit/ etita fit. Et cum auſtrum flantem dicitis. qꝛeſtas erit. ⁊ ita fit. Ipocrite faciem celi ⁊ terre noſtis ꝓbare. Hoc aūt tempus quomōnon ꝓbatis? Quid autem ⁊ a vobiſip̄iſ nōiudicatis quod iuſtū eſt. Cum autē vadiscum aduerſario ad principē in via daoperam liberari ab illo ne forte trahat te apudiudicem. Et iudex tradat te exactori ⁊ exactor mittat te in carcerem. Dico tibi qꝛ nōexies inde donec etiam nouiſſimum minutum reddas.De galileis occiſis⁊ de ficulnea. L. xiij. ¶ Capl̓m. xc.Derant auteꝫ qͥdam illo temꝑe nūciātes illi de galileis quoꝝ ſanguinem Pilatus miſcuit cum ſacrificijs eoꝝ. Et rn̄dens dixit illis. Putatis ꝙhi galilei pre omnibꝰ galileis pctōres fuerunt. quia talia paſſi ſunt? Nō dico vobis.ſed niſi penitentiam egeritis ſil̓r omnes peribitꝭ. Sicut ⁊ illi. xviij. ſuꝑ quos ceciditturris in ſylōe ⁊ occidit eos. Putatis quia⁊ ip̄i debitores fuerunt/ p̄ter omnes homines habitantes in Hieruſalē? Nō. dico vobis ſed ſi non penitentiaꝫ egeritis omnesſimiliter peribitis. Dicebat aūt hanc ſimilitudinem. Arborem fici habebat quidamplantatā in vinea ſua. ⁊ venit querens fructum in illa ⁊ non inuenit. Dixit autem adcultorem vinee. Ecce anni tres ſunt exquo
veni querens fructū in ficulnca hac. ⁊ noninuenio. Succide ergo illam/ vt qͥd etiamterrā occupat? At ille rn̄dens dixit illi. Domine dimitte illam ⁊ hoc anno/ vſqꝫ dū fodiam circa illam ⁊ mittam ſtercora. ⁊ ſiquidem fecerit fructū bene. Sinautem in fuuꝝ ſuccides eam.De muliere īcuruata. Luce. xiij.¶ Capitulum. xci.Rat autem in ſynagoga eorumdocens ſabbatis. Et ecce mulier que habebat ſpiritū infirmitaAtis annis deceꝫ ⁊ octo/ ⁊ erat inclinata nec omnino poterat ſurſum reſpicere. Quam cum videret Ieſus vocauit adſe. ⁊ ait illi. Mulier dimiſſa es ab infirmitate tua. ⁊ impoſuit illi manus/ ⁊ confeſtiꝫerecta eſt. ⁊ glorificabat deum. Reſpondēsautem archiſynagogus indignans/ qꝛ ſabbato curaſſet Ieſus. dicebat turbe. ſex dieſſunt in qͥbus oportꝫ operari. in his gͦ venite et curamini/ ⁊ nō in die ſabbati. Reſpondit autē ad illū dn̄s ⁊ dixit. ypocrite vnuſquiſqꝫ veſtꝝ ſabbato nō ſoluit bouē ſuumaūt aſinū a p̄ſepio ⁊ ducit adaquare? Hācaūt filiā abrahe quā alligauit ſathanas ecce decē ⁊ octo annis nō oportuit ſolui a vīculo iſto in die ſabbati? Et cum hec dicereterubeſcebāt oēs aduerſarij eiꝰ. ⁊ oīs populus gaudebat ī vniuerſis que glorioſe fiebant ab eo.Ie interrogationeiudeorū an liceat vxorē dimittere. M. xix.R. x. L. xvi.Capitulū. xcij.T. M. acceſſerūt phariſei tēptantes eū atqꝫ dicētes. Si licet homini dimittere vxorē quacūqꝫ ex cauſa. At. R. ille reſpondēs ait. Quid vob̓ p̄cepit Moyſes. Qui dixerūt. Moyſes permiſit libellum repudij ſcribere ⁊ dimittere.Qui. M. reſpondēs ait illis. Nō legiſtisquia qͥ fecit hominē ab initio creature. R.maſculū. M. R. ⁊ feminā fecit eos deus.Et dixit. propter hoc relinquet hō patrem⁊ matrē et adherebit vxori ſue. ⁊ erūt duo īcarne vna. Itaqꝫ iam non ſunt duo ſꝫ vnacaro. Quod ergo deꝰ coniūxit homo nonſeparet. Dicūt. R. illi. Quid. M. gͦ Moyſes mādauit dari libellū repudij ⁊ dimittere? Ait illis. Quoniā. M. R. Moyſes adduriciā cordis veſtri ꝑmiſit vobis dimit-