Monoteſſeron ſiue
Sil̓e. M. L. ē regnū celoꝝ fermēto qd̓ acceptū ml̓ier abſcōdit in farine ſatꝭ tribꝰ donec fermētatū ē totū. Hec. M. oīa locutꝰ ēih̓s ī ꝑabol̓ ad turbas. Et talibꝰ. R. ml̓tisꝑabol̓ loq̄bat̉ eis v̓bū ꝓut poterāt audireSine ꝑabola āt nō loq̄bat̉ eis vt. M. īpleret̉ qd̓ dictū ē ꝑ ꝓph̓aꝫ dicētē. Aꝑiā in parabol̓ os meū ⁊ eructuabo abſcōdita a cōſtitutiōe mūdi. Seorſuꝫ. R. āt diſcipul̓ ſuis diſſerebat oīa. Tunc. M. dimiſſis turb̓venit ī domū ⁊ acceſſer̄t diſcipuli eiꝰ ad eūdicentes. Ediſſere nob̓ parabolā zizanioꝝagri. Qui rn̄dens ait. qͥ ſemīat bonū ſemē ēfiliꝰ hoīs. Ager āt ē mūdꝰ. bonū ꝟ̓o ſemenſunt filij regni. zizania aūt ſunt filij nequā.Inimicꝰ aūt qͥ ſemīat ea ē dyabolꝰ. meſſisꝟo ꝯſūmatio ſeculi ē. Meſſores āt ſunt angeli. ſic̄ gͦ zizania colligunt̉ ⁊ igni cōburūt̉.Sic erit in ꝯſūmatōe ſeculi. Mittet filiushoīs āgelos ſuos ⁊ colligēt de regno eiusoīa ſcādala .i. eoſqͥ faciūt iniqͥtatē. ⁊ mittēteos ī caminū ignis. Ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridordētiū. Tunc iuſti fulgebūt ſic̄ ſol in regnopr̄is eoꝝ. Qui hꝫ aures audiēdi audiat.De tribus parabolis in domo. M. xiij. ¶ Capl̓m. lxvi.Imile eſt regnū celoꝝ theſauro abcōdito in agro quem qͥ inuenit hōabſcōdit/ ⁊ ꝑͦ gaudio illius vadit ⁊vēdit vniuerſa q̄ hꝫ ⁊ emit agꝝ illū. Itē ſimile ē regnū celoꝝ hoī negociatori q̄rentibonas margaritas. Inuēta āt vna p̄cioſamargarita abijt ⁊ vendidit oīa q̄ habuit. ⁊emit eā. Iteꝝ ſil̓e ē regnū celoꝝ ſagene miſſe in mare/ ⁊ ex oī genere piſciū ꝯgreganti.Quā cū īpleta eſſet educētes ⁊ ſecꝰ litus ſedentes elegerūt bonos ī vaſa ſua. maloſ ātforas miſerūt. Sic erit in cōſūmatōe ſecl̓iExibūt angeli ⁊ ſeꝑabūt malos de medioiuſtoꝝ. ⁊ mittēt eos in caminū ignis. Ibierit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiuꝫ. Intellexiſtꝭ hecoīa? Dicūt ei etiā. Ait illis. Id̓o oīs ſcribadoctꝰ in regno celoꝝ ſil̓is eſt homī patrifamilias qͥ ꝓfert de theſauro ſuo noua ⁊ vetera. Et factū ē cū ꝯſūmaſſet ih̓s parabolaſiſtas. tranſijt inde et veniēs ī patriā ſuā docebat eos in ſynagogꝭ eoꝝ. ita vt mirarent̉⁊ dicerēt. Un̄ huic ſapiētia hec ⁊ virtutes?De repreheſiōe traditōis iudeoꝝ. M. xv. R. vij. ⁊ L. ꝯſonatſupra ca. xi.¶ Capitulū lxvij.
Unc M. acceſſerūt et R. ꝯuener̄tad eum ab hieroſolymis. M. ſcribe ⁊ phariſei. ⁊. R. cū vidiſſent qͦſdam de diſcipul̓ eiꝰ cōmūibꝰ manibꝰ ⁊ nōlotis manducare panē vituꝑauerūt. Phariſei aūt ⁊ oēs iudei niſi crebro lauēt manꝰnō manducāt tenētes traditōes ſeniorū. ⁊a foro redeūtes niſi baptizarent̉ nō comedunt. Et alia multa q̄ tradita ſunt illis ſeruare baptiſmata calicū vrceorū ⁊ eramentorū et lectorū. Et īterrogabāt eū phariſei⁊ ſcribe dicentes. Quare. M. diſcipuli tuitrāſgrediūtur. et. R. nō ambulāt iuxta traditōes ſeniorū? Non. M. em̄ lauāt manuſſuas cū panē māducāt. ſed R. ꝯmūibꝰ manibꝰ manducāt panē. Ip̄e M. aūt reſpondēs ait illis. Quare ⁊ vos mādatū dei trāſgredimini ꝓpt̓ traditōem vr̄am. Relinq̄ntes. R. enī mandatū dei tenetis traditōeshominū ⁊ baptiſmata vrceorū ⁊ calicuꝫ. etalia ſil̓ia his facitꝭ ml̓ta. ⁊ dicebat eis. Bn̄irritū feciſtis mandatū dei vt ſeruetis traditōeꝫ veſtrā. Nam M. deꝰ dixit. ⁊ R. moſes. Honora pr̄em tuū et mr̄em. ⁊ qͥ maledixerit patri vl̓ matri morte moriat̉. Uosautē dicitis. Si dixerit hō pr̄i aut matricorban. hoc eſt donū quodcūqꝫ ex me tibiꝓderit M. et nō honorificabit pr̄em ſuuꝫaūt mr̄em ſuā et. R. vltra nō dimittitis eūqͥcqͣꝫ facere patri ſuo aut matri reſcindēteſv̓bū dei ꝑ traditōeꝫ vr̄am quā tradidiſtis⁊ multa ſil̓ia hmoi facitis. pocrita. M.bene ꝓph̓auit de vob̓ Eſaias dicēs. Scriptū eſt. ppl̓s hic labijs me honorat. cor autē ip̄oꝝ longe eſt a me. In vanū autē et ſineM. cauſa colūt me docentes doctrinas etmandata hominū. Et ꝯuocatꝭ iterū R. adM. ſe turbis dixit. Audite me oēs. R. ⁊ intelligite. Non M. qd̓ intrat in os coinquinat hoīem. Nihil R. ē extra hoīeꝫ introiēsin eū qd̓ poſſit eū inqͥnare. ſed qd̓ hoīe ꝓcedūt illa ſunt q̄ cōinqͥnāt hoīeꝫ. Si quishabet aures audiēdi audiat. Et cū introiſſet ī domū a turba accedēteſ. M. diſcipulieiꝰ īterrogabāt. R. eū ꝑabolā. ⁊ M. dixer̄tei. Scis qꝛ phariſei audito hͦ ꝟ̓bo ſcandalizati ſunt. At ille rn̄dēs ait. Oīs plātatioquā nō plātauit pr̄ meꝰ celeſtꝭ eradicabit̉.Sinite illos ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ Cecꝰaūt ſi ceco ducatū p̄ſtet ambo in foueaꝫ cadūt. Rn̄dēs aūt petrꝰ dixit ei. Ediſſere nobis parabolam hanc. At ille dixit. Adhuc⁊ vos ſine ītellectu ſic R. ⁊ īprudēteſ eſtis?