Monoteſſeron ſiue

M. Oēs. R. em̄ viderūt eū ⁊ ꝯturbati ſūtStatī M. qꝫ ih̓s locutꝰ ē eis dicēs. Habete fiduciā. Cōfidite. R. ego ſum. Nolite timere. Rn̄dēs. M. āt Petrꝰ dixit. Dn̄e ſi tues iube me venire ad te ſuꝑ aqͣs. At ip̄e dixit. Ueni. Et deſcēdēs petrus de nauiculaābulabat ſuꝑ aqͣs vt veniret ad ieſum. Uidēs āt ventū validū timuit. Et cū cepiſſetmergi clamauit dicēs. Dn̄e ſaluū me fac. ⁊ꝯtinuo ih̓s extēdēs manū app̄hēdit euꝫ etait illi. Modice fidei qͣre dubitaſti? Uoluerūt. I. gͦ eū reciꝑe in nauī. Et. M. cū aſcēdiſſet in nauiculā ceſſauit ventꝰ. ⁊. R. multo magꝭ ītra ſe ſtupebāt. nō em̄ ītellexerāt d̓panibꝰ. erat em̄ cor eoꝝ excecatū. Qui. Maūt in nauicula erāt. vener̄t ⁊ adorauer̄t eūdicentes. Uere filiꝰ dei es. ⁊. I. ſtatī nauisfuit ad terrā ad quā ibāt. ⁊. M. cū tranſfretaſſent vener̄t in t̓rā genezareth. ⁊. R. applicuerūt. Cūqꝫ egreſſi fuiſſent d̓ naui ꝯtinuocogͦuer̄t eū. ⁊ ꝑcurrētes ꝑ vniuerſam regionē illā ceper̄t in grabatis eos qͥ male hēbāttrāſferre vbi eū audiebāt eē. ⁊ qͦcūqꝫ introibat in vicos vel in villas aut ciuitates inplateis ponebāt infirmos ⁊ dep̄cabant̉ eūvt vel fimbriā veſtimenti eius tangerent. ⁊quot qͦt tangebāt eum ſalui fiebāt.De predicatōne euchariſtie. Io. vi. ¶ Capl̓m. lij.Ttera autē die turba q̄ ſtabat trāsmare vidit qꝛ nauicula alia nō eratibi niſi vna. Et qꝛ nō ītroiſſet ih̓s cū diſcipul̓ ſuis ī nauī ſꝫ ſoli diſcipuli eiꝰ abijſſentAlie ꝟo ſuꝑuener̄t naues a tyberiade iuxtalocū vbi māducauerāt panē gr̄as agentesdeo. Cū gͦ vidiſſent turbe/ qꝛ ih̓s n̄ erat ibineqꝫ diſcipuli eiꝰ aſcēder̄t nauicl̓as ⁊ venerūt capharnauꝫ q̄rētesih̓m. ⁊ cū īueniſſent eū Augꝰ dicit ꝙ Catrās mare dixerunt ei.pharnaū eſt iuxtaRabbi qn̄ huc vēiſti?ſtagnū genezar qd̓rn̄dit ih̓s ⁊ dixit. Amēdicit̉ mareamē dico vob̓ q̄ritꝭ menō qꝛ vidiſtꝭ ſigna/ ſꝫ qꝛ māducaſtꝭ ex panibus ⁊ ſaturati eſtꝭ. Oꝑamī nō cibū qͥ ꝑit ſꝫqͥ ꝑmāet in vitā et̓nā quē filiꝰ hoīs vob̓ dabit. hūc em̄ pr̄ ſignauit d̓s. Dixer̄t gͦ ad eū.Quid faciemꝰ vt oꝑemur oꝑa dei? Rn̄dēsih̓s ⁊ dixit eis. Hoc ē opꝰ dei vt credatꝭ ineū quē miſit ille. Dixer̄t ei. Qd̓ gͦ tu facis ſignū vt videamꝰ ⁊ credamꝰ tibi? Quid oꝑaris. Pr̄es nr̄i māducauer̄t māna in deẜto

ſic̄ ſcriptū eſt. Panē de celo dedit eis manducare. Dixit gͦ eis ih̓s. Amē amē dic̄o vobis. Nō moyſes dedit vob̓ panē de celo. ſꝫpr̄ meus dat vob̓ panē de celo veꝝ. Panisem̄ dei ē qͥ deſcēdit de celo/ ⁊ dat vita mundo. Dixer̄t gͦ ei. Dn̄e ſꝑ da nob̓ hūc panemDixit āt eis ih̓s. Ego ſum panis vite qͥ venit ad me nō eſuriet. ⁊ qͥ credit in me nō ſitiet vnqͣꝫ. Sꝫ dixi vob̓/ qꝛ ⁊ vidiſtꝭ me ⁊ nōcredidiſtis. Oē qd̓ dat mihi pr̄ ad me veniet. ⁊ eū qͥ venit ad me non eijciā foras. qꝛdeſcēdi de celo. nō vt faciā volūtatē meā ſꝫvolūtatē eiꝰ qͥ miſit me. Hec eſt āt volūtaseiꝰ qͥ miſit me pr̄is. vt oē qd̓ dedit mihi nōꝑdā ex eo/ ſꝫ reſuſcitē illd̓ in nouiſſimo die.Hec ē em̄ volūtas pr̄is mei qͥ miſit me/ vtoīs qͥ videt filiū ⁊ credit in eū hēat vitā et̓naꝫ/ ⁊ ego reſuſcitabo eū in nouiſſimo die.Murmurabant gͦ iudei de illo. qꝛ dixiſſet.Ego ſum panis qͥ de celo deſcēdi. Et dicebat. Nōne hic eſt ih̓s filiꝰ ioſeph cuiꝰ nosnouimꝰ pr̄em ⁊ mr̄eꝫ. Quō gͦ dicit h̓ quiade celo deſcēdi? Reſpōdit gͦ ih̓s ⁊ dixit eiſNolite murmurare inuicē. Nemo p̄t vēiread me niſi pr̄ meꝰ qͥ miſit me traxerit illuꝫ.⁊ ego reſuſcitabo euꝫ ī nouiſſimo die. Eſtſcpͥtū ī ꝓphetis. Et erūt hoīes docibilesdei. Oīs qͥ audiuit a pr̄e et didicit venit adme. nō qꝛ pr̄em vidit qͥſqͣꝫ niſi is qͥ ē a deohic videt pr̄em. Amē amē dico vob̓. qͥ credit ī me hꝫ vitā et̓naꝫ. Ego ſū panis vite.Pr̄es vr̄i manducauerūt māna ī deẜto ⁊mortui ſunt. Hic ē panis d̓ celo deſcēdensvt ſi qͥs ex ip̄o māducauerit n̄ moriat̉. egoſum panis viuꝰ qͥ de celo deſcēdi. ſi qͥs māducauerit ex hͦ pane viuet ī et̓nū. Et paniſquē ego dabo caro mea ē ꝓ mūdi vita. Litigabāt gͦ iudei adīuicē dicētes. Quō p̄t h̓nob̓ dare carnē ſuā ad māducādū? Dixit gͦeis ieſus. Amē amē dico vob̓. Niſi māducaueritis carnē filij hoīs ⁊ biberitꝭ eiꝰ ſanguinē nō habebitꝭ vitā ī vob̓. Qui māducat meā carnē ⁊ bibit meū ſanguinē hꝫ vitā et̓nā. ⁊ ego r̄ſuſcitabo eū ī nouiſſimo dieCaro enī mea ꝟe ē cibꝰ. ⁊ ſanguis meꝰ ꝟeeſt potꝰ. Qui manducat meā carnē ⁊ bibitmeū ſanguinē ī me manet ⁊ ego ī illo. Sicut miſit me viuēs pr̄ ⁊ ego viuo ꝓpter patrē. Et qͥ māducat me ⁊ ip̄e viuet ꝓpt̓ me.Hic eſt panis qui de celo deſcendit Non ſicut manducauerūt patres veſtri manna etmortui ſunt. Qui māducat hūc panem viuet in eternū ¶ Hec dixit ī ſynagoga docēſ