Monoteſſeron ſiue
infirmitate ſua. Hūc cū vidiſſet ieſus iacētem ⁊ cognouiſſet. qꝛ multū iā tp̄s hr̄et. dixit ei. Uis ſanꝰ fieri. Rn̄dit ei lāguidꝰ Dn̄ehoīem nō hēo. vt cū turbata fuerit aqͣ mittat me in piſcinā. dū venio em̄ alus an̄ medeſcēdit. Dic̄ ei ieſus. Surge tolle grabatū tuū ⁊ ābula. Et ſtatī ſanꝰ factus ē hō etſuſtulit grabatū ſuū ⁊ ābulabat. Erat autēſabbatū in illa die. Dicebāt gͦ iudei illi qͥ ſanatꝰ fuerat. Sabbatū eſt. Nō licet tibi tollere grabatū tuū. Rn̄dit eis. Qui me ſanuꝫfecit ille mihi dixit: Tolle grabatum tuū ⁊ambula. Interrogauerūt autē eū. Quis ēille hō qͥ dixit tolle grabatū tuū ⁊ ambula.Is autē qͥ ſanus fuerat effectus neſciebatqͥs eſſet. Ih̓s aūt declinauit a turba ꝯſtituta in loco. Poſtea inuenit eū ieſus in tēplo⁊ dixit ei. Ecce iā ſanꝰ factꝰ es/ iā noli peccare ne deterius tibi aliqͥd ꝯtingat. Abijt ile hō ⁊ nūciauit iudeis qꝛ ieſus eſſet qͥ feciteū ſanuꝫ/ ꝓpterea ꝑſeq̄bant̉ iudei ieſum/ qꝛhoc faciebat in ſabbato. Ieſus autē rn̄diteis. Pr̄ meus vſqꝫ mōoperatur ⁊ ego operor.Hic primo cepitPropt̓ea gͦ magis quedn̄s iudeis manirebat eū iudei interficefeſtare diuinitateꝫre. qꝛ non ſolū ſoluebatſuā. qꝛ patrē videſabbatū. ſed ⁊ pr̄eꝫ ſuū licet haberet deū.dicebat deū. eqͥlē ſe faciens deo. Rn̄dit itaqꝫ ih̓s ⁊ dixit eis. Amēamē dico vobis. nō p̄t filiꝰ a ſe qͥcqͣꝫ facereniſi qd̓ viderit pr̄em faciētē. Quecūqꝫ enīille fecerit hec ⁊ filiꝰ ſil̓r facit. Pr̄ enī diligitfiliū ⁊ oīa demōſtrat ei q̄ ip̄e facit. ⁊ maiora his demonſtrabit eiManifeſte loquit̉oꝑa vt vos miremini.Sicut eniꝫ pr̄ ſuſcitathic dn̄s de pr̄e ⁊ fimortuoſ ⁊ viuificat. ſiclio. vn̄ iudeoꝝ inet filius qͦs vult viuifidignatio ⁊ odiumgenerat̉ ꝯtra ipſūcat. neqꝫ enī pr̄ iudicatquēqͣꝫ ſꝫ iudicium om̄eEt hic in verbisdedit filio. vt oēſ honochriſti ꝯfundit̉ errificēt filiū ſicut honoror Arrij qui dixitrificāt pr̄em. qͥ nō hochriſtū nō eē filiuꝫnaturalē pr̄is nenorificat filiū nō honorificat patrē qͥ miſit ilqꝫ pr̄i ꝯſubſtātialēlū. Amē amē dico voneqꝫ coet̓nū ſꝫ mibis. qꝛ qͥ v̓bū meū aunorem pr̄e dicētis.dit ⁊ credit ei qui miſitEſt qn̄ non fuit fi.me habꝫ vitā et̓nā ⁊ inliꝰ quaſi qui cepeiudiciū nō venit ſꝫ trārit ex tēpore.ſit a morte ī vitā. Amē
do mortui audiēt vocē filij dei. ⁊ qͥ audierint viuēt. Sicut enī pr̄ habꝫ vitā ī ſemetip̄o. ſic d̓dit ⁊ filio vitā hr̄e ī ſemetip̄o. ⁊ poteſtatē dedit ei iudiciū facere qꝛ filiꝰ hoīs ēNolite mirari hͦ. qꝛ veniet hora in qͣ oēs qͥin monumētis ſunt audiēt vocē eiꝰ. ⁊ ꝓcedēt qͥ bona fecerūt ī reſurrectōem vite. qͥ vero mala egerūt ī reſurrectōem iudicij. Nonpoſſum ego a meip̄o facere qͥcqͣꝫ. ſed ſicutaudio iudico ⁊ iudiciū meū iuſtū ē. qꝛ nonq̄ro voluntatē meā ſed eiꝰ qͥ miſit me. Siego teſtimoniū ꝑhibeo de me teſtimoniuꝫmeū nō ē verū. Aliꝰ ē qͥ teſtimoniū ꝑhibꝫ d̓me. et ſcio qꝛ verū ē teſtimoniū eiꝰ qd̓ ꝑhibet de me. Uos miſiſtis ad Ioh̓em ⁊ teſtimoniū ꝑhibuit ꝟitati. Ego aūt nō ab hoīeteſtimoniū accipio/ ſꝫ hͦ dico vt vos ſaluiſitis. Ille erat lucerna ardēs et lucēſ. Uosaūt voluiſtis ad horā exultare in luce eiusEgo aūt habeo teſtimoniū maiꝰ iohanne.Oꝑa enī q̄ dedit mihi pr̄ vt ꝑficiaꝫ ea. ip̄aoꝑa q̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibēt de meqꝛ pr̄ me miſit. et qͥ miſit me pater ip̄e teſtimoniū ꝑhibet de me. Neqꝫ vocē eiuſ vnqͣꝫaudiſtꝭ/ neqꝫ ſpēm eiꝰ vidiſtis. et v̓bū eiusnō habetis ī vobis manēs. qꝛ quē miſit ille huic vos nō creditis. Scrutamī ſcpͥturas qꝛ vos putatꝭ ī ip̄is vitā et̓nā habere.⁊ ille ſunt q̄ teſtimoniū ꝑhibent de me. ⁊ n̄vultis venire ad me vt vitā habeatis. Claritatē ab hoībꝰ nō accipio ſed cognoui voſqꝛ dilectōem dei nō habetis ī vobis. Egoveni ī noīe pr̄is mei ⁊ nō accepiſtꝭ me. Sialiꝰ venerit in noīe ſuo illū accipietꝭ. Quōpoteſtis vos credere qͥ gl̓iam ab inuicē accipitis. ⁊ gl̓iam q̄ a ſolo deo eſt nō q̄ritis?Nolite putare qꝛ ego accuſaturus ſim voſapud patrē. Eſt qͥ accuſat vos moyſes inqͦ ſperatis. Si enī crederetꝭ moyſi crederetis forſitan ⁊ mihi. de me eī ille ſcpͥſit. Sienī illiꝰ lr̄is nō creditis. quō verbis meiscredetis?De herode dicenteioh̓eꝫ ſurrexiſſe ⁊ miracula facere. Matth̓.xiiij. R. viij. L. ix ¶ Capitulū. xlviijUdiuit. L. aut herodes tetrarchafamā M. d̓ ieſu. ⁊ oīa. L. q̄ fiebātab eo. manifeſtū. R. enī factū ē nomē eiꝰ. ⁊ heſitabat. L. eo ꝙ diceret̉ a qͥbuſdā ꝙ ioh̓es ſurrexit a mortuis. A qͥbuſdāꝟo qꝛ helyas apparuit. Ab alijs aūtꝙ ꝓpheta vnꝰ de antiqͥs ſurrexerit. ⁊ M. ait he.