Prohemiū ſeu prologus
ponāt ſibi reſolutiōem ⁊ ordinē ad pauca.qm̄ habꝫ oīs varietas ad vnū vl̓ pauca reduci. Quid erit illud vnū vel paucū ꝯuenientiꝰ accipiēdū qͣꝫ euāgeliū. Ita em̄ narratū eſt de theologizāte Cecilia ꝙ ſꝑ euāgeliū xp̄i gerebat in pectore ſuo. Cuiꝰ exēplonūqͥd qͥd n̄ ē vtile ſapīe ſectatoribꝰ/ vt ſuuꝫom̄e ſtudiū referāt ad euāgelicā vnitatem.Prorſus erit hͦ ad mēoriā vtile ⁊ ad pietatē ꝑficiens cū ī eo recōditꝰ ſit cultꝰ dei p̄ciuus. Cū ſit p̄terea ī autoritatꝭ arce locatūProinde tal̓ reductio habebit̉ facilit̓ ſi verbis ſingul̓. ſi ꝓpoſitōibꝰ. ſi ſentētijs/ pōduſſuū det̉/ cū inqͥſitōibꝰ et ſolutōibꝰ dubiorūſic̄ edocēt theologici tractatores. Et hͦ ſiue fuerit doct̉nis p̄cticis ſiue ſpeculatiuisintēdēdū. Uide totā materiā d̓ trinitate locū īuenire ꝯgruū/ vbi d̓r. In pͥncipio eratv̓bū ⁊ v̓bū erat apd̓ deū/ et deꝰ erat verbūMat̓iā de creatōe reꝝ ibi. oīa ꝑ ip̄m factaſunt. Materiā d̓ incarnatōe ibi. v̓bū carofactū ē. Mat̓iā de gr̄a. et habitauit ī nobisPoſtremo de gr̄a ſacramēti. ibi. vidimꝰ eūplenū gr̄e ⁊ ꝟitatis. ¶ Quiſqͥs igit̉ volueritvl̓ legere vl̓ ſtudere/ qͣſi ſaluberrimū et ſolidiſſimū diuīe legꝭ fūdam̄tū/ on̄ſa ē ſibi vialatiſſima qͣ ꝓgrediat̉. Et oīa q̄ alibi vl̓ audierit vl̓ ſtuduerit/ velut ī vnū pͥncipiū reducat colligat ⁊ reponat. Ita enī theologiam egregiꝰ doctor Bonauētura ī ſuo breuiloqͥo totā inchoauit mediauit ⁊ finiuit apͥmo pͥncipio. qd̓ ſine dubio ē illd̓ qd̓ ī pͥncipio erat apud deū. Ego (inqͥt ieſus) pͥncipiū qͥ et loquor vob̓. Et ī apoca. Ego ſūalpha ⁊ o. pͥncipiuꝫ et finis. ¶ Quis dignelaudabit aureolū. qͥ totā ſub paucꝭ ꝯcluſionibꝰ bibliā p̄cipue qͣttuor euangelia/ miraſubtilitate ꝯpegit ¶ Nōne ſctūs Tho. totāpene theologie p̄cticā (ꝓlixioribꝰ licꝫ ꝟbis/In ſcd̓a ſcd̓e ꝯcluſit. Quā ſūmā ſi tāto q̄reret īpēdio theologicoꝝ ſobria ſtudioſitas/qͣnto ꝯterit̉ ī ſuꝑuacuis multoꝝ heu vanacurioſitaſ. haberēt ꝓfecto theologi vn̄ qͦrūdā ſapientiū ī ocul̓ ſuis inſultatio/ fātaſticos appellans theologos retuſa ceſſaret.¶ Conatꝰ eſt noſtꝝ vnꝰ ex theologie ꝓfeſſoribꝰ notare ſemitā ꝑ quā nouꝰ theologie diſcipulꝰ hr̄et ꝑgere. Sꝫ dū etiā atqꝫ etiā recogitauit/ tot inuenit īgenioꝝ varietates.tot p̄terea ꝓ diuerſitate finiū ml̓tiplicitateſmedioꝝ. ꝓ loco ꝓ tꝑe ⁊ ſocietate. d̓niqꝫ prooccurrentibꝰ exercitijs. nūc ī iſtꝭ doctoribꝰnunc ī illis. vt vix aūt nuſqͣꝫ valeat vnifor
mis regula ꝯſtitui. Ueniebat rurſus ī animū cudere q̄dā noua opuſcula ſuꝑ vnū exquattuor. ſꝫ rep̄ſſit modeſtior ꝯſideratio. ⁊paucul̓ annotatōibꝰ voluit eē ꝯtēta. ¶ Proſpice qͦt et qͣnta pateāt a ſūmis īgenijs elaborata ſuꝑ euāgelia ꝑ gloſas ordīarias. interlineares. ꝑ margīes. ꝑ omelias. ꝑ poſtillas. ꝑ determīatōeſ. ꝑ ꝯcordātias mgr̄aleſ.ꝑ ẜmōes et themata. ꝑ ꝯpilatiōes. nūc ſūmatim. nūc cū ingēti coaceruatōe ex alioridictꝭ. qͥs cūcta dinūeret? Cōſultiꝰ idcirceviſū ē relinq̄re ꝓpriū cuilibꝫ ſtudiū/ laborēordinēqꝫ q̄rēdi qͣꝫ gloſas iteꝝ ſuꝑ gloſas addere. q̄ nec ſufficerēt curioſis. ⁊ negligētesvl̓ onerarēt vl̓ nō ſatꝭ īſtruerēt. Ueſcēdꝰ eſtpanis ſꝫ nedū mat̓ialis ſꝫ doctrine ī ſudore vultꝰ nr̄i. Mos iſte nō viroꝝ ē. ſed infantiū nō poſſe vel nolle cibū reciꝑe niſi aut p̄maſticatū/ aut minutatiꝫ diſciſſuꝫ. Uanitas qͦꝫ nōnulloꝝ ex ſcpͥtoribꝰ myſtice notatur ab eccl̓iaſte. qm̄ diebꝰ ac noctibꝰ nō ceſſant ⁊ ſua ſūmo labore q̄ſita dimittunt hoīextraneo et ocioſo. qͥ vel nō vtit̉ vl̓ ī ſuꝑbiāabutit̉ derelictꝭ. Quid ꝓderit oro cecis velauerſis ocul̓ ſi digito (vt aiūt) lux ip̄a monſtret̉. ¶ Ceteꝝ ſi nō inſpicit̉ Aug. ī ſuo d̓ doctrina xp̄iana. ſi Hugo ī didaſcalicō. ſi documēta ſūmatim notata ab auctore de v̓tutibꝰ et vicijs ſuꝑ modo docilitatꝭ tā in doctore qͣꝫ ī diſcipulo. Quid hꝫ exiguitas p̄ſētiū ſperare ſcpͥtoꝝ/ vt legi mō digna putet̉/ne dixerimꝰ imitari ſqͣꝫqͣꝫ minꝰ īutile ſit noua qͣꝫ nulla ſectari) dū optima q̄qꝫ vetera ꝑnegligētiā intereūt? Nunqͥd nō hec ē cauſa nō īfima cur opiniōes totiēs et ẜm Ariſtotelē. infinities reꝑiūt̉ ⁊ voluūt̉. qꝛ nimiſeſt faſtidioſū cor hūanū qͦdā īſatiabili pruritu noua ſꝑ appetēs ⁊ vetera ſeu q̄ ab alijſdicta ſcpͥtaqꝫ cogͦuerit etiā meliora faſtidiēſCur aliūde ſi n̄ ex hͦ tot lecturaꝝ ſuꝑ ſnīas⁊ alibi p̄grādes ſarcine? Nōne iō qꝛ qd̓ invna ꝑte alter tractauit idē mox in alterā abillo retorquet. dū tritā alteriꝰ ſemitā pudetſeqͥ ⁊ placet ꝯtētōibꝰ intēdere? ¶ Nihilominus qͥſqͥs exercitatiōis gr̄a voluerit in haccompilatione noua q̄ dicit̉ vnū ex qͣttuornouā expoſitionis ſemitā inuenire vel progredi vel on̄dere nō culpamus Neqꝫ eniꝫpaucior eſt ſpūaliū qͣꝫ corꝑaliū guſtuū varietas. Et ſuus cuiqꝫ mos eſt nec voto viuitur vno. Alterius poſtremo natura gaudet donec venerimus ad illud vnicuꝫ verbum qd̓ erat in pͥncipio apud deū.