o ſcriptor de aqͥs tuis viuētibꝰ veniētibꝰ delibano pͥor Et ne dixerꝭ cū hereticꝭ. aq̄ furtiue dulciores ſunt. ſed oīa palam ⁊ ī luce clareſcāt ꝓ quo ſit ſequens conſideratioOctaua ꝯſideratioꝙ ſcriptor lucem datCriptor nr̄ lucē ſeqͥt̉ ⁊ eā poſterꝭ admīſtrat. Lex dei lux ē et lucerna.Lucerna pedibꝰ meis v̓bū tuū/ aitpſal. dn̄o ⁊ lumen ſemitis meis. Sit oꝑtꝫip̄i gaudiū. qͥ delectabile lumē ocul̓ īſpicitqͦtidie. Neqꝫ hꝫ vt thobias ꝯq̄ri. qͣle mihili nō video. Uidet plane lumen celi ſcpͥtornr̄ qd̓ ē v̓bū dei deſcēdens a pr̄e luminuꝫ.dū alij accumulāt ſuꝑ ſe t̓ram inſtar talpaꝝdefoſſi tenebris ſeculariū vl̓ lr̄aꝝ vl̓ oꝑationum. Gaudeant pueri tales habuiſſe parētes vl̓ mgr̄oſ qͥ talibꝰ eoſ artibꝰ ſalubria ſcribēdi voluerūt inſtruere Gaudeāt qͥ talentūartis hmōi ſuſceptū nō ignauit̓ infodere ſꝫvt lucernā et lucē ſtrēnuitate diligenti conātur pn̄tibꝰ et futurꝭ on̄dere. Uide hō hoī. ⁊ars arti qͣꝫtū p̄ſtat ⁊ p̄fert̉. Deditꝰ .ſ. ad ſalutaria ſpūaliaqꝫ p̄ derelictiſ aut impulſis adnoxia. que vl̓ auariciā nutriāt/ vl̓ ad flagitia ꝑtrahant/ nō diſtrahāt a pctīs. ¶ Demūcollige tecū ſcpͥtor nr̄ qͣle ſit tibi donum deipoſſe freq̄nter emergere de tenebris mūdanorū hoīm cū actibꝰ ſuis tet̓rimis. ī ſeditionibꝰ/ ī bellis/ ī ꝯͣdictōibꝰ. Emergere dixerim ꝑ obligatōnem animi dū lucidis ⁊ trāqͥllis actōibꝰ mens occupat ſe. Nā vbi loceſſet in corde tuo tenebris ꝙ lux ſcpͥturarūattentōe ſua ꝯplet. Qua in re nō ꝑuum accipit fructū ſcpͥtor qͣꝫuis illr̄atus. nō minuscrebro qͣꝫ hō nō intelligēs eccl̓ie cāticis occupatꝰ ¶ Senſit hāc lucem Augꝰ dū obediens celeſti oraculo. tolle lege. tolle lege. cōiectis in ſcpͥtura apl̓i ocul̓. mox depulſe ſūtab eo dubitatōis tenebre luce ſecuritatꝭ infuſa. Itaqꝫ dici nō p̄t qͣꝫ multiplex olīet qͦtidie lucis ſplēdide fulgor irradiet legētes inſcripturis qͣs hr̄i nō poſſe ſine ſcriptoribuſqͥs neſciat? Preſto ſunt vbilibꝫ ſcpͥta tibi ſivolueris. v̓ba nō eq̄. Uides in ill̓ defectustuos tanqͣꝫ in ſpecl̓o ſine v̓ecūdia vl̓ pudore cuiuſqͣꝫ inſpiciētis vel culpātis. Poteſ ꝓvariatiōe palati ſpūalis nūc iſtꝭ nūc ill̓ ſcriptoꝝ refici ſaporibꝰ. Propt̓ea ſuꝑuacuamip̄orū multiplicatiōem qͥs eſſe culpauerit.Nōne lautiſſimā eſſe ꝯuenit ſapīe mēſam.
multaqꝫ ferculoꝝ varietate r̄fertā. Sumatvnuſqͥſqꝫ qͥd et qͣntū ſatis erit vl̓ vſqꝫ ad ſobriā eb̓etatē ſpūs. ad quā ſpōſus īuitat cariſſimos. Comedite inqͥt amici et bibite ⁊ineb̓amini cariſſimi. Qual̓ ebrietas nō tenebroſitatē obtuſitatēqꝫ ſꝫ luminoſitatē affert inſolitā ⁊ v̓e diuinā¶ Nona ꝯſideratioꝙ ſcriptor eccl̓iam ditatCCriptor nr̄ eccl̓iaꝫ ditat. Refertur Gaugꝰ. moriēs fratribꝰ īculcaſſe ꝙ eccleſiaſticaꝫ bibliothecā magno ſtugaudiū erit qͥ in tenebris ſedeo et lumē ce Udio/ qꝛ magnū ſciebat eſſe theſauꝝ cuſtodirent. Quocōtra nō habēt tyrāni depopulatores regionū ſeu religionū efficaciꝰ machinamentū qͣꝫ ſi libris ip̄as ī pͥmis ſpoliauerint atqꝫ pͥuauerint. Patuit ī regibꝰ aſſyriorū reſpcū hierl̓m ⁊ iudeoꝝ Hoc pͥdē anīaduerſum ē incōmodū cepiſſe circa regnumfrācie xp̄ianiſſimū a qͦ libri diſtracti ſunt aſſidue. etſi nō aꝑta tn̄ occulta ⁊ palliata dep̄datōne ꝓpter lucrum ad exteras nationescolligendum. qͣꝫqͣꝫ neqꝫ defuerintapertiſſimi violētiſſimiqꝫ direptores. Dicitur ī ꝓuerbio vulgari. Les bons liueres faut lesbons cleres. id ē bonilibri faciūt bonos clericos. Hoc ꝓuerbiū veꝝ ē. Mutatis qͦꝫ libris vt politia mutet̉ vno mō vl̓ alt̓o neceſſe eſt. hec ad laudē ſcriptorū ſpectāt. qͦꝝ ſtudiū eſt ad oppoſitū librorū depauꝑatiōemꝯͣriū. ditare .ſ. ⁊ populare libris ſctīs. ¶ Admirabil̓ fuit ardor habēdi libros ſacros apud ptolomeū regē. qͥ p̄cio ingenti ꝯꝑauitſibi ꝑ. lxx. int̓p̄tes trāſlationē eoꝝ. Quo vtinam ꝓuocarent̉ infidel̓ regis exēplo fideleſpōtifices ⁊ pͥncipes xp̄iāi. Fert̉ hꝰ regis libraria qͥnquaginta milia libros habuiſſe.¶ Ceteꝝ diuitias h̓ nō accipimꝰ ſolū in decore librorū. qͥ tn̄ additꝰ ſi fuerit valori ſpūali/ p̄ciū duplex accreſcit ſicut ī ornamētiseccl̓iaſticis iſta laudamꝰ. Sit ſcpͥtura laudabil̓ ꝓ theſauro qͣlis nō ē ī papirꝭ ilico peuntibꝰ. vbi dicunt̉ ſil̓ labor recte papireusdeꝑire cū oꝑa et impēſa. Pergamenū durabiliꝰ eſt q̄ conditio cariſtiā eiꝰ ſuꝑ papiruꝫꝯpenſat abūdant̉ ¶ Sed neqꝫ qͥſpiā excuſauerit ſuā in ſcribēdo ſegniciē ſineſciuerit litteras artificioſe multū formare. lr̄a ſit legibilis. ſit punctuata. ſit purgata. qͣlis ē lombardorū. nō inuoluēs ſe tractibꝰ ſuꝑfluis.Sit demū ſine mēdis falſitatꝭ cū ortographia vera. Illa ſufficit ī eccl̓ie theſauro re-