Quas debet habere princeps LI
LII
ſeris. Collabar v̓o corruā ⁊ ꝯfringar/ ſi menō ſuffulſerit iugit̓ omp̄s v̓tus dextere tue.Qm̄ ſi difficile ē corpus ꝓpriuꝫ ⁊ vnicumſub ordinato regimine ſubijcere legibꝰ retionis/ quēadmodū lamentat̉ apl̓us vocēexꝑientie qͦtidiane/ ſꝫ miſerabilis emittēs.Ego infelix homo qͥs me liberabit de corpore mortis huius? ꝓpt̓ qd̓ ſtatuerūt plurimi viroꝝ fortiū/ ſeſe ſubducere ab oī alteradn̄atōe. īmo ⁊ ſocietate multoꝝ. Que ē fortitudo/ qͥs ſenſuſ q̄ ſapīa in corpore ꝑuuloatqꝫ puerili vt ſpūale regimē atqꝫ tꝑale tothoīuꝫ tot capitū/ tot moꝝ/ tot ſnīaꝝ/ tot aduerſis inſultibꝰ vndiquaqꝫ pulſatoꝝ/ poſſim vel ꝓtegere vel regere ſub vna pacis lege? ¶ Heu me Cur regni ⁊ corone ſtatuꝫ qͥuis deinceps acclamare felicem audeat fortiſqꝫ btē. quē tot irruētibꝰ vndiqͣqꝫ curaruꝫflatibꝰ/ tot naufragijs ⁊ ꝑiculoꝝ hoſtiliumꝓcellis cum diſcrimine mortis nedum pn̄tis ſꝫ eterne cognouerit expoſitū? O corōaſpecioſa magis qͣꝫ p̄cioſa/ plus expaueſcenda qͣꝫ applaudenda/ quis tuū pondus ferre poterit/ qm̄ tot homīes ponis ſuꝑ caputvnū? Miꝝ ſi nō illud opp̄ſſeris. Et opprimes ſcio niſi ſuꝑuenerit leuamē ex alto/ leuamē a te deo meo ⁊ rege meo. qͥ vt adiutor⁊ ꝓtector mihi fias in ſaluteꝫ ſupplex oro.¶ Uos inſuꝑ qͦſcūqꝫ deo ꝓuidēte regēdosaccepturus ſum vel accepi/ peto p̄cor ⁊ obteſtor nolite afflictōes īducere. Iuuet vnuſquiſqꝫ nō aggͣuet pōdus meū. Hic fidelit̓ꝯſulat. h̓ ꝓtegat virilit̓. īuigilet alt̓ in ſollicitudīe domeſtica. alt̓ in or̄one deuota ſemethūiliet. Quilibet deniqꝫ in officio ſibi cōmiſſo vel accōmodato abſqꝫ vlla rep̄hēſiōevigil agat. ¶ Simus oēs inuicē mēbra inter que caput ſicut plus influit motū fenſū⁊ oꝑatōeꝫ inter cetera. ſic ad eius cuſtodiaꝫreliqua videmus ſine vlla ꝑiculi ꝓprij ꝯſideratione ꝓtinus exponi. Alioqͥn ſi diſſentimus inuicē/ ſi noſmet opprimimꝰ qͥd ſupereſt niſi vt vniuerium regie policie corpꝰintereat ⁊ ꝓprie oppugnatōnis mole ruat:Auertat hac inſaniā a nobis ẜuis ſuis rexpotētiſſimus ſapiētiſſimus ⁊ optimus cuius regnū ⁊ imperiū ſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ Quarta particulain qͣ ꝯtinet̉ quēadmodū lectio ē vtilis ⁊ neceſſaria ꝓ regendo. Et loquit̉ princeps veIut ad anima ſuam.
Oſtulaſti iā(o aīa mea) mitti tibiſapīaꝫ de cel̓ ſctīs ⁊ a ſede magnitudīs dei Recte ꝓfecto. qm̄ vani ſunt hoīes in qͥbꝰ nō eſt ſapīa.Ceci ſūt brutales ſūt/ ip̄i qͦꝫ ad oē opꝰ malūoēꝫqꝫ caſuꝫ p̄cipites īueniunt̉. Sciuerꝭ tn̄qꝛ p̄ſto ē ſapīa. ſi bona fide ⁊ toto corde poſtulet̉ ab eo qͥ dat oībꝰ affluent̓ ⁊ n̄ īproꝑat.Et qm̄ īuiſibil̓ ē ī natura ſua/ mittit vnamex ācill̓ cuiꝰ nomē ē lectio ſtudioſa. hec oīeruditōe plēa. oī genere libroꝝ circūdata loffert doctrinā bonā oībꝰ q̄rētibꝰ ſapīaꝫ p̄fertim ſi comes fuerit ſoror eiꝰ ꝓfūda meditatio vel attēta ꝯſideratio. Proclamat itaqꝫ/ſi qͥs ꝑuulꝰ ē veniat ad me. Et ad reges locuta ē. erudimī qͥ iudicatis terrā. Quīetiāv̓tutes ip̄e comites tue hmōi appropͥatasp̄cipue qͣdruplici regͦ/ de qͦ iā audiſti. q̄ ſuntor̄o deuota. īſtitutio ſctā. diſciplīa tꝑata ⁊iuſticia moderata. Attēde quia lectio docetor̄onē q̄ deẜuit regͦ celoꝝ vt acqͥrat̉. Lectiodocet īſtitutōeꝫ ſctāꝫ q̄ deẜuit eccl̓aſtico regno vt ſtabiliat̉. Lectio docet diſciplinamtꝑatā ꝑ quā regnū terciū ꝑſonale moderat̉Lectio docet iuſticiā moderatā ꝑ quā regnū tꝑale ⁊ politicū gub̓nat̉. ¶ Deſꝑare forſan potueras o aīa ſi tali doctrice caruiſſesnūc in ſpeꝫ aſſurge. ſciēs qꝛ cū comitibꝰ ſuis docebit lectio te d̓ oībꝰ ſi (vt p̄dictū ē) coaſſūpta fuerit ſoror eiꝰ meditatio vel attētaꝯſideratio. Sētio tn̄ qͥd nūc vltra reqͥris oaīa mea. Uis aſſigͣre tibi qͣſdā īduſtrias q̄te doceāt bn̄ vti lectōe ſtudioſa. fiat. ¶ Habeto pͥmā hāc īduſtriā/ vt ſit tibi bōa librorū electoꝝ copia. Etem̄ ſi gl̓iat̉ qͥlibet opifex ī abūdātia īſtr̄oꝝ artꝭ ſue. ſi placet ml̓tꝭornatꝰ veſtiū. ſi pl̓imos delectat thezaurorū mutꝰ aceruꝰ. oꝑtet lōge āplius placere tibi diuitias libroꝝ loquētiū nob̓ q̄ volumꝰ⁊ q̄rimus. qͥ ip̄os etiā abn̄tes etiā mortuoſīmo ip̄m deū cū āgelis ⁊ ſctīs oībꝰ faciuntmiſcere nobiſcū colloqͥa ſctā. ⁊ a lectōe redire potes ſꝑ vel melior vel doctior. Hinc p̄terea vitat̉ maxīe maloꝝ omnium ſentina ⁊incentrix ocioſitas de qͣ bn̄ enūciauit qͥ dixit. Ociū ſine lr̄is mors ē ⁊ viui hoīs ſepultura. Et Hiero. Ama ſcīaꝫ ſcpͥturaꝝ ⁊ carnis vicia nō amab̓. ¶ Altera ſubiungit̉ induſtria vt qͦtidie certis horis p̄ſertim d̓ mane ac ſero/ loquat̉ tecū lectio. te vl̓ legēte velaudiēte. Hec āt lectio p̄cipue matutīa/ ꝯueniētior erit de euāgelio vel epl̓a diei. vel delegenda ſctī cuiꝰ aget̉ celebritas/ maxime ſi