Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quas debet habere princeps LI

LII

ſeris. Collabar v̓o corruā ꝯfringar/ ſi me ſuffulſerit iugit̓ omp̄s v̓tus dextere tue.Qm̄ ſi difficile ē corpus ꝓpriuꝫ vnicumſub ordinato regimine ſubijcere legibꝰ retionis/ quēadmodū lamentat̉ apl̓us vocēexꝑientie qͦtidiane/ ſꝫ miſerabilis emittēs.Ego infelix homo qͥs me liberabit de corpore mortis huius? ꝓpt̓ qd̓ ſtatuerūt plurimi viroꝝ fortiū/ ſeſe ſubducere ab alteradn̄atōe. īmo ſocietate multoꝝ. Que ē fortitudo/ qͥs ſenſuſ ſapīa in corpore ꝑuuloatqꝫ puerili vt ſpūale regimē atqꝫ tꝑale tothoīuꝫ tot capitū/ tot moꝝ/ tot ſnīaꝝ/ tot aduerſis inſultibꝰ vndiquaqꝫ pulſatoꝝ/ poſſim vel ꝓtegere vel regere ſub vna pacis lege? Heu me Cur regni corone ſtatuꝫuis deinceps acclamare felicem audeat fortiſqꝫ btē. quē tot irruētibꝰ vndiqͣqꝫ curaruꝫflatibꝰ/ tot naufragijs ꝑiculoꝝ hoſtiliumꝓcellis cum diſcrimine mortis nedum pn̄tis ſꝫ eterne cognouerit expoſitū? O corōaſpecioſa magis qͣꝫ p̄cioſa/ plus expaueſcenda qͣꝫ applaudenda/ quis tuū pondus ferre poterit/ qm̄ tot homīes ponis ſuꝑ caputvnū? Miꝝ ſi illud opp̄ſſeris. Et opprimes ſcio niſi ſuꝑuenerit leuamē ex alto/ leuamē a te deo meo rege meo. vt adiutor ꝓtector mihi fias in ſaluteꝫ ſupplex oro. Uos inſuꝑ qͦſcūqꝫ deo ꝓuidēte regēdosaccepturus ſum vel accepi/ peto p̄cor obteſtor nolite afflictōes īducere. Iuuet vnuſquiſqꝫ aggͣuet pōdus meū. Hic fidelit̓ꝯſulat. ꝓtegat virilit̓. īuigilet alt̓ in ſollicitudīe domeſtica. alt̓ in or̄one deuota ſemethūiliet. Quilibet deniqꝫ in officio ſibimiſſo vel accōmodato abſqꝫ vlla rep̄hēſiōevigil agat. Simus oēs inuicē mēbra inter que caput ſicut plus influit motū fenſū oꝑatōeꝫ inter cetera. ſic ad eius cuſtodiaꝫreliqua videmus ſine vlla ꝑiculi ꝓprij ꝯſideratione ꝓtinus exponi. Alioqͥn ſi diſſentimus inuicē/ ſi noſmet opprimimꝰ qͥd ſupereſt niſi vt vniuerium regie policie corpꝰintereat ꝓprie oppugnatōnis mole ruat:Auertat hac inſaniā a nobis ẜuis ſuis rexpotētiſſimus ſapiētiſſimus optimus cuius regnū imperiū ſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculoꝝ Amen. Quarta particulain ꝯtinet̉ quēadmodū lectio ē vtilis neceſſaria regendo. Et loquit̉ princeps veIut ad anima ſuam.

Oſtulaſti(o aīa mea) mitti tibiſapīaꝫ de cel̓ ſctīs a ſede magnitudīs dei Recte ꝓfecto. qm̄ vani ſunt hoīes in qͥbꝰ eſt ſapīa.Ceci ſūt brutales ſūt/ ip̄i qͦꝫ ad opꝰ malūoēꝫqꝫ caſuꝫ p̄cipites īueniunt̉. Sciuerꝭ tn̄qꝛ p̄ſto ē ſapīa. ſi bona fide toto corde poſtulet̉ ab eo dat oībꝰ affluent̓ īproꝑat.Et qm̄ īuiſibil̓ ē ī natura ſua/ mittit vnamex ācill̓ cuiꝰ nomē ē lectio ſtudioſa. heceruditōe plēa. genere libroꝝ circūdata loffert doctrinā bonā oībꝰ q̄rētibꝰ ſapīaꝫ p̄fertim ſi comes fuerit ſoror eiꝰ ꝓfūda meditatio vel attēta ꝯſideratio. Proclamat itaqꝫ/ſi qͥs ꝑuulꝰ ē veniat ad me. Et ad reges locuta ē. erudimī iudicatis terrā. Quīetiāv̓tutes ip̄e comites tue hmōi appropͥatasp̄cipue qͣdruplici regͦ/ de audiſti. ſuntor̄o deuota. īſtitutio ſctā. diſciplīa tꝑataiuſticia moderata. Attēde quia lectio docetor̄onē deẜuit regͦ celoꝝ vt acqͥrat̉. Lectiodocet īſtitutōeꝫ ſctāꝫ deẜuit eccl̓aſtico regno vt ſtabiliat̉. Lectio docet diſciplinamtꝑatā quā regnū terciū ꝑſonale moderat̉Lectio docet iuſticiā moderatā quā reg tꝑale politicū gub̓nat̉. Deſꝑare forſan potueras o aīa ſi tali doctrice caruiſſesnūc in ſpeꝫ aſſurge. ſciēs qꝛ comitibꝰ ſuis docebit lectio te oībꝰ ſi (vt p̄dictū ē) coaſſūpta fuerit ſoror eiꝰ meditatio vel attētaꝯſideratio. Sētio tn̄ qͥd nūc vltra reqͥris oaīa mea. Uis aſſigͣre tibi qͣſdā īduſtriaste doceāt bn̄ vti lectōe ſtudioſa. fiat. Habeto pͥmā hāc īduſtriā/ vt ſit tibi bōa libro electoꝝ copia. Etem̄ ſi gl̓iat̉ qͥlibet opifex ī abūdātia īſtr̄oꝝ artꝭ ſue. ſi placet ml̓tꝭornatꝰ veſtiū. ſi pl̓imos delectat thezauro mutꝰ aceruꝰ. oꝑtet lōge āplius placere tibi diuitias libroꝝ loquētiū nob̓ volumꝰ q̄rimus. ip̄os etiā abn̄tes etiā mortuoſīmo ip̄m deū āgelis ſctīs oībꝰ faciuntmiſcere nobiſcū colloqͥa ſctā. a lectōe redire potes ſꝑ vel melior vel doctior. Hincterea vitat̉ maxīe maloꝝ omnium ſentinaincentrix ocioſitas de bn̄ enūciauit dixit. Ociū ſine lr̄is mors ē viui hoīs ſepultura. Et Hiero. Ama ſcīaꝫ ſcpͥturaꝝ carnis vicia amab̓. Altera ſubiungit̉ induſtria vt qͦtidie certis horis p̄ſertim mane ac ſero/ loquat̉ tecū lectio. te vl̓ legēte velaudiēte. Hec āt lectio p̄cipue matutīa/ ꝯueniētior erit de euāgelio vel epl̓a diei. vel delegenda ſctī cuiꝰ aget̉ celebritas/ maxime ſi