In ſeptuageſima.
XLVII
tyricujs ait? Hec antiqͣ iā q̄rela eſt ⁊ nō taꝫexaggerāda v̓bis / qͣꝫ ab oīpotēti deo ſeueriſſime vlciſcenda. Idcirco ad vineā ſapīeredeamꝰ qͣ nil pulchrius ſol vidit. nil creauit natura venuſtius. nil qd̓ eccl̓e rectoribꝰmagꝭ cōgruat. vſqꝫ adeo vt p̄cipiat eis Petrus apl̓s ꝙ ſint ꝑati ſꝑ ad ſatiſfactiōeꝫ oīpoſcēti eos rōnē de ea q̄ ē in eis fide. i. Pe.iij. Illd̓ infimis ꝯſiliū ē. p̄latis aūt neceſſariū ad ſalutē p̄ceptū. Quāti ſunt qͥ facere illud ſciāt ex raritate theologoꝝ qͦs ſolos hͦſcire ꝯtingit/ ꝑpēdi pōt. ¶ Hꝫ ꝟ̓o (vt vitescetere) vinea hͨ ſua ſuꝑflua eā idcirco putare ⁊ expurgare neceſſe ē. Hꝫ ſarmēta falſitatū ac hereſuꝫ/ q̄ falſe vitatꝭ reſcīdere cōueīt⁊ iuſtis ꝯcremare incēdijs. Eiuſmodi ſarmenta myſtice ſunt illa q̄ Paulꝰ naufragioliberatꝰ apd̓ mitilenā inſulā ꝯgregauit/ ⁊ īignem miſit ex qͥbꝰ ꝓceſſit vipera q̄ ſuā arripuit manū. ſꝫ in pirā illeſus eā excuſſit. ptꝫAct̉. vl. Uetꝰ hec hyſtoria ſi ad tp̄s pn̄s referat̉/ inueniemꝰ viperā hāc eſſe illū ꝑiurūtrāſfugā nō niſi in malo notiſſimū. cuiusnomē nō ſit in ore hoīum. qͥ vt vipera ſoletꝓpriā nuꝑ in mr̄eꝫ. īmo ⁊ ī mr̄es eccl̓aꝫ. v.nitatē. pacē ac ordinē ſuū ſeuire p̄ſumpſit.⁊ qͥ ex aridis erroꝝ ſuoꝝ ſarmētis egreſſuspauli manibꝰ īheſit dū ad eiꝰ dicta īprobomorſu pēdere. dūqꝫ in ip̄m ſui erroris virreijcere ſatagit dicēſ. aut paulū maledixiſſeaut ſe bn̄. Sꝫ o eqͥſſime reꝝ arbiter ecce ſamēta merito reſciſa ac āputata. Cur ignisdeeſt? Ecce ſuꝑflua vitis. cur ceſſant incendia? Quouſqꝫ vipera pauli manibꝰ neqͥterpendēs qͦuſqꝫ excuſſa nō decidis? Sꝫ decides volēs aūt nolēs niſi fallor in rogū p̄cipitaberis tēꝑale vel et̓nū. Ibi te linquēsniſi redeas ad vlteriora ꝓgredior. ¶ Ita obſeruādū ē circa vineā hac ſapīe. ne in eā iaciant̉ extrema ⁊ adulterina q̄rūdā ſcīaꝝ ſemina iuxta dei p̄ceptuꝫ. Deūt̓. xxij. Uineainqͥt altero ſemine nō ſeminet̉. ¶ Uitāde qͦꝫſūt ⁊ explodēde aranee. q̄ ip̄i minerue (quaſapīe deā fingūt) iō inuiſe acodioſe ferunt̉/ꝙ in ſubtiliſſimoꝝ ſꝫ fragiliū filoꝝ ꝯtexiōeſeip̄as euiſcerāt. Debēt at ſolida eſſe ⁊ fortia ſapīe documenta. nec tā caſſe ſubtilitatiqͣꝫ plane ꝟitati deẜuiētia. Nec ob aliud em̄Catho magnꝰ/ expelli voluit ab vrbe carneadē/ qͣꝫ ꝙ ſophiſtice ſubtilitati plꝰ eqͦ deditus/ ꝟitatē aut obuoluere/ aut offuſcarevideret̉. Et talia qͣꝫqͣꝫ oꝑoſa ſint ⁊ difficultatis pl̓imū hn̄tia. nō ideo ſcrutari ꝯuenit
in tāta tꝑis egeſtate/ cū alie tot occupationes ſe offerāt tractari digniores. Multaꝫoperā dedit/ qui homeri iliada/ tā tenui inmēbrana ⁊ exigua lr̄a ſcpͥſit/ vt in nūcꝭ parue nucleo totā includeret. Iteꝫ callicratesdū in magnitudine ꝓpͥa ex ebore formicaseffigeat Nec minꝰ mirmichrides qͥ qͣdrigāeburneā adeo paruā fabricauit/ vt a muſcealis regeret̉. ⁊ nauī quā apicula pinꝰ abſcōderet. Eſto hͦ admirāda ſint. īutilia tn̄ ſuntnec modeſti hoīeꝫ ingenij detētura. Plꝰ eqͥdē ꝓdeſſe qͣꝫ admirari ſtudēdū ē Et iſta ſtudere curet. qͥ ſapīe vineā colēdā ſuſceꝑit. vtnec īutiliū ⁊ ſuꝑuacuoꝝ ꝑſcrutatōe fruſtraſetorq̄at. nec in his acumē ſui obtūdat īgenij. ¶ Sūmoꝑe ad extremū relegande ſunt Idiſcurſatōes ⁊ deſideria mētis vaga. Imitāduſqꝫ in hͦ ē iudas. qͥ vt legit̉ Gen̄. xlix. al.ligauit aſinā ſuā ad vitem. Aſina nr̄a/ caronr̄a eſt. aut aīalio appetitus. hebes inerſqꝫQue aſina ad ſapīe vitē colligat̉. ꝑ p̄ruptaꝑ īculta ve petroſa ⁊ aſꝑa malaꝝ cupidinū.deuia nō linquit̉ euagari. nec ſeſſore ſuuꝫ qͥeſt ſpūs nr̄/ qͣ nō lꝫ īuehit aūt īpellit. ¶ Hacaūt aſella/ fortibꝰ diſciplīe vincul̓ aſtricta ⁊domita liber ſpūs ſe intrat ſe ſpectat. ⁊ ſuedignitatꝭ ꝯſciꝰ/ aſſurgit alacer. leues ꝯtemplatōis alas aꝑtat. ⁊ cādidiſſimis bonorūaffectuū plumis īduit̉. aera p̄teruolat. ⁊ exalto exoſas t̓ras deſpiciens/ ſidereos petittractꝰ ⁊ ſup̄mū celi v̓ticē ſcādit. ibi gl̓ioſuꝫmūdi ꝯditorē redēptorēqꝫ ſuū/ ac ethereosincolas videt admirat̉ ſtupet. ⁊ eoꝝ familiariſſima collocutōe recreat̉. ¶ Iſti nāqꝫ ſūtvt ozias (qͥ vidēs deū īterp̄tat̉) qͥ vineas ſuas habuit in mōtibꝰ. īmo ī ſublimiori mōtibꝰ omībꝰ celo. ꝓut habet̉. ij. Paral̓. xxvi.Edocet̉ ibidē pleniſſime ip̄e ſpūs de vinceſue cultura. qͥd inſerendū. qͥd ve reſcindendū ē. ⁊ qͥd mercedis recipiēdū. ¶ Introducit̉ interī in cellā charitatꝭ vinaria ⁊ vīo deuotōis potat̉ qͦ īebriatꝰ iā ſe nō capit in ſe.Uiuit nāqꝫ vbi totꝰ amor ſuꝰ ē. Ubi aūt amor/ ibi ⁊ cor. vbi ꝟo cor ibi vitā eē neceſſeeſt. Qd̓ ille terciū in celū raptꝰ īnuēs. Nr̄ainqͥt ꝯuerſatio in cel̓ ē. Hoc de viris ſapīededitis maxīe dictū crediderim. ¶ Intereaapd̓ ip̄m ſpm̄ oīs mortaliū ſubit obliuio n̄terrenoꝝ cura ſurrepit. Et ſi v̓bis rigidi illiꝰ Ipoliti apd̓ tragedicū Senecā vtimurNō illū amare mētꝭ īflāmat furor Nō aurappl̓i ⁊ vulgꝰ īfidū bonis. Nō peſtilēs īuidia ī materia. n̄ fragil̓ fauor. Nō ille regno
hH 2