Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In ſeptuageſima.

XLVII

tyricujs ait? Hec antiqͣ q̄rela eſt taꝫexaggerāda v̓bis / qͣꝫ ab oīpotēti deo ſeueriſſime vlciſcenda. Idcirco ad vineā ſapīeredeamꝰ nil pulchrius ſol vidit. nil creauit natura venuſtius. nil qd̓ eccl̓e rectoribꝰmagꝭ cōgruat. vſqꝫ adeo vt p̄cipiat eis Petrus apl̓s ſint ꝑati ſꝑ ad ſatiſfactiōeꝫpoſcēti eos rōnē de ea ē in eis fide. i. Pe.iij. Illd̓ infimis ꝯſiliū ē. p̄latis aūt neceſſariū ad ſalutē p̄ceptū. Quāti ſunt facere illud ſciāt ex raritate theologoꝝ qͦs ſolosſcire ꝯtingit/ ꝑpēdi pōt. Hꝫ ꝟ̓o (vt vitescetere) vinea ſua ſuꝑflua idcirco putare expurgare neceſſe ē. Hꝫ ſarmēta falſita ac hereſuꝫ/ falſe vitatꝭ reſcīdere cōueīt iuſtis ꝯcremare incēdijs. Eiuſmodi ſarmenta myſtice ſunt illa Paulꝰ naufragioliberatꝰ apd̓ mitilenā inſulā ꝯgregauit/ īignem miſit ex qͥbꝰ ꝓceſſit vipera ſuā arripuit manū. ſꝫ in pirā illeſus excuſſit. ptꝫAct̉. vl. Uetꝰ hec hyſtoria ſi ad tp̄s pn̄s referat̉/ inueniemꝰ viperā hāc eſſe illū ꝑiurūtrāſfugā niſi in malo notiſſimū. cuiusnomē ſit in ore hoīum. vt vipera ſoletꝓpriā nuꝑ in mr̄eꝫ. īmo ī mr̄es eccl̓aꝫ. v.nitatē. pacē ac ordinē ſuū ſeuire p̄ſumpſit. ex aridis erroꝝ ſuoꝝ ſarmētis egreſſuspauli manibꝰ īheſit ad eiꝰ dicta īprobomorſu pēdere. dūqꝫ in ip̄m ſui erroris virreijcere ſatagit dicēſ. aut paulū maledixiſſeaut ſe bn̄. Sꝫ o eqͥſſime reꝝ arbiter ecce ſamēta merito reſciſa ac āputata. Cur ignisdeeſt? Ecce ſuꝑflua vitis. cur ceſſant incendia? Quouſqꝫ vipera pauli manibꝰ neqͥterpendēs qͦuſqꝫ excuſſa decidis? Sꝫ decides volēs aūt nolēs niſi fallor in rogūcipitaberis tēꝑale vel et̓nū. Ibi te linquēsniſi redeas ad vlteriora ꝓgredior. Ita obſeruādū ē circa vineā hac ſapīe. ne in iaciant̉ extrema adulterina q̄rūdā ſcīaꝝ ſemina iuxta dei p̄ceptuꝫ. Deūt̓. xxij. Uineainqͥt altero ſemine ſeminet̉. Uitāde qͦꝫſūt explodēde aranee. ip̄i minerue (quaſapīe deā fingūt) inuiſe acodioſe ferunt̉/ in ſubtiliſſimoꝝ ſꝫ fragiliū filoꝝ ꝯtexiōeſeip̄as euiſcerāt. Debēt at ſolida eſſe fortia ſapīe documenta. nec caſſe ſubtilitatiqͣꝫ plane ꝟitati deẜuiētia. Nec ob aliud em̄Catho magnꝰ/ expelli voluit ab vrbe carneadē/ qͣꝫ ſophiſtice ſubtilitati plꝰ eqͦ deditus/ ꝟitatē aut obuoluere/ aut offuſcarevideret̉. Et talia qͣꝫqͣꝫ oꝑoſa ſint difficultatis pl̓imū hn̄tia. ideo ſcrutari ꝯuenit

in tāta tꝑis egeſtate/ alie tot occupationes ſe offerāt tractari digniores. Multaꝫoperā dedit/ qui homeri iliada/ tenui inmēbrana exigua lr̄a ſcpͥſit/ vt in nūcꝭ parue nucleo totā includeret. Iteꝫ callicrates in magnitudine ꝓpͥa ex ebore formicaseffigeat Nec minꝰ mirmichrides qͣdrigāeburneā adeo paruā fabricauit/ vt a muſcealis regeret̉. nauī quā apicula pinꝰ abſcōderet. Eſto admirāda ſint. īutilia tn̄ ſuntnec modeſti hoīeꝫ ingenij detētura. Plꝰ eqͥ ꝓdeſſe qͣꝫ admirari ſtudēdū ē Et iſta ſtudere curet. ſapīe vineā colēdā ſuſceꝑit. vtnec īutiliū ſuꝑuacuoꝝ ꝑſcrutatōe fruſtraſetorq̄at. nec in his acumē ſui obtūdat īgenij. Sūmoꝑe ad extremū relegande ſunt Idiſcurſatōes deſideria mētis vaga. Imitāduſqꝫ in ē iudas. vt legit̉ Gen̄. xlix. al.ligauit aſinā ſuā ad vitem. Aſina nr̄a/ caronr̄a eſt. aut aīalio appetitus. hebes inerſqꝫQue aſina ad ſapīe vitē colligat̉. p̄rupta īculta ve petroſa aſꝑa malaꝝ cupidinū.deuia linquit̉ euagari. nec ſeſſore ſuuꝫeſt ſpūs nr̄/ lꝫ īuehit aūt īpellit. Hacaūt aſella/ fortibꝰ diſciplīe vincul̓ aſtrictadomita liber ſpūs ſe intrat ſe ſpectat. ſuedignitatꝭ ꝯſciꝰ/ aſſurgit alacer. leues ꝯtemplatōis alas aꝑtat. cādidiſſimis bonorūaffectuū plumis īduit̉. aera p̄teruolat. exalto exoſas t̓ras deſpiciens/ ſidereos petittractꝰ ſup̄mū celi v̓ticē ſcādit. ibi gl̓ioſuꝫmūdi ꝯditorē redēptorēqꝫ ſuū/ ac ethereosincolas videt admirat̉ ſtupet. eoꝝ familiariſſima collocutōe recreat̉. Iſti nāqꝫ ſūtvt ozias ( vidēs deū īterp̄tat̉) vineas ſuas habuit in mōtibꝰ. īmo ī ſublimioritibꝰ omībꝰ celo. ꝓut habet̉. ij. Paral̓. xxvi.Edocet̉ ibidē pleniſſime ip̄e ſpūs de vinceſue cultura. qͥd inſerendū. qͥd ve reſcinden ē. qͥd mercedis recipiēdū. Introducit̉ interī in cellā charitatꝭ vinaria vīo deuotōis potat̉ īebriatꝰ ſe capit in ſe.Uiuit nāqꝫ vbi totꝰ amor ſuꝰ ē. Ubi aūt amor/ ibi cor. vbi ꝟo cor ibi vitā neceſſeeſt. Qd̓ ille terciū in celū raptꝰ īnuēs. Nr̄ainqͥt ꝯuerſatio in cel̓ ē. Hoc de viris ſapīededitis maxīe dictū crediderim. Intereaapd̓ ip̄m ſpm̄ oīs mortaliū ſubit obliuioterrenoꝝ cura ſurrepit. Et ſi v̓bis rigidi illiꝰ Ipoliti apd̓ tragedicū Senecā vtimur illū amare mētꝭ īflāmat furor aurappl̓i vulgꝰ īfidū bonis. peſtilēs īuidia ī materia. fragil̓ fauor. ille regno

hH 2