Sermo factus in ſolennitate
rta numeꝝ ſeptē beatitudinū in euangeliohodierne celebritatꝭ enūerataꝝ. Poſtqͣꝫ veniat aīa ad deū ⁊ ad montē ſctm̄ eius. nūcin ſpe ꝑ ſpeculum ⁊ enigma. tandeꝫ in re ꝑnudā ꝑſpicuāqꝫ viſionē. ¶ Et in hmōi qͣlicūqꝫ deductōe. nūc ad nr̄aꝫ exhortatiōem.nūc ꝓ ſctōꝝ collaudatōne v̓ſabit̉ ẜmo nr̄.Et qͣꝫuis vnicꝰ in genere ſit aſcēſus in deū⁊ in montē ſctm̄ eiꝰ. quē aſcēſum Augꝰ. poſuit amorē vſqꝫ ad ꝯtemptū ſui/ ſic̄ ecōtraamor ſui vſqꝫ ad ꝯtemptū dei mergit ī īfernū. Nihilominus ſeptuplex h̓ aſcenſus inſpē numerat̉. qͣſi totidē gͣdus myſtice Iacob ſcale. vbi ſunt angeli aſcēdētes ⁊ deſcēdētes. ⁊ dn̄s innixꝰ ſcale Gen̄. xxviij. ¶ Primus gͣdus vel pͥmus aſcēſus ē/ a turba reꝝiſtaꝝ ſenſibiliū ⁊ diuitiaꝝ mūdanaꝝ. Quēfacit pauꝑtas ſpūs. Btī inqͥt pauꝑes ſpūqm̄ ip̄oꝝ ē regnuꝫ celoꝝ. Cōtemnēs itaqꝫaīa deuota tꝑales copias anꝝ ⁊ argētū cuꝫſuis ſeq̄lis/ eaſdē ꝯtēptui ſuo ſibiqꝫ ſubijc̄.ſubiectaqꝫ pedibꝰ humil̓ affectōis calcat. ⁊calcatis dn̄at̉. Siqͥdeꝫ ita figuralit̓ ꝓmittit dn̄s ꝑ Moyſen. Oēꝫ locū quē calcauitpes vr̄/ vr̄ erit. Pedē intellige affectionumHinc fit vt aīa in ſurſuꝫ altius erigit̉ velutſuꝑ aggerē grandē ꝯſtituta ⁊ celeſtis mōtꝭcacumē iā reddit̉ ꝓximior. Ex aduerſo viri diuitiaꝝ eis miſero mō ſuppeditātiū qm̄turba hmōi reꝝ terreſtriū ſic̄ onus gͣue percupiditatis molē gͣuat̉ ſuꝑ eis. Proptereadiuitie ſunt tali aīe tanqͣꝫ mola aſinaria adcollū ſuſpēſa q̄ montē aſcēdere retorquet inꝓfundū quēad modū de ſaxo ziſiphi poetica ē fictio. Hinc apl̓ica vox clamat. qͥ volūt diuites fieri incidūt in laqueū dyaboli⁊ tēptatōes ⁊ deſideria multa nociua ⁊ inutilia q̄ mergūt hoīeꝫ in interitū. i. Thimo.vi. Nūc gͦ in montē ꝯtēplatōis celeſtis ſcādere ſatage/ tutius ē crede mihi. vt pauꝑtatē ſpūs arripias. leueꝫ expeditā ⁊ liberam.Per hāc eī aſcēdit xp̄s ī mōtē ⁊c̄. ¶ Secūda turba ē hoīuꝫ. qͥ plerūqꝫ ꝯtūelijs. moleſtatōibꝰ ⁊ iniurijs ⁊ alijs mille modis. īpediūt aſcēſum in mōtē/ qͣꝫobrē vt aīa ſctā ipſos trāſiliat neceſſe ē. Hūc ꝟo ſaltū ⁊ aſcenſum oꝑat̉ ſcd̓a btītudo mititatꝭ ſeu māſuetudīs. Mititas qͥppe erigit hoīes ſuꝑ homines vt nihil eis turbatōis īferre valeāt/nihil leſiōis. qͥn potiꝰ ab his cōp̄ſſiōibꝰ. ꝑ īiurias. ꝓbra. moleſtias. ſurſuꝫ magꝭ īpellūtur. ⁊ ſic̄ archa noe / creſcētibꝰ vndis tribulationū/ ſublimiꝰ attollit̉ ⁊ tādē fortiꝰ aſcē-
dit in mōtē. ¶ Tercia turba/ ē turba paſſionū ex originali fomite in hͦ moribūdo corpore ſcatētiū. quēadmodū ſpes. metus. meror. gaudiū ⁊ ſil̓ia O turbā turbulētiſſimā.turbā nr̄a oīa miſeris modis ꝯturbātem.turbā deniqꝫ cū oībꝰ. tū p̄cipue adoleſcētibus infeſtā ⁊ feda eos colluuiōe ſordidātēHāc turbā egredi nō alit̓ facile ē qͣꝫ ꝑ terciam btītudinē qͣ dictū ē. Btī qͥ lugēt qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉. Cur ita lugere neceſſe ē? qꝛ certe niſi ꝑ fletū exoneret̉ lauet̉ ⁊ purget̉ ſenſualitas a mal̓ cupiditatibꝰ ītro naſcētibꝰ. exputrida corruptōe. niſi īſuꝑdilunio aqͣꝝ taliū ſummergat̉ turba egyptiaca vicioꝝ/ ꝯfeſtim ſenſualis Pharao cū curribꝰ. ⁊ eqͥtibꝰſuis aīaꝫ iſraeliticā ſurſum nitentē/ cōp̄hēdit. cōp̄hēſam circūligat funibꝰ pctōꝝ. circūligatā qͦꝫ trahit. ⁊ ꝯturbat in dānatōnisabyſſum. Tūc veracit̓ exclamare pōt miſerabil̓ aīa tal̓. Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſeſunt caput meū. Et rurſus. Intrauer̄t aq̄⁊c̄. Tāto gͦ diſcrimini. qͣle ꝓpinabit̉ remediū: vtiqꝫ luctus ⁊ lachryme. Ad qͥd ita? vtreductis aqͥs maris. aqͥs .ſ. amare pnīe ſuꝑegyptios ſenſualitatꝭ/ aſcēdat aīa ꝑ deẜtuꝫhuiꝰ īfelicitatꝭ in terrā ꝓmiſſiōis ⁊ in mōtēdei Iacob. Sꝫ aīe tali/ vn̄ luctus ⁊ lachryme? Undiqꝫ ⁊ abūde. Recogitet aīa tal̓ vehement̓ ꝓfunde atqꝫ frequent̓ ſtatū ſuū/ cōditōeꝫ ſuā. ſuū qͦꝫ finē. Iudicet qͣꝫ terribil̓deꝰ in ꝯſilijs ſuꝑ filios hoīuꝫ. pēſet qͣꝫ incerta ſint ſuꝑ ip̄aꝫ diuine ſeueritatis ſeu miẜicordie iudicia. Clamet ꝓinde cū AnſelmoHeu vbi ſuꝫ ⁊ vbi nō ſuꝫ q̄ vbi futura ſumneſcio. Ponat aſſidue cora ocul̓ in lumīe fidei qͣꝫta eā ſi recte vixerit merces manet incel̓. Sin aūt/ qͣꝫ horrēdo addicēda eſt ſupplicio. Tūc lugebit. ⁊ lugens ab oībꝰ voluptatū illecebraꝝ turb̓ irridētibꝰ ſemet abſoluet. ⁊ aſcēdet in montē. ¶ Et qͥdē triplicesiſti pͥores gͣdus vel aſcēſus ſcale nr̄e euāgelice qͥbꝰ aſcēdit̉ in montē reſpiciūt incipiētes. ⁊ in ip̄o Abraā figurati ſunt. d̓ qͦ habet̉Gen̄. xij. Egredere de terra tua. ecce aſcēſuꝫvel egreſſum a turba opū terrenaꝝ qͦ ad primā btītudinē. Et d̓ cognatōe tua. ecce aſcēſuꝫ ex turba hoīuꝫ. qͥ cognati ſunt ⁊ affinesqͦ ad ſcd̓aꝫ btītudinē. Et de domo pr̄is tuiecce aſcēſuꝫ ſuꝑ ſenſus ꝓprios corꝑales etſuaꝝ turbā paſſionū. Quid em̄ ꝯgruētiusſignificat h̓ domꝰ pr̄is/ qͣꝫ ꝯtuberniū ꝓprijcorꝑis. Et hͦ qͦ ad terciā btītudinē. ¶ Subſequēs gͣdus ⁊ ille ē qͣrtus. decet ip̄os ꝓfici