Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omniū ſanctorum

XLV

culū coinqͥnatū fedū. Nolite ꝑdere mundiciā innocētie. Notat em̄ Amb̓. innocētiafaciliꝰ cuſtodit̉ qͣꝫ verā pnīam ipſa ꝑditareꝑaret̉. Uidete/ ſpecula noua. pulcra nitida cito inficiunt̉. cito maculant̉. ſed tardiusemūdant̉. Tal̓ ē etas pueril̓ atqꝫ v̓ginalis.fedat̉ celeriter frāgit̉. tardiꝰ emūdat̉. ad inI tegꝝ nunqͣꝫ reꝑarat̉. Sed qͥd aget puercuſtodia mūdicie ꝯſciētie ſue? Dicā audite.Procuret an̄ oīa a parentibꝰ ſuis vt collocetur apud mgr̄m bonū. ſctm̄. pudicuꝫ. incorruptū. qd̓ Oraciꝰ maximū reputat. Alioqͥnſi magiſter ſit moroſus deuotꝰ et de religione ſollicitꝰ/ ipſe plus nocet freq̄nter moribus pueroꝝ qͣꝫ ꝓſit ingenijs eoꝝ ſicut Archiloco dictū ē. Talis ē lupus inter puerosouiculas paſtor. deſtructor/ non inſtructor. corruptor/ corrector. Alteꝝ qd̓ tupuer debes inqͥrere eſt bona ſocietas. Moneo ſemel bis/ īmo milleſies repetēs monere ſufficio. Declīa o puer a ſocietate ꝑuerſoꝝ immūdoꝝ/ qͣles (teſte apl̓o) regnū deipoſſidebūt. Sūpſit idē apl̓s a gētili poeta corrumpūt bonos mores colloquia p̄uaSi colloquia/ quāto fortiꝰ cōſortia. Talesſi tibi dent̉ accuſa. reuela. aut certe potiꝰ fuge qͣꝫ remane. mētiebat̉ ꝓpheta dicens. ſctō ſanctꝰ eris/ cum ꝑuerſo ꝑuerterisEt iteꝝ. Habitauerūt inter gētes/ didicerunt oꝑa eoꝝ. Et metricꝰ. Unica p̄ua pecꝰinficit om̄e pecꝰ. Eſt alia ſocietas o pueriquā a vobis fugiēdā oſtēdo. Et qͣlis eſt iſtaſocietas? Mala credite mihi mala valde etpeſſima. iſta ē demōis ſocietas. Cur auditomiramī? Nolite mirari. qꝛ veꝝ eſt qd̓ d̓r. autcerte miramī et cauete. Scitote qm̄ demonmanet. habitat iacet ī lectis īmudis mala ꝯſciētiaꝝ/ qn̄ ſine labore ſūt. ſine ſtudioin ocio. tūc eos inducit cogitare vilia et turpia. verecundū ē ſolū facere ſed dicere.Hāc ſocietatē neqͥſſimā diaboli fugitotecor o pueri. Sꝫ q̄ritis inter vos forte et dicitis. Quō fugiemus? Audite beati Hiero.ꝯſiliū. Semꝑ aliqͥd boni facito/ ne te diabolus inueniat ocioſū. Et rurſus. Ama ſciētiāſcpͥturaꝝ/ carnis vicia amabis. Credite mihi ſed ſapiēti. Quia multa mala docuit ocioſitas. Ipſa ꝑuerſa ē doctrix/ īmo ſeductrix ſufflat ignē furioſoꝝ deſiderioruꝫcarnaliū/ aut venenū nutrit infelicis inuidieSciebat Oraciꝰ ait. Si ītēdas ſtudijs rebꝰ honeſtꝭ/ īuidia vl̓ amore vigil torquebit. Dicit forſan hic aliqͥs ex puerꝭ. Ec

ce ꝑdidi mundiciā cubiculi mei / vel ex propria vel aliena malicia. qͥd mihi reſtat. qͥd ſupereſt? Propoſui repeto. vide ſaltē ne dederis cām ī v̓bo vel oꝑe aliꝰ ī cubili cōſcīeſue maculet̉. Hoc certe ē officiū diabolicuꝫꝑdere ſocios ſuos illos ſecū ad dānatōꝫ trahere. Sufficiat tibi o qͥſquis es īmūdꝰnatio tua. ꝑce vite alteriꝰ. īmo fame tue īmovite ꝓprie ſi ſciret̉. Cogita p̄cor qͣꝫtū potes/iteꝝ quoqꝫ atqꝫ iterū vehemēter recogita qͣꝫ diſplicꝫ d̓o. qͣꝫtū ī ſe ꝑuerſus ē malignꝰ.qͣꝫtū hꝫ de ꝑiculo nūqͣꝫ ſatiſfaciendi plenarieᶜpuer ille cauſa ē ꝑditōis tot aīaꝝ ex īmundo facto ſuo. tn̄ ſit viciū ſic̄ mala ſcabiesde vno ad aliū. īmo ad alios forte decē. forteviginti. forte cētū. forte mille. Ille aūt cāmpͥmā dedit. quō poterit tot et tales ad bonū ad mūdiciā reuocare. quō poterit ſatiſfacere. quō penitere? O ſi attēderēt oēs qͣꝫ faciliꝰē aliquē maculare ī lutū pctī ꝓijcere/ qͣꝫ lauare. qͣꝫ purgare a malo retrahere. Scit inimicꝰ noſter ille diabolus. ꝓcurat igit̉ tales ad inuicē corruptōes ꝯtagioſas feditates cognoſcēs difficultatē plene poſtea penitēdi Circa hoc dꝫ eſſe magiſtroꝝ ſollicitudop̄cipua. ne pueri maligni irrideāt bonosdeuotos ſub appellatōe hypocritaꝝ vel talium noīm. Tales poſſent nimis acrit̓ verberari. īmo ſi deſiſtāt/ debēt ext̓mīari abom̄i ꝯſortio melioꝝ Comꝑant̉ his fetus īmaternis vterꝭ ſuffocāt aut allidūt. Sꝫ qͥdfiet eis/ qͥd agēt ī inferno dānati ex malo aliorū ꝯſortio. vultꝭ ſcire qͥd agēt? Ululabuntacerrīe rabie tormētoꝝ maledicētes illisclamātes. Ue ve tali quē ego dānatus ſuꝫmaledictꝰ ſit ī eternū quē crucior in hac flāma. Narrat autor libelli diſciplīa ſcholariū/ filiꝰ qͥdā nobil̓ ciuis romani/ ꝯſumpſerat miſere īmūde iuuentutē ſuā. duceret̉ ad patibulū ad mortē/ ſeq̄bat̉ pr̄ ſuꝰflēs. Uidit filiꝰ ſuꝰ/ q̄ſiuit vt oſcularet̉ patrē ſuū. pr̄ approximauit. ſed filiꝰ loco oſculi momordit ſibi naſū eraſit. alij culparēt mirarent̉/ exclamauit. O pr̄/ tu me ſuſpēdis. tu me interficis. ſi em̄ du me iuueneꝫ(vt debueras) correxiſſes. ego veniſſeꝫ adhāc mortē inhoneſtā. Hoc ē o pueri quodan̄ notauerā. neqꝫ ego neqꝫ alij duꝫ p̄dicamus. neqꝫ mgr̄i p̄cipue/ debemꝰ vos dimittere qͥn moneamꝰ corrigamꝰ vos/ ne poſtmo mordeatꝭ naſos nr̄os. Hoc dicebat q̄dāpia mr̄ puerꝭ ſuis. Ego talit̓ vos corrigā mordebitꝭ naſū meū Hoc hr̄ ī li. api-

f F 2