Omniū ſanctorum
XLV
culū coinqͥnatū ⁊ fedū. Nolite ꝑdere mundiciā innocētie. Notat em̄ Amb̓. ꝙ innocētiafaciliꝰ cuſtodit̉ qͣꝫ ꝑ verā pnīam ipſa iā ꝑditareꝑaret̉. Uidete/ ſpecula noua. pulcra ⁊ nitida cito inficiunt̉. cito maculant̉. ſed tardiusemūdant̉. Tal̓ ē etas pueril̓ atqꝫ v̓ginalis.fedat̉ celeriter ⁊ frāgit̉. tardiꝰ emūdat̉. ⁊ ad inI tegꝝ nunqͣꝫ reꝑarat̉. ¶ Sed qͥd aget puer ꝓcuſtodia mūdicie ꝯſciētie ſue? Dicā audite.Procuret an̄ oīa a parentibꝰ ſuis vt collocetur apud mgr̄m bonū. ſctm̄. pudicuꝫ. incorruptū. qd̓ Oraciꝰ maximū reputat. Alioqͥnſi magiſter nō ſit moroſus ⁊ deuotꝰ et de religione ſollicitꝰ/ ipſe plus nocet freq̄nter moribus pueroꝝ qͣꝫ ꝓſit ingenijs eoꝝ ſicut d̓ Archiloco dictū ē. Talis ē lupus inter puerosouiculas nō paſtor. deſtructor/ non inſtructor. corruptor/ nō corrector. ¶ Alteꝝ qd̓ tupuer debes inqͥrere eſt bona ſocietas. Moneo ſemel ⁊ bis/ īmo milleſies repetēs monere nō ſufficio. Declīa o puer a ſocietate ꝑuerſoꝝ ⁊ immūdoꝝ/ qͣles (teſte apl̓o) regnū dei n̄poſſidebūt. Sūpſit idē apl̓s a gētili poetaꝙ corrumpūt bonos mores colloquia p̄uaSi colloquia/ quāto fortiꝰ cōſortia. Talesſi tibi dent̉ accuſa. reuela. aut certe potiꝰ fuge qͣꝫ remane. Nō mētiebat̉ ꝓpheta dicens.Cū ſctō ſanctꝰ eris/ ⁊ cum ꝑuerſo ꝑuerterisEt iteꝝ. Habitauerūt inter gētes/ ⁊ didicerunt oꝑa eoꝝ. Et metricꝰ. Unica p̄ua pecꝰinficit om̄e pecꝰ. ¶ Eſt alia ſocietas o pueriquā a vobis fugiēdā oſtēdo. Et qͣlis eſt iſtaſocietas? Mala credite mihi mala valde etpeſſima. iſta ē demōis ſocietas. Cur auditomiramī? Nolite mirari. qꝛ veꝝ eſt qd̓ d̓r. autcerte miramī et cauete. Scitote qm̄ demonmanet. habitat ⁊ iacet ī lectis īmudis malarū ꝯſciētiaꝝ/ qn̄ ſine labore ſūt. ſine ſtudio ⁊in ocio. tūc eos inducit cogitare vilia et turpia. q̄ verecundū ē nō ſolū facere ſed dicere.Hāc ſocietatē neqͥſſimā diaboli fugitote p̄cor o pueri. ¶ Sꝫ q̄ritis inter vos forte et dicitis. Quō fugiemus? Audite beati Hiero.ꝯſiliū. Semꝑ aliqͥd boni facito/ ne te diabolus inueniat ocioſū. Et rurſus. Ama ſciētiāſcpͥturaꝝ/ ⁊ carnis vicia nō amabis. Credite nō mihi ſed ſapiēti. Quia multa mala docuit ocioſitas. Ipſa ꝑuerſa ē doctrix/ īmo ſeductrix q̄ ſufflat ignē furioſoꝝ deſiderioruꝫcarnaliū/ aut venenū nutrit infelicis inuidieSciebat hͦ Oraciꝰ dū ait. Si nō ītēdas ſtudijs ⁊ rebꝰ honeſtꝭ/ īuidia vl̓ amore vigil torquebit. ¶ Dicit forſan hic aliqͥs ex puerꝭ. Ec
ce ꝑdidi mundiciā cubiculi mei / vel ex propria vel aliena malicia. qͥd mihi reſtat. qͥd ſupereſt? Propoſui iā ⁊ repeto. vide ſaltē ne dederis cām ī v̓bo vel oꝑe ꝙ aliꝰ ī cubili cōſcīeſue maculet̉. Hoc certe ē officiū diabolicuꝫꝑdere ſocios ſuos illos ſecū ad dānatōꝫ trahere. Sufficiat tibi o qͥſquis es īmūdꝰ dānatio tua. ꝑce vite alteriꝰ. īmo fame tue īmovite ꝓprie ſi ſciret̉. Cogita p̄cor qͣꝫtū potes/iteꝝ quoqꝫ atqꝫ iterū vehemēter recogita qͣꝫtū diſplicꝫ d̓o. qͣꝫtū ī ſe ꝑuerſus ē ⁊ malignꝰ.qͣꝫtū hꝫ de ꝑiculo nūqͣꝫ ſatiſfaciendi plenarieᶜpuer ille qͥ cauſa ē ꝑditōis tot aīaꝝ ex īmundo facto ſuo. dū tn̄ ſit viciū ſic̄ mala ſcabiesde vno ad aliū. īmo ad alios forte decē. forteviginti. forte cētū. forte mille. Ille aūt qͥ cāmpͥmā dedit. quō poterit tot et tales ad bonū⁊ ad mūdiciā reuocare. quō poterit ſatiſfacere. quō penitere? O ſi attēderēt oēs qͣꝫ faciliꝰē aliquē maculare ⁊ ī lutū pctī ꝓijcere/ qͣꝫ lauare. qͣꝫ purgare ⁊ a malo retrahere. ¶ Scithͦ inimicꝰ noſter ille diabolus. ꝓcurat igit̉ tales ad inuicē corruptōes ⁊ ꝯtagioſas feditates cognoſcēs difficultatē plene poſtea penitēdi Circa hoc dꝫ eſſe magiſtroꝝ ſollicitudop̄cipua. ⁊ ne pueri maligni irrideāt bonos ⁊deuotos ſub appellatōe hypocritaꝝ vel talium noīm. Tales nō poſſent nimis acrit̓ verberari. īmo ſi nō deſiſtāt/ debēt ext̓mīari abom̄i ꝯſortio melioꝝ Comꝑant̉ his qͥ fetus īmaternis vterꝭ ſuffocāt aut allidūt. ¶ Sꝫ qͥdfiet eis/ qͥd agēt ī inferno dānati ex malo aliorū ꝯſortio. vultꝭ ſcire qͥd agēt? Ululabuntacerrīe p̄ rabie tormētoꝝ maledicētes illis ⁊clamātes. Ue ve tali ꝑ quē ego dānatus ſuꝫmaledictꝰ ſit ī eternū ꝑ quē crucior in hac flāma. ¶ Narrat autor libelli d̓ diſciplīa ſcholariū/ ꝙ filiꝰ qͥdā nobil̓ ciuis romani/ qͥ ꝯſumpſerat miſere ⁊ īmūde iuuentutē ſuā. dū duceret̉ ad patibulū ad mortē/ ſeq̄bat̉ eū pr̄ ſuꝰflēs. Uidit eū filiꝰ ſuꝰ/ q̄ſiuit vt oſcularet̉ patrē ſuū. pr̄ approximauit. ſed filiꝰ loco oſculi momordit ſibi naſū ⁊ eraſit. Dū alij culparēt ⁊ mirarent̉/ exclamauit. O pr̄/ tu me ſuſpēdis. tu me interficis. ſi em̄ du me iuueneꝫ(vt debueras) correxiſſes. ego nō veniſſeꝫ adhāc mortē inhoneſtā. ¶ Hoc ē o pueri quodan̄ notauerā. ꝙ neqꝫ ego neqꝫ alij duꝫ p̄dicamus. neqꝫ mgr̄i p̄cipue/ debemꝰ vos dimittere qͥn moneamꝰ ⁊ corrigamꝰ vos/ ne poſtmodū mordeatꝭ naſos nr̄os. Hoc dicebat q̄dāpia mr̄ puerꝭ ſuis. Ego talit̓ vos corrigā ꝙnō mordebitꝭ naſū meū ¶ Hoc hr̄ ī li. d̓ api-
f F 2