Collatio

pl̓imis iuxta moꝝ merita ſꝫ omittamꝰ. Nōē ſobria res ī tā vaſta ⁊ tremēda eccl̓e tēpeſtate/ oꝑoſe fabuloſa ꝯq̄rere. ¶ Cōmonuiſſe adextremū ſuffecerit eccl̓iaſticos viros domſue neglectores / vt ſi qͥd ī eis pat̓ne v̓tutꝭ ē. ſiqͥd viuifici dei. ſi qͥd ad deūtioris vl̓ amorꝭ.ſi vlla deniqꝫ mortꝭ et̓noꝝqꝫ incēdioꝝ recordatio/ vnuſqͥſqꝫ ꝓtinꝰ reſipiſcat. redeat. acceleret / audiatqꝫ myſticis v̓bis īuitātē xp̄ꝫ adcurā huiꝰ domꝰ p̄cipuā. Uade inqͥt ī domūtuā. Dicere xp̄m credito. Noli iuſtū ꝯtēneredn̄s ſū. qꝛ p̄cipio vade Luc̄. xi. Dicebat centurio dn̄s milituꝫ. Dico huic vade et vadit.¶ Et ſi pudet o hō p̄ceptꝭ hoīm obedire ſaltē obedient̓ pare deo. Dehīc extra ne ſis ſedfūgere dato tibi officio/ ⁊ vade in domū tuā.Nā on̄dit ẜm apl̓i ſnīam/ ep̄m eē domui ſuebn̄ p̄poſitū. i. Thim̄. iij. Exēplo ioſeph quigub̓nabat creditā ſibi domuꝫ Gen̄. xxix. Etij. Paral̓. xxix. dicebat Ezechias. Mūdatedomū dn̄i patꝝ vr̄oꝝ. Seqͥt̉. Sacerdotesīgreſſi ſūt tēplū dn̄i vt ſctīficarēt illd̓. Et vtinā verꝰ eēt ẜmo iſte etate nr̄a/ n̄ ita polluerētdomū dn̄i. ¶ Ad extremū dꝫ ad hͦ allicere ꝓpͥetatis rō. qꝛ nō ī ext̓nā ſꝫ tuā domū mitterꝭ.Ob hͦ Gen̄. xxxvij. dicebat Iacob ad labanIuſtū ē aliqn̄ vt etiam ꝓuideā domui mee.Et eccl̓aſtici debēt ꝓuidere vt nō fiat domꝰorōnis domꝰ negociatōis Ioh̓. ij. Ne d̓ domo pie ſcītatis vere int̓roget̉ illd̓ Hiere. vijNūqͥd ſpelūca latronū facta ē domus iſtaꝫEt alibi. Quid ē ꝙ ſeruꝰ meus facit ī domomea ſcelera multa? Ne īſuꝑ maledictōis illius ſit ꝑticeps. Ue qͥ opulēti eſtis ī ſyō ingrediētes pōpatice domꝰ hierl̓ꝫ Amos. vi. Deqͥbꝰ Ozee. ix. Eijciā eos de domo mea. Peroppoſitū bonis iuſtiſqꝫ eccl̓iaſticꝭ ⁊ domuꝫeccl̓ie ẜm rectā regimīs regulā introeuntibꝰpollicet̉ dn̄s Eſa. lvi. Letificabo eos in domo orōis mee hic ī pn̄ti ꝑ grāꝫ ⁊ bone ꝯſcīetrāqͥllitatē. ⁊ ī futuro ꝑ gl̓iaꝫ ⁊ celeſtis domfelicitatē. Quā nobis p̄ſtare dignet̉ ⁊c̄. Amē¶ Finit ſermo matutinalis.Sequit collato eiuſdem ſermonis de reliquis duabꝰ domībꝰ .ſ.ꝓprie ꝯſcientie ⁊ celeſtis glorie.D imꝑialē ſummi regis domūNfidēter vadimꝰ īmunitatis egites / ſi n̄ eā dedecoro errore polluētes violauerimus. violataqͥppe īmunitas/ īmunitatꝭ locū nō relinqͥt. Uiolāt aūt eā qͥ eā qͦcunqꝫ vi-

cio ſordidatā aſſerūtꝯͣ ꝓphetātꝭ oraculū. domū tuā dn̄e decet ſcītudo ī lōgitudine dieꝝ.Quis vnqͣꝫ locꝰ. R. p. dei electior ſingl̓ariorqꝫ domꝰ fuit qͣꝫ maria. quā ſi decet ſctītudo īlōgitudine dieꝝ/ nullꝰ ꝓculdubio vite dies.nulla hora a ſctītudīe ſecludit̉. Hocip̄m piacredulitate ꝯfitētes ad hanc domuꝫ refugijvnanimes occurramus. occurrētes veneremur. venerātes imploremꝰ. implorantes ſalutemus/ dicētes Aue maria. ¶ Uade in domū tuam/ vbi prius.Idcirco trāſſūptoicbus metaphoriſqꝫ p̄dicātes vtimur/ qͣtinuſnoua minꝰ faſtidiat varietas/ ⁊ a cognitꝭ adapp̄hēdēda magis ignota ſubnectet ⁊ ſubleuet. Quia em̄ nobis (exēpli gr̄a) domꝰ mat̓ialis ſenſu qͦtidianoqꝫ vſu maxīe cognoſcit̉ꝑ illiꝰ ſil̓itudinē qͣſi ꝑ vehiculū aliqd̓ ī occultaꝝ reꝝ .ſ. ꝯſcīe ⁊ gl̓ie ꝯp̄hēſionē faciliꝰ eleuamur. ¶ Hec me cōſideratio ꝑmouit/ vt poſtlr̄alē thematis noſtrā domū de ea poſtmodū ꝑ allegoriā tāqͣꝫ de eccl̓ia diſſererē multisqͥdē v̓bis/ ſꝫ ꝓ rei magnitudīe ac etiā dignitate indigniſſimis vel pauciſſimis. Nūc qͥaī me eadē cogitatio ē ſicut pollicitꝰ ſū d̓ adeunda. ordināda ornādaqꝫ ꝯſcīe domo tranquillior ſermo trāſcurrat qͥ ad noſipſos nosreuocet. retorqueat atqꝫ reuerberet. Recto ſiquidē ordine poſt incitatōꝫ ad regimē eccl̓iede exhortatōe ꝯponēde ꝯſcīe orditur or̄o. qꝛ(vt apl̓s ait. i. Thim̄. ij) Si qͥs domui ſue p̄eſſe neſcit quō eccl̓ie dei diligētiaꝫ habebit?¶ Eiſdē ꝟo v̓bis quibꝰ p̄ceptor meus dn̄scameracēſus tractatū ſuū de aīa exorſus eſtincipe. veteꝝ tradit autoritas/ diuinū illudfuiſſe Appollīs oraculū. Noſce teip̄ꝫ. Indeē illud Iuuenalis. Ecelo deſcēdit gnoti ſe.ayton. figēdū et memori tradendū pectore.Huic ꝯformis ē Perſij monitio. Tecū habita vt noris qͣꝫ ſit tibi curta ſuppellex. Etiteꝝ. Ne te q̄ſiueris extra. Hāc eādēqꝫ ſnīaꝫthema noſtꝝ ſi ad mores deflexeris īſinuat.Nēpe quid aliud ē dicere. vade ī domū tuāqͣꝫ habita tecum teqꝫ ip̄m cognoſce? ¶ Sūtitaqꝫ pl̓imi qui a ſemet lōge ꝑegrināt̉. ⁊ vt hiſtrionū paraſitorūqꝫ mos ē nullibi rariꝰ qͣꝫ īdomo ꝓpria morā faciūt/ nullibi moleſtiusMirabile dictu. Eos citiꝰ ī alia qͣuis regione qͣꝫ apd̓ ſeip̄os reꝑies. mō ꝑ curias diſcurſant cū adulatōe. ambitōe. detractōe. nūc inter mulierculaꝝ greges volūtant̉ cū libidīe.freq̄ntiſſime v̓o int̓ auri argēti ve cumulos

r