Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in cōcilio remenſi

eri in quolibet hoſpitali. qͣliter obſeruat̉ pariſius. vniformit̓ ſatis ad decretalē de aduocandis pͥus medicꝭ aīaꝝ qͣꝫ corpoꝝ. Illic ꝯfeſtim vt aliqͥs egrotus q̄rit̉ introducipͥus intra ianuā ꝯfitet̉ abſoluit̉ Erit inſuꝑ ꝓuidenduꝫ apud ꝓfeſſos ꝓfeſſas inhmōi religionibꝰ ſicut etiā fieri ꝯſueuit inalijs oībꝰ qͣtinus tria vota ſua cuſtodiantobediētie. pauꝑtatis. caſtitatis. inueniunt̉ ibi appropriatōnes manifeſte ſicutapud ſeculares. ſed eos exterrere debueratmors ananie ſaphire. Quid īſuꝑ ſibi volūt tot diſcurſiones eoꝝ domos ſecularium? Et o vtinā nulla ſint monaſteria mulieꝝ/ que facta ſunt ꝓſtibula meretricūhibeat adhuc deteriora deus.Secunda prouiſio. Fiat amplius ꝓuiſio ꝯͣ tyrannides varias opp̄ſſiōes miſerabiles īdignas pauperis ppl̓i. maxīe eius ſubditus ē eccl̓ijs p̄dones domeſticos. familiares inimicos ſub vmbra ſecularium dn̄oꝝ. Hasopp̄ſſiōes videre facilius ē in rebꝰ qͣꝫ exponere ſermonibꝰ. ſi mouent̉ paſtores exatrocitate reꝝ ꝓuidere. qͣlis erit ſermo meꝰqui iacētes eoſ torpentes valeat excitare?Moueat eos recogitata lecta ꝯſtās autoritas Ambro. vt cui ſuccedūt in ſil̓i dignitate/ uccedāt ī pari ꝯſtātie ſtabil̓ inflexibilitate. Uideant paſtores/ ne odioſi moresſui fetentes corā deo hoībꝰ/ dent hāc cauſam grauaminis pauꝑis ſui gregis. Tercia prouiſio. Fiat vlterior ꝓuiſio ne pauꝑibꝰ ſua bōaauferant̉ vel detineant̉. Hec ſunt ea bōaviris eccl̓iaſticis ſuꝑſunt. vltra ſimplicemvictū veſtitū iuxta decentiā ſui ſtatus ineccl̓ie republica. Notiſſima ē loco/ ſꝫ duriſſima Bern̄. atqꝫ Hiero. ſnīa. retētiōeꝫhmōi vel luxurioſam ꝓfuſionē/ dubitauerūt ſacrilegiū. īmo ſacrilegio dep̄datione dānabiliorē appellare. Uideāt eccl̓aſtici. ne forte ob iuſto dei iudicio ꝓueniant rapine eiꝰ ꝯculcatōes indigne iuridictionū ſuaꝝ vſurpatiōes. qꝛ qn̄qꝫ qd̓hꝫ xp̄s/ tollit fiſcus. qd̓ ſubtrahit̉ egenorapit p̄do. Hoc em̄ ē veteris ꝓuerbij ſnīa abdita vulpiū/ fiūt rapine lupoꝝ. vtdatus fuerit/ p̄det̉ ip̄e. Hic inſuꝑ ꝓuidendū erit de celeri teſtōꝝ cōplemēto nonīpedimēto eos accelerare debuerāt. ec-

cleſiaſticos curiales loqͦr qͦs abuſus īcredibiles fieri memorant̉. ita vt nec fidel̓ inueniat̉ in teſtō huius vel illius. Quarta prouiſio Fiat demū ꝓuiſio circa eccl̓ias ꝟſas indiſſipatōneꝫ. qͦꝝ pͥmitus extitit magnificafundatio. qͣtinus in eis ẜuitores aſſignent̉iuxta facultatē reddituū. vel alijs vniātur. aut ex toto caſſent̉ ne ſint hmōi beneficia depauꝑata/ plꝰ in ſcādalū opprobriū.qͣꝫ in dei laudē ppl̓i edificatōꝫ. ſic̄ in prioratibꝰ nōnullis exꝑimur. HHis itaqꝫ ſubuenire fundatōibꝰ antiqͥs ſanctiꝰ eſſet atqꝫ ſalubrius qͣꝫ fundare nouas eccleſiolas/ volendo ſibi facere nomē. Sup̄ modū ꝯuenit occurrere tāte tāqꝫ fede abiecte pauꝑtati. īmo mēdicitati curatoꝝ in locis pluri:mis/ qui tn̄ poſiti ſunt in ordīe eſſentialihierarchico eccl̓ie militātis/ tāqͣꝫ minores.p̄lati. diſcipuloꝝ ſucceſſores qͥbꝰ tn̄ nullaob egeſtatē ſuā reuerētia vel obediētia dat̉a ſubiectis ouibꝰ. qꝛ nec inueniunt̉ viri ſufficiētes talibꝰ parochijs ſic ī egeſtatē verſis. velint ꝑſonalit̓ deẜuire. Quid addūtur eis frequēter a paſtoribꝰ craſſis vl̓ officiarijs ſuis ip̄is volētibꝰ onera oneribꝰ citatōes angarie talliatōes. ita vt liberior ſit laycoꝝ qͣꝫ eccl̓iaſticoꝝ taliū cōditio. nec vt ppl̓us ſic ſacerdos/ ſꝫ liberior honeſtior ppl̓s qͣꝫ ſacerdos. Qd̓ ſi tales deẜuiētes parochijs ſint tm̄mō vicarij religioſoꝝvel canonicoꝝ vel ꝓprios curatos ſubſtituti/ cogant̉ ip̄i pͥncipales de ſufficiēti viteſuſtentatōne ꝓuiſionē aſſignare. ne alijs inpenuria laborantibꝰ/ ip̄i in ocio totū diripiant. fiat hoc fiat.Cōſideratio ſecūda Bonus paſtor neqͥt aīaꝫ ſuā dare ouibus ſuis ẜm vim iraſcibilē ſi retinet vel inſe vel in ſuis tyrānidē deceptricē ē lupuſfallacie. Iubet apl̓s. Ep̄s paſtor ē/ ſit domui ſue bn̄ p̄poſitus. Aliter em̄ ſicut idemarguit rōne diligētiā hēbit eccl̓ie dei regere ꝓpria neſcit domū? Domus aūt p̄laticuria ē hn̄s miniſtros familiares officiatos reddēdo vnicuiqꝫ bona ſimplici fide qd̓ ſuū ē ad ſpoliatōeꝫ ſꝫ correctiōeꝫ ad corruptōeꝫ ſꝫ edificatōeꝫ. ad multiplicādū lites ſuꝑ lites. ſꝫ ad cōpēdioſumpacis ſtabilimentū. Sicut aūt charitas īcipit a ſe/ ſic reformatio debꝫ inchoari vt