Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in cōcilio remenſi

triūt augēt qͣꝫ extinguāt. Feſtinabaꝫ inip̄a meditatōe mea ꝑgere poſt hāc triplicēpͥme ꝑtitōis ꝯſideratōeꝫ ad aggreſſuꝫ ſcd̓oꝑtitōis locuturus de pabulo ſctē ꝯuerſationis. ecce viſa ē aſtitiſſe īduſtrioſa ſedulitas. affirmās ſatis eſſe ſi deducant̉ inmediū defectꝰ exiſtētes circa pabulū dn̄icigregꝭ. niſi ꝑit̓ īuenirent̉ ꝓuiſiōes. tātoefficaciꝰ qͣꝫto ꝑticularius. Uniuerſalia em̄paꝝ ſꝫ ſingularia multū docēt. At ego duꝫhas ꝓuiſiones ab eadē induſtrioſa ſedulitate ꝑquirerē (cito em̄ ſecū ſenſi) enūerauitplurimas hic in poſterioribꝰ qͣꝝ paucasante ꝯſpectū ꝯuocatōnis huius celerrimerememorari iuſſit. repetēs crebro. fiat fiat. VPrima prouiſio. Fiat in pͥmis iuxta p̄miſſa executio decretal̓ illius in metropolitana eccl̓iaſcholā theologie ꝯſtituit. Nec videt̉ ſchola mēdicātiū ſatis. Expediret āplius vthec inſtitutio cuiꝰ qͦtatōeꝫ ſic̄ aliaꝝ/ dn̄isiuriſtis linqͦ/ extēderet̉ ad eccl̓as cathedrales alias collegiatas notabiles. ſic vnap̄bēda eſſet ad officiū ſalutifeꝝ ſpālit̓ irreuocabilit̓ applicata. Quēadmodū dn̄snoſter Bn̄dictus ꝓcurāte p̄ceptore meo īclyto dn̄o Cameracen̄. ꝯſtituerat. ſꝫ neſcioquo pacto/ ſctm̄ opus ē medijs vt dicit̉manibꝰ elapſum ē. Cōcedebat̉ vt legētesſtudētes ꝑciꝑent certis diebꝰ horis diſtributiōes qͦtidianas. hac rōne intendētestꝑalibꝰ eccl̓ie cōmodis ſine vlla ꝯͣdictōe recipiūt Expediret inſuꝑ vt monaſteria notabilia/ careret viris docetibꝰ ſuos religioſos etiā ab adoleſcētia/ mēditari in legedn̄i die ac nocte. Alioqͥn poſtmodū in ip̄oocio ſuo qd̓ ꝯtēplatōi deditū eſſe ꝯuenit/liter exercebunt̉ ad diuīa? Tenēda deniqꝫeſſet decretal̓ ꝓhibēs ip̄os audire leges vl̓phiſicā. artes .ſ. pͣcticis negocijs accōmodas. apud eos ſcīa magis qͣꝫ theologia deberet vel doceri vel cognoſci?Secunda prouiſio. Fiat āplius apud ip̄os ſe p̄dicatōnibꝰexponunt/ examinatio pͥus circa generalianr̄e fidei. circa p̄cepta mores. vt cognoſcat̉ ſi talia p̄dicare nouer̄t. ad ea pͥncipaliter p̄dicāda. ſecluſis fabulis anilibꝰ ludicris cōpellant̉. Arceat̉ inſuꝑ general̓licentia apud qͦſdā religioſos ꝓtinus vtaliqͥs ſciuerit duo verba ꝓferre volubilita-

te lingue. intronizāt in cathedra p̄dicandi. Inſtruant̉ deniqꝫ detrahere ſuꝑioribus abſentibꝰ in ſubditoꝝ pn̄tia. hocagere qͥd ꝓficit niſi ad ſubuerſionē auditorum. apud quos inde nutrit̉ rebellio. murmur. odiū. impatiētia. ꝯtumacia. ꝓteruiadetractōis libido. cuius ſignū ē. quia extollunt ſe detractores hmōi. qͣſi ſoli ſint veritatem audeāt palaꝫ dicere. Doceat̉ ppl̓secōtra obedire p̄poſitis ſuis etiaꝫ diſcolisoſtendendo/ dn̄s regnare facit malos ethypocritas ꝓpter peccata populi in eoꝝgraueꝫ pena. Sic habeat p̄dicator lingua linguā. Linguā ſubditis linguamdominis p̄latis. Tercia prouiſio. Fiat rurſus ꝓuiſio ſufficiens curis parochialibꝰ. vt ſibi poſſint de pabulo p̄dicationis ꝓuidere. ſicut inſtitutio pͥor habueratque apud multos adhuc obſeruat̉. vbidicantes abundant. Sic etiam in qualibet parochia cura ſpālis iuxta ſacros canones de inſtructione paruuloꝝ p̄ſertiꝫ inmoꝝ diſciplina ẜm pͥmitiua nre religiōisrudimenta. Eccl̓ie ſiqͥdem reformatio (ſic̄quidam ait) debet inchoari a paruulis. qm̄cius deformatio venit ab eis praue nequiter inſtitutis. Quāobrē fiat ſicut p̄tactū eſtꝓuiſio ſufficiens aliqua mgr̄is. fiatdicatoribꝰ idoneis. ſi ſint ſeculares de p̄bēdis. ſi mendicātes aliunde p̄latos curatos. qͣtenus ad pietatē magis qͣꝫ ad q̄ſtumſuam valeāt attentōeꝫ ordinare. Itaqꝫ ſiꝓcuratoribꝰ/ ſi aduocatis/ ſi alijs practicantibꝰ aſſignant̉ ſedulo penſiones certe magne qͣꝫuis aliūde lucrent̉/ qͣliter non abſurdum erit magis hoc fieri laborantibus gratis ad ſpiritalē ouium dn̄icaꝝ nutritōeꝫ exercēt officiū/ qd̓ de neceſſitatemōſtrauimus annexū eſſe paſtorali dignitati? Sꝫ īproperādo dicūt nōnulli p̄lato. Cur inquiūt vos theologi maxīe doctorati/ p̄dicatis? cur ſtatis in ſtudio vl̓ incameris tota die ocioſi? Cur talentum ſcīevob̓ collatū retinetis? Accipiāt ſic loquentes verā hāc multis rn̄ſionē Nemo nosꝯduxit. neqꝫ licētia magr̄alis in theologiadat obligatōeꝫ p̄dicādi. ſꝫ on̄dit idoneita / quā exercere tenent̉ niſi velīt vl̓ aliūde mittantur cum mercede ſua. Additoplus ſollicitudinis temꝑis apponet aliquis predicator verbi dei in vno ſermone