Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Intrare religionem

Vx. i

ẜm hoc pꝫ quō votū ſerui obligat/ et quō.Et ita de milite hec dubitatio ablata ē a dictis meis al̓s circa mat̓iaꝫ hāc qͣꝫtū vidi copiā. Si reꝑiat̉ ſufficientē examinatōꝫ/frēs carthu. receperūt detinuerūt dictū Iohannē militē in fraudē creditoꝝ/ ipſi et eorūmonaſteriū cēſendi ſunt obligati ad ſatiſfaciendū creditoribꝰ quantū pn̄t. Notet̉ ꝓpoſitio. xvi. Et ẜm hoc facile ē videre quō dictIoh̓. pōt edere carnes. nec vxorē repetere ⁊c̄. Notet̉ modꝰ diſpēſatōis quā aduerſarij p̄tēdūt habuiſſe qͣliter ī fine vult redeatobligatꝰ ⁊c̄. Stāte caſu nr̄o videt̉. nullaſpes ſit ī Ioh̓e milite ad ſatiſfaciendū creditoribꝰ/ niſi p̄tēdēdo ius ſucceſſiōis ad cauſāvxoris. Et ſucceſſionē illā poſſit eque petere ꝯuerſando ī monaſterio carth̓. ꝓcuratores idoneos imploratōꝫ auxilij ſuꝑiorꝭſicut extra ꝯſulendū ſibi videt̉ maneat etviuat ꝯuerſando monaſtice ī clauſtro ſuoſalute aīe ſue. ſcādala religiōis ſue aliorumnecnō occaſiones pctōꝝ ꝯtra vota ſua caute declinādo. alioqͥn videat ne amās pericu pereat ī illo. Utꝝ v̓o ipſe Ioh̓. miles ſitnūc habilis ad ſuccedēdū vel vxor ſua. qꝛ nihil hic inquirit̉. nihil hic rn̄deo. Notet̉. xxijpropoſitio ſuꝑ hac re.Sequitur ſceduiaſuꝑ eadem materia.Nīuerſis pn̄tes lr̄as inſpecturisIoh̓es de bellomonte rector vni5uerſitatis mgr̄oꝝ ſcholariū paCriſiꝰ ſtudentiū ſalutē ī dn̄o ſempiternā. Notū facimꝰ Anno dn̄i. Mccccx.xxviij. die Maij. pn̄tata eſt nobis ex ꝑte dn̄icācellarij eccl̓ie pariſien̄. ſcedula q̄daꝫ papirea/ ꝯtinēs caſum quēdā cuꝫ rn̄ſionibꝰ et declaratōibꝰ ſuꝑ dicto caſu / eundē dn̄mcellariū et alios infraſcpͥtos ſacre theologiedicte vniuerſitatis ꝓfeſſores/ ſubſcpͥtōnibus eorundē eoꝝ manus ꝓprias. Cuiꝰ ſcedule ſubſcpͥtionū tenor ſequit̉ in hecverba. Quidā olim miles ſecularis multisobligatus debitis. poſt ceſſionē oīm bonoruꝫ ſuoꝝ quā fecit in pn̄tia dn̄i ſui ac principis terre/ ea reſignādo in manus fratris ſuigermani ad opus vſus creditoꝝ ſuorū/ ipſis licet ignorātibꝰ. ſic accepta a p̄fato fratre ſuo cautōe ꝓmiſſi/ ſub ſigillo p̄fati principis ſui / de p̄fatꝭ bonis ſoluere deberet ſatiſfacere creditoribꝰ eius. videlicet militis quondā p̄fati. ipſe cōiunx eiꝰ abſtracti-

oris vt aſſeruit vite deſiderio/ pari ſe voto licētiātes religionē petierūt. Hec ī monaſterio ſanctimonialiū vbi recepta ſolēniterfeſſa nouē fere annos hactenꝰ māſit. Ipſeqͦꝫ ī mōaſterio carth̓. vbi ẜm formā ſtatuto ordinis carth̓. et ī hec v̓ba interrogatus.Si liber es. ſi abſolutus. ſi abſqꝫ incurabilimorbo. ſi deniqꝫ querel̓ ſatiſfeciſti? Reſpōdit ad ſingula ſingillatim ſic. Sed adiuncto ad vltimā interrogationē ſatiſfactionis vt p̄miſſū ē ſupͣ. vicꝫ via ceſſionis p̄fate.Ad qd̓ pͥor monaſterij rn̄dit ī hec v̓ba. Scias ſi aliqͥd hoꝝ de quibꝰ interrogatꝰ es/ celaueris. poteris etiā poſt profeſſionē expelliPoſt hec ẜm formā ordinis ſtatutoꝝ p̄fatorū tanqͣꝫ nudꝰ pauꝑ ſuſceptꝰ/ et ſolēniterꝑfeſſus ē/ mīme reclamātibꝰ creditoribꝰ ſuisqͥbꝰ protūc vel interim ſuerat ſatiſfactū. hinc ſeptē fere annos ī monaſterio ꝑſeuerauit. Interea ꝯtigit fratrē p̄fati quōdā militis infortuniū quoddā incidere/ vt vicꝫ abhoſtibꝰ ſuis caꝑet̉. vn̄ impotēs videt̉ factusad exequendū qd̓ ꝓmiſerat de ſatiſfactiōefratre ſuo milite p̄fato. Poſt hec aūt mortuus ē ſocer ipſius quondā militis pr̄ videlicꝫolim vxoris ſue. Un̄ ꝑſuadētibꝰ qͥbuſdāſanguineis eius ac ꝓpinquis/ occaſione vteis videbat̉ aliqͣli habita tanqͣꝫ iure ꝓpinqͥtatis ac legitime ſucceſſionis ex ꝑte vxorisſue quondā p̄fati/ monaſteriū ſuū ꝯtra prohibitōem prioris ſui ad petendū bona qͦn ſoceri ſui defuncti vt inde ſolueret debitaſua exiuit. ad ſeculū reuerſus habitū ſuuꝫdimiſit. carnes comedit. et vota profeſſiōisſue multipl̓r violauit. Et notandū in patria illa .ſ. in terra hollādie. gelrie brabātiereligioſi tales ſuccedūt parētibꝰ vel monaſteria pro eis. Sequit̉ in ſcedula memorata.Preſuppoſita veritate caſus ſicut p̄miſſumeſt. quē caſū ſub alijs termīs quidā al̓s apd̓multos vniuerſitate pariſien̄. variauerūt. eoꝝ opiniōes inqͥrerēt. ꝓpter qd̓ ē mirandū ſi tunc vno quidā rn̄derūt. nūcaliā dant rn̄ſionē. qꝛ eiectis interim allegationbꝰ dicunt̉ ea ſequunt̉. et vera reputamus doctores infra ſcpͥti. Primo mileſolim de quo fit ſermo incōſulte ſatis religionē ingreſſus/ incaute receptꝰ ē. Ex hocſertim. qꝛ ceſſio bonoꝝ ſuoꝝ fuit incauta neqꝫ ſufficiēs pro liberatōne ſua a manu creditoꝝ ſuoꝝ. licet debuiſſent citius reclamaſſe.Scd̓o profeſſio quā ſolennit̓ fecit obſtāte incōſulte ingreſſus īcaute ſuſceptꝰ

z