Tractatus
mgr̄i ⁊ frēs/ qͣꝫ neceſſaria ē amplior vite auſteritas in p̄dicatoribꝰ p̄latis ⁊ curatꝭ qͣꝫ inalijs. ⁊ ſi nō ob aliud. ad hͦ tn̄ qꝛ alioqͥn efficax reddūt v̓bū ſuū. aut oblocutōes a ſubditꝭ ſuiſ patiūt̉. Nec excuſant̉ penitꝰ qͣꝫuisedomita ſentiāt carnē ſuā. aut ſi obīde pati vite carnal̓ diſpēdiū ꝑtimeſcāt. Traducamꝰ nūc ad rē q̄ tractat̉ rōnē hmōi. ¶ Sitaliqͥs carth̓. vir obatꝰ ī vltīa egritudīe ꝯſtitutꝰ a qͣ liberabit̉ ſi carnibꝰ vtat̉. ⁊ ſciat hͦ ipſe ſcū ꝑ reuelatōeꝫ ſeu ꝑ medicoꝝ finalē atteſtatōeꝫ. ſeu qꝛ tale ē ſuū dictamē ꝯſciētie.Aīaduertat nihilominꝰ quēadmodū veriſil̓e ē/ ꝙ comeſtiōe ſua frēs alij vl̓ pn̄tes vl̓abſentes ad qͦs fama volauerit ſcandalizabūt̉. tū qꝛ īſolitū ē. tū qꝛ n̄ ſufficient̉ erūt informati de caſu neceſſitatꝭ ſue extreme. Deniqꝫ qꝛ tēptabūt̉ vehemēter ad exēplū illiꝰaſſumere ſibi carnes ī cibos. etiā p̄ter ⁊ extra neceſſitatē extremā. Formidabit ꝓīdevir hmōi n̄ abſqꝫ rōe/ ne rigor ordīs paulatim laxatꝰ tādē fūditꝰ euaneſcat neqꝫ remedij locꝰ hēat̉. Que rō? qꝛ nimiꝝ ſel̓ lapſa religio (vt expti ſcripſer̄t) nūqͣꝫ aūt vix reꝑaripōt. Noua faciliꝰ a fundamētꝭ ꝯderet̉. pn̄tquēlibet ſuꝑ hͦ certū reddere aliēa facta ml̓taꝝ religionū. q̄ ab īitio ſūme diſciplīe fuerūt. ſꝫ ꝑ licētias ⁊ laxatōes pͥmitꝰ modicasdeīceps maiores/ ī hāc tātā effrenatōꝫ corruer̄t vt nihil plꝰ abſtineāt a ſecl̓aribꝰ nll̓ain ſilētio. ī ieiunijs. eſu carniū. ⁊ alijs diſciplinis diuerſitas īuenit̉. intātū qͥdē vt apd̓ml̓tos ſtupor ſit. ſi cū ꝓfeſſiōis ſue ⁊ voti ītegritate ⁊ ſtatu ſalutꝭ/ tales viuere arbitrētur. ¶ Sꝫ relīquēſ alios ſibijp̄is. Quero ſicarth̓. ille quē loqͥmur teneat̉ aūt ſaltē iurepoſſit ī caſu nr̄o abſtīere a carnibꝰ/ dū taliapie recogitat. reuoluit ⁊ formidatꝭ Eſtimoplane neminē ſane ītelligētiū vnqͣꝫ dubitatuꝝ qͥn hͦ poſſit. ⁊ pl̓es ſpero dicturos foreꝙ ad hͦ ꝓ ſcādali vitatōe obligat̉. Siqͥdeꝫplꝰ ē aīa ꝓximi qͣꝫ corpꝰ ꝓpriū aūt eſca. qͣꝫto plꝰ gͦ eſtimāde ſūt tot aīe pn̄tes ⁊ future.īmo tota carth̓. religio. tota ſeueritas. totaqꝫ diſciplīa. Ut qͥd ꝓbatꝰ vir ꝓ modicꝭ vite diebꝰ iā velit nolit ꝑiturꝭ/ tale religiōi ſuediſcrimē afferrꝫ? Ut qͥd p̄terea ꝓ reſtauratione mēbri ꝑeūtꝭ ⁊ paulopoſt neceſſario deſerturi/ totū corpꝰ myſticū ī ceterꝭ ſanioribꝰmēbris detrimētū patiet̉? Quō dabit totūvite florē ꝓ frībꝰ iſte qͥ tanta cupiditate ꝑticulā egrā ⁊ marcidā/ cū eoꝝ nocumēto retinere conat̉? Nō eſt ad extremū fidꝰ miles ⁊
ſtrēnuꝰ ille/ qͥ plagas ſuas ſtatī refoueri autſanari q̄rit cū totiꝰ ſui exercitꝰ deordinatōeꝑiculo vl̓ ſtrage. Puto certe gl̓ioſus ille cōfeſſor martinꝰ nō feciſſet in hac re ſcrupulūqͥ ſuadētes corpꝰ in vltīo agone ꝯſtitutū/ſtramētis mollioribꝰ ꝯfoueri magna gͣuitate cōpeſcuit. Sinite īquiēs frēs ſinite. egoſi aliud exēplū vob̓ relinqͥ peccaui. ¶ Eſtoꝙ hō ſingiari voto ꝑpetue alicuiꝰ abſtinētie ꝯſtrictꝰ ſoluere illd̓ ꝓ vltīa neceſſitate deberet. Eſto ſil̓r ꝙ carth̓. aliqͥs ad hͦ teneret̉vbi ſufficiēter ſibi ꝯſtaret de nullo ſubſecuturo fratꝝ vel ordīs ſcādalo. Nihilominꝰqꝛ rariſſime ⁊ qͣſi nūqͣꝫ circūſtātie tales ꝑit̓ꝯcurrūt apud carth̓. potuit cū oī rōnabilitate ferri ſuū generalit̓ d̓ nō comedēdo carnes ſtatutū. ¶ Nouiſſime ẜmonē abbreuiā Ptes/ tractemꝰ ſil̓ poſtreas duas rōnes. acqſitionē .ſ. v̓tutū. ⁊ ext̓miniū vicioꝝ. ꝓpt̓ qͣsdebilitare corpꝰ ⁊ abbreuiare vitā/ plerūqꝫfas ē. ⁊ aliqn̄ neceſſitas. ¶ Propoſuit ſalomon a vino abſtrahere carnē ſuā vt animāſuā trāſferret ad ſapīam. Daniel ⁊ ceteri ꝓphetaꝝ vt diuīs reuelatōibꝰ eēt idonei pene ſupͣ vires corpus ſub abſtinētia macerabāt. Ampliꝰ tradūt in ꝯtēplatiōibꝰ exꝑti n̄poſſe aīaꝫ ab egypto tenebroſe carnalitatꝭniſi ꝑ deſertū fortis ꝯtritōis carnal̓. corꝑalēqꝫ abſtinētiā faciat nō ſolū a ſuꝑfluis ſꝫ amultis etiaꝫ neceſſarijs. Ad hͦ traduci pōtetiā illd̓ Grego. Nemo pōt app̄hēdere qd̓ſuꝑ ip̄m eſt. ſi pͥus neſcierit mactare qd̓ eſtGern̄. hͦ in ſeip̄o ⁊ ꝓprio corꝑe expleueratqͥ ꝓpt̓ hͦ in egritudines ꝑpetuas incideratHāc eſſe cāꝫ opinor p̄cipua/ cur tāta eſt raritas tꝑe nr̄o eoꝝ/ qͥ ꝯtēplatōis arcē aſcendāt ⁊ illic ſtēt. Exigit̉ qͥppe ad hͦ ſobrietasnō illa tm̄mō q̄ ſeruat mādatū ⁊ pctm̄ eximit. ſꝫ multo aſꝑior ab initio atqꝫ rigidior.Tribulatiōes itaqꝫ corꝑis dilatāt aīaꝫ adſuꝑiora. ⁊ ad inferiora ne dilabat̉ ſtringūt.Sic nō inueniēs aīa vbi ſue affectōis pesdilatet̉ aut qͥeſcat. qm̄ inūdauer̄t aq̄ tribulatōis ſuꝑ terrā ſenſualitatis/ regredi compellit̉ cū colūba ad interioris arcā quictisQui ꝟo ieiunij tal̓ atqꝫ tribulationū ceteraꝝ aſperitatē/ a ſe iugit̓ repulerit miraborſi nō expers erit eleuāte ꝯtēplatōis. Et ſi n̄aſſidue ꝑ ima ſerpet eius animus ꝯtentuscōi mō cognitiōis alioꝝ. ſicut a cōi ritu viuendi vel ad tp̄s nō ſemet abducit. Uidetis gͦ qͣꝫtū ſeruit ꝯtemplatōis v̓tuti in quafelicitatē ph̓i poſuerūt ip̄a victus aſꝑitas