Tractatus
litudini nō paꝝ aduerſis/ valebit argumētū. ¶ Ceterū poſito iſto ꝯdēnarent̉ oēs diuites qͥ delicatꝭ ac p̄cioſis alimētis nō occurrūt morb̓ pauperū. ſi ſꝑ modis oībꝰ licitꝭ ⁊ poſſibilibꝰ/ ſit ſanitas in ſe vl̓ alijs d̓neceſſitate ſeruanda vl̓ egritudo pellenda.¶ Porro cui dubiū eē pōt qͥn militarꝭ exercitatio ſecū pl̓ima accumulet corꝑis incōmoda. nūc in ip̄o belli apꝑatu. nūc in tētorijs aūt caſtrꝭ. aut ſub diuo. demū ī ip̄o hoſtili ꝯflictu. qͥs neget in his abbreuiari vitā multiplicit̓ corꝑalē? Quid enūerē labores. eſtꝰ. frigora. famē. ſitī. curas. vigilias.⁊ vulnera. qͥbꝰ ip̄a plerūqꝫ vita fūditꝰ extinguit̉? Quis tn̄ dixerit ꝓpt̓ hec repelli a militādo reges ⁊ alios reipublice rectores tāqͣꝫ īiuſte agāt ⁊ ī ſeip̄os manꝰ inijciāt. ¶ Deniqꝫ de ip̄is mercatoribꝰ qͥd dicturi ſūt nr̄epoſitōi aduerſantes. de qͥbꝰ ait. Faccꝰ Impiger extremos currit mercator ad indos.Per mare pauperiē fugiēs ꝑ ſaxa ꝑ ignes.Quis nō videat ꝙ taꝫ ip̄i qͣꝫ innuerabileshmōi. hec ⁊ ſil̓ia agēdo patiēdoqꝫ/ vitā abbreuiāt? Quis neſciat ꝙ egritudībꝰ varijsatterunt̉? Uerū tn̄ tꝑalia ſolūmō nūeramꝰˡꝓ qͥbꝰ adipiſcēdis ꝯẜuādis. aut recuperādis n̄ dico īfirmitati ſꝫ vite ꝑiculo ⁊ mortilicēter nos exponimꝰ. ¶ Cōcludamus igit̉arguētes a mīori ad maiꝰ ꝙ ꝓ bonis ſpūalibꝰ acqͥrēdis. ꝯſeruādis. aut recuꝑandis.ſcu reſtaurādis. vel ꝓ mal̓ depellēdis nō ēqͦmodolibet illicitu vel irronabile ſil̓ia ꝑpeti. Quāobre ip̄i carth̓. p̄n̄t ſubijci regulevel ſtatuto. ad cuiꝰ nihilominꝰ obẜuatiōeꝫſequit̉ qn̄qꝫ abbreuiatio vite corꝑal̓ vel debilitatio ſanitatis incurrit̉. ¶ Sꝫ opponetforte ſcrupuloſior aliqͥs ⁊ q̄ret ſi liceat oīnomedicinaꝫ ſpuere? Si p̄terea in enūeratisU tꝑalibꝰ exercitijs/ fas ſit qͣlit̓cūqꝫ ⁊ quōcūqꝫ vitā ꝯſumere? Et ſi ſic dicat̉ ſic̄ dictū fuiſſe videri pōt/ licebit cuilibet abſqꝫ viciotēptādi deū/ oībꝰ ſe ꝑicul̓ morboꝝ ⁊ mortꝭīprouidū obiectare. Iſtud v̓o noduꝫ qͥſqͣꝫdixit Rn̄deamꝰ dicētes ꝙ in pn̄ti materiaſic̄ ⁊ in reliqͥs oībꝰ obẜuare ꝯuenit ꝓuerbium illd̓ poeticū a Terētio cōmēoratū. Neqͥd nimis. Qd̓ Oratius plꝰ exp̄ſſit dicensEſt modus in rebꝰ/ ſunt certi deniqꝫ fines.Ultra qͦs citraqꝫ neqͥt ꝯſiſtere rectu. Hoc?dic̄ ph̓s deſcribes v̓tutē eſſe in medio. nōqͥdē indiuiſibili. ſꝫ in certa latitudīe ꝓut eſtſignū ad ſagittā. ¶ Atuero qͣlit̓ accipiendūſit mediū hmōi/ ſi qͥſqͣꝫ vlterius ꝑgat inqͥ-
rerc? Rn̄deat ꝓ me idē ph̓s ꝙ mediū illudeſt qͦ ad nos ⁊ vt ſapiēs iudicabit. Neqꝫ em̄pōt alit̓ ſub generali regula vel arte notificari tale mediū. Idcirco v̓tus quā multagignit exꝑientia/ certiuſqͣꝫ ars ſola/ tale mediū ꝯlecturat. Et qꝛ attēdit ꝑticulares circunſtātias oēs clariꝰ ⁊ ſolidius oꝑat̉. qͣꝫqͣꝫars ⁊ doctrina multā afferāt cōmoditateꝫv̓tutꝭ exercitiū querētibꝰ. ¶ Sufficit ergonobis ꝓnūc verificaſſe id qd̓ aſſumptū eſt⁊ on̄diſſe ꝙ mediū ſobrietatis ⁊ abſtinētiein ꝓpoſito nr̄o nō ſic iudicabit̉ a ſapiēte ꝙoīs debilitatio corꝑis ⁊ oē diſcrimen mortis ſeu male valitudinis/ euitet̉. ¶ Sed veniamus ad bona ſpiritualia. bona virtutūpoſtqͣꝫ locuti fuimus de bonis temꝑalibꝰvbi lōge minus videret̉ excuſabilis ꝓ acqͥſitione earundē abbreuiatio quātalibet vite corꝑalis. Enumeremus ergo aliqͣs radices cauſas vel rōnes ſpūales/ ꝓpt̓ qͥs licitu ē vite huiꝰ moribūde detrimentū ſubirevel pati. ¶ Et pͥmo qͥdē ad obediendū deoDeinde ad ſatiſfaciēdū ꝓ pctō. Rurſus ꝓiuuamīe charitatiuo ꝓximi. Ceteꝝ ꝑ euītatōe gͣuis ſcādali. Porro ad acqͥrendū v̓tututes in ſe vl̓ in alio. Et ad extremū ꝓ extirpatōe vicioꝝ ⁊ carnis ad ſpm̄ ſubiectione.¶ Conſtat em̄ qͦ ad pͥmū ꝙ obedientia pōtlicite imꝑare vt hō ſubeat mortē corꝑalemꝑ fide ſuſtinēda. exēplo martyꝝ. vl̓ vbi deꝰhomini reuelaret. quēadmodū de ſamſone⁊ alijs multis ſentit Augꝰ. de ciui. dei. Habet em̄ deus vite ⁊ mortꝭ imꝑiū. Addo adhuc ꝙ etiā vbi nō obligaret̉ qͥs ſemetip̄mꝓdere qui q̄rit̉ ad necē qm̄ xp̄ianus ē. pōttn̄ in caſu/ publicis tyrānoꝝ aſpectibꝰ pn̄tare ſe/ ⁊ ſpōtanee morti tradere ſe. in atteſtationē ⁊ laudeꝫ fidei ſue. Sic em̄ plures exmartyribꝰ feciſſe narrant̉. qͥ vel nō ceſſerūtꝑſequētibꝰ. vel eos cū potuiſſent/ nulla viaſe repulerūt. vt ſancta legio Thebeoꝝ. autdeniqꝫ veritateꝫ eis inuitis ⁊ furentibꝰ/ vltro publicauerūt. Attn̄ neceſſaria ē in hocloco ꝯſideratio particulariū circūſtantiaꝝ⁊ vnctio ſpūs. docēs qn̄ ⁊ vbi hoc fas exiſtit. Si em̄ hoc fieri ſemꝑ liceret nec fugiſſet xp̄s. nec dixiſſet apl̓is. Cum vos ꝑſecuti fuerint in vna ciuitate/ fugite in aliam.¶ Scd̓a rō ſicut ⁊ ſequēs rei accōmodabilior eſt quā agimꝰ. Satiſfactio/ itaqꝫ ⁊ iuſticia ſepe iuoet ml̓ta fieri / ꝑ q̄ abbreuiationē ſeqͥ vite ꝑſpicuū ē. Uidemꝰ hͦ ī iuſticiaforēſi. ⁊ pnīa publica tā ī carceribꝰ qͣꝫ ī alijſ