Reſolutio ſuper caſu
tellū ¶ Rn̄det̉ ꝑ aliquas ꝯſiderationes.Cōſideratio prima.Cōſiderādū ē pͥmo ꝓ diſſolutione caſus/ ꝙī talibꝰ ſepe aliter iudicat iuriſta. aliter theo.logꝰ. qꝛ pͥmꝰ magꝭ inſpicit foꝝ ꝯtētioſuꝫ ⁊ extrinſecū. ſed theologꝰ magis attēdit foꝝ ꝯſcientie ⁊ intrinſecū quo ad deū.Cōſideratio ſcd̓a.¶ Cōſiderādū ē ꝯſeq̄nter ꝙ hͦ duplex foꝝ accipit ſuā diſtinctōꝫ ẜm ꝙ actꝰ moralis hꝫ cōſiderari dupl̓r. hoc ē dicere ẜm materiaꝫ velẜm formā actꝰ moral̓. Materia actꝰ moral̓d̓r ip̄e actꝰ d̓ genere cū circūſtātijs ſuis generalibꝰ n̄ habito reſpectu ad finē vl̓ intētōemagētis. forma v̓o ē ipſa intētio finis.Cōſideratio tercia¶ Cōſiderādū vlteriꝰ ꝙ materia actuū moraliū attēdit̉ ī triplici dr̄a. Nā qͥdā ſunt actꝰ degenere ſuo ſimpl̓r mali qͥ .ſ. ꝯfeſtim noīati includūt ſecū maliciā/ ſicut dicit ph̓s. vt ſuntfurtū. fornicatio. homicidiū. Alij ſūt actꝰ degenere ſimpl̓r boni. vt dare el̓ ynā. honorareparētes. Tercij ſūt īdrn̄tes de ſuo genere. vtleuare feſtucā. fricare barbā. ⁊ ſil̓es.Conſideratio qͣrta.¶ Cōſiderādū rurſꝰ ꝙ iſtoꝝ tripliciū actuūpͥmi ſic ſe hn̄t ꝙ n̄ ſt̓ ſuſceptibiles bōe formemoral̓. ſic̄ materia īdiſpoſita ī nat̉alibꝰ n̄ ē ſuſceptiua forme natural̓ ⁊ vite. ita ꝙ ꝓpt̓ nullā bonā ītētiōꝫ pn̄t tales actꝰ boni effici. ſcd̓iꝟo actꝰ pn̄t fieri mali qͣꝫuis ſūt ī genere ſuoboni/ dū accedit intētio ꝑuerſa. ſil̓r ⁊ tercij.Cōſideratio quinta¶ Cōſiderādū ē ꝯſeq̄nt̓ ex iſtꝭ quō poſſit eēvariū iudiciū ſuꝑ eodē caſu īter iuriſtā ⁊ theologū. qꝛ iuriſta ꝯſiderat factū ī ſe ⁊ circūſtātias ext̓iores d̓ qͥbꝰ p̄t iudicial̓r apparere. etapd̓ eū tenꝫ iſta regl̓a. ꝙ idē ē d̓ his q̄ n̄ ſūt ⁊q̄ n̄ apparēt. Cōſtat āt ꝙ ītētio faciētis quāhꝫ interiꝰ ī corde nō cognoſcit̉ ī ſe niſi forteꝑ q̄dā ſigna ſeu cōiecturas extrinſecas. theologꝰ aūt intuet̉ cor in foro ꝯſcīe. in qͦ credit̉confitēti tā ꝓ ſe qͣꝫ ꝯtra ſe coram deo.Conſideratio ſexta.¶ Cōſiderādū d̓inceps applicādo ad ꝓpoſitū nr̄m etiā oīa ſil̓ia/ ꝙ iuriſta ꝯſiderās actūmoralē cū circūſtātijs extrīfecꝭ d̓ qͥbꝰ p̄t iudi
cial̓r ꝯſtare/ fert ꝯformit̓ iudiciū ad illas inxta dicta. Cōtīgit aūt freq̄nter ꝙ tal̓ actꝰ ſicꝯſideratꝰ fit d̓ ſcd̓o vl̓ t̓cio genere. qͥ .ſ. pōt exītētōe fieri vl̓ bonꝰ vl̓ malꝰ. Exēplū ī ꝓpoſito. tenere cultellū de ſe n̄ ē malū. ſil̓r ꝙ aliqͥsvelit cultellū reciꝑe n̄ ē d̓ ſe malū. rurſꝰ ꝙ aliqͥs acceſſerit retro vel ꝓpe/ n̄ ē d̓ ſe malū. Etex iſtꝭ ſeqͥt̉ ꝙ leſio ocl̓i q̄ ſecuta ē/ n̄ ē d̓ ſe moral̓r mala. īmo ſtaret ꝙ ſic̄ p̄cedēs actꝰ ſeu circūſtātie. ita ⁊ iſte reſultās facti fuerūt cū magna charitate ⁊ beniuolētia ex intētōe boni finis apud deū. qͣꝫuis d̓ illa intētōne nō appareat apd̓ mūdū. īmo forte magꝭ d̓ oppoſito.XConſideratio ſeptia¶ Cōſiderādū inſuꝑ ꝓ maiori elucidatōe/ ꝙſic̄ apd̓ ph̓os naturales diſtīguit̉ duplex genus cauſaꝝ. ita ⁊ apd̓ morales. Nā q̄dā ſūtcauſe ꝑ ſe alie ꝑ accidēs. Cauſe ꝑ ſe dicūt̉ acqͣs natꝰ ē ſeqͥ natural̓r ⁊ cōit̓ tal̓ effectꝰ. Sedcauſe dicūt̉ ꝑ accidēs ad qͣs nō ē ordīatꝰ velnatꝰ ſeqͥ tal̓ effectꝰ. aut ſi ſeqͣtur. hoc ē extra.ſꝑ ⁊ freq̄nter ⁊ p̄ter intētionē agētis. ſicut d̓rij. phiſicoꝝ. ⁊ inducit̉ a Boecio de ꝯſo. ph̓iedeſcribēdo caſum ⁊ fortunā.CōſiderāduꝫLONAIDE. Olli. iuxta hͦ ī caſunoſtro/ ꝙ talis leſio vel excecatio oculi nō ēde ꝑ ſe nata ſeqͥ. ⁊ vt ī pluribꝰ a talibꝰ cauſis.iō d̓r fuiſſe mere caſualis ſeu fortuita ⁊ p̄terintētionē agētis ⁊ de ꝑ accidēs. ideo de ſe nōē imputādus talis effectꝰ agēti quo ad deuꝫet cōſcientie foꝝ. ſaltē qͣꝫtū ad pctm̄ qd̓ nō ēniſi voluntariū.Cōſiderādū nihiLONAOE. ¶L. lominuſ ꝙ iuriſtaꝯtētioſe agēs nec credēs intētiōi / arguet excircūſtātijs ꝙ intētio fuit ꝑuerſa ⁊ dānandaꝑ aliquas ꝯiecturas. Una eſt. ſi talis dabatoperam rei licite. Altera ſi hoſtis erat ꝑſone leſe. Altera ſi nō appoſuit ſufficientē cautelā/ ne ꝑſona illa lederet̉. ſed poterat ſatꝭ aduertere ꝙ ex actu ſuo ſequeret̉ talis effectus.Sed ſi oēs iſte cōiecture ⁊ ſil̓es ceſſent ī veritate. nec fuerūt ī intētione nec eē debuerūt.theologꝰ ſtabit iudicio conſcīe apud deūCONIIde. L. piuꝫ īſil̓ibꝰ. Ecce qꝙCōſiderādū ē exemIacob cognouit Lyā q̄ nō erat vxor ſua. ⁊tn̄ excuſat̉ a pctō. qͣꝫuis poſſet videri ꝙ dabat operā rei illicite ſine appoſitōe ſufficientis cautele. Quare? Quia certe potuiſſet attuliſſe lumē dicet aliquis ⁊ inſpexiſſe lectuꝫ.
L