Contra recidiuum
XXXIII
⁊ alijs inflāmatiuis ad venerē. ⁊ ſuꝑ oīa cauerēt a ſocietatibꝰ ꝑuerſis / vbi colloqͥa pͣua⁊ geſtꝰ īpudici fiūt ī lecto abſqꝫ dormitione.Itē dicebat ꝓ ſūmo remedio occurrēdū eſſepͥncipio tēptatōis/ ẜm oīm ſanctoꝝ doctrinā quotidie exꝑtā/ ⁊ ꝑ ſil̓itudinē de inflāmatione materiali. ¶ Ad hoc agēdū dicebat expedire certas or̄ones quaſdā ꝑuas/ quaſdāmagnas memorit̓ hr̄e/ q̄ ſtatim dicerēt̉ ꝑcutiendo pectꝰ. vel leſionē etiā corꝑalē alicubiinferēdo. vl̓ aqͣ frigida ſe ſpargēdo. vl̓ ſurgēdo a lecto/ ⁊ ſil̓ia. Solebat inducere exēplaſctōꝝ. vt Bn̄dicti. Anthonij. Bernardi. ſācti Thome. ⁊ alioꝝ patrū/ que cōmemorarelongū eſt. Illa tn̄ in ꝓmptu ſcire magnā habet vtilitatē. ¶ Inter alia ſibi placebat multū id qd̓ agebat qͥdaꝫ iuuenis in pͥmo tēptationis occurſu/ qͣſi em̄ videret facial̓r diabolū/ ſpuebat ī terrā dicendo. ꝑfy phy miſer dānate demō ꝙ ego tibi ꝯſentiā. ꝙ ſic offendādeū meū ⁊ pr̄eꝫ meū. ⁊ de tēplo ſuo faciā ſterqͥliniū fediſſimū. abſit abſit. abi hinc in malā horā/ ⁊ ſil̓ia. Qn̄qꝫ p̄terea ad aīaꝫ ſuā. qn̄qꝫ ad corpꝰ. qn̄qꝫ ad angelū. nūc ad deū. nūcad aliquē ſctōꝝ/ collocutōꝫ ⁊ querelā rei taliꝯgruā medicantē ꝓferebat. aut aīo reuoluebat. ¶ Or̄ones ⁊ ꝯmēdate ad hoc cū magnafide ⁊ conatu ⁊ humilitate et profunda recognitōe ꝓprie fragilitatis/ ſūt he dicēde. autſil̓es. Cor mundū crea in me deꝰ. Ure igneſanctiſpūs. Sctā v̓go v̓ginuꝫ ora pro me.Ad ſctōs alios ⁊ ſct̄ās. Exurgat deꝰ ⁊ diſſipent̉ inimici eiꝰ. Saluū me fac deꝰ qm̄ ītrauerūt aque vſqꝫ ad aīam meā ¶ Deniqꝫ locūp̄cipuū in pctō hoc habet antidotū illud qd̓in alia ſcedula explicatū ē/ de imponendo .ſ.ſaltē ad grauē penā in caſu recidiuatōis/ ibidē videat̉. vel aliter exoret̉ ille a quo ſolo hōhꝫ vt ſit ꝯtinēs. qͥ ⁊ donuꝫ hoc negare neſcitfidelit̓ orantibꝰ. Qd̓ tā ꝯtumelioſuꝫ naturehumane ꝓ nobis ab eodē aſſumpte facinuſdignet̉ radicitꝰ extirpare/ qͥ eſt bn̄dictus ī ſecula ſeculoꝝ Amen. Finit.Tractatus de remedijs ꝯtra recidiuū pctī ẜm exercitiū ⁊ doct̉nā eiuſdē mgr̄i Ioh̓is de Gerſon.Abet hoc propriū ars quelibꝫCvt faciliori cōpendio ad finemducat optatū. Ammirari p̄terea nemo debet/ ſi ī anīaꝝ regimine qd̓ ē ars artiū/ exꝑti ī eafaciliora ſciūt ⁊ dāt remedia ꝯͣ morbos vici
orū/ p̄ſertim ī foro ꝯſcīe. Ubi maxime locuꝫhꝫ illa xp̄i formidabil̓ ſnīa. Si cęcꝰ ceco ducatū p̄beat/ ambo ī foueā cadūt. Placuit idcirco ſcpͥtis mādare/ breuē ſe habēdi formā.quā quidā magiſter in theologia pariſien̄. fide. moribꝰ ⁊ doctrina ꝓbatꝰ obẜuabat/ ⁊ obſeruare ꝯſulebat p̄cipue ꝯtra recidiuū ī pctōvel peccatꝭ ad que ꝯfeſſus ſe nimis ſentit inclinatū. ¶ De p̄teritis itaqꝫ dabat ſatis tolerabilē pnīam attentis moribꝰ ⁊ etate confitentis. ⁊ nō niſi de ꝯſenſu ſuo. vt eſſe ſine camiſia vno die ī hebdomada / ꝑ annū vl̓ tresabſtinere. aut vti cilicio/ et ſil̓ia. Itē ꝙ pͥmavice ꝯfeſſionis alicuiꝰ peccati inueterati ſeudeteſtabil̓ ob recordationē facte gratie/ ꝙ viciū illud detectū erat apertū ⁊ ſanatū/ iniungebat. vt toto tꝑe vite ſue ꝯfeſſus diceret qͣlibet die Pr̄ nr̄ ⁊ Aue maria. ſemel in mane ⁊ſemel in ſero. Aut Miſerere mei deꝰ. vel ſil̓ealiqd̓. Et ī iſtis ſi cadebat obliuio aūt impedimētū legitimū/ bn̄ volebat vt alio die poſſet fieri ſimile vel eqͥualēs. Sed ad prouidēdū futuro caſui ⁊ recidiuo in morbū peccatiqͥ ſꝑ ē deterior/ maiorē operā dabat. ⁊ ſtudioſius inuigilabat ſic agēdo. Ut ſil̓ etiā de p̄teritis pnīam daret. inqͣꝫtū reſiſtere pctō ꝯſueto/ penalitatꝭ multū hꝫ ⁊ meriti. Iniūgebatigit̉ nō ꝑpetuo ſed ad tp̄s certū lōgiꝰ aut breuiꝰ ẜm voluntatē ⁊ diſpoſitionē ꝯfitentis. ꝙidē confitēs pro qualibet vice qua inciderettale peccatū qd̓ volebat ex toto ſanare/ aliqͣde ſubſequētibus adimpleret vel om̄ia. ẜmtres ſatiſfactōis ꝑtes Primo ꝙ in caſu illoteneret̉ vno die ſequēti/ infra tres dies in pane ⁊ aqua ieiunare. Scd̓o diceret certū pſalmoꝝ numeꝝ. Tercio ſi foret ſui iuris daretin eccleſiā certu iocale. aut aliud bn̄ chaꝝ ſibi. aut ſummā pecunie ẜm qͣlitatē diuitiarūſuaꝝ infra tres dies. Quarto infra illd̓ triuꝫdieꝝ ſpaciū/ teneret̉ cōfiteri Quīto nōnūqͣꝫaddebat ꝙ ſi qͥs vehementer tēptaret̉ facerepctm̄ tale ⁊ oīno deliberaret ītra ſe ſic agere.nihilominꝰ antea teneret̉ dicere ſub iuramēto. vij. pͣs. aut flectere genua pluries an̄ imaginē crucifixi. aut btē ꝟginis. aut alicꝰ ſcōꝝ.pͥuſqͣꝫ opꝰ illud nefariuꝫ ꝑpetraret. Sic em̄forſitan miſerebit̉ deꝰ. ⁊ orādo ſic vel hūiliādo ſe/ faciet ī tēptatōe dn̄s ꝓuentū. ⁊ mitigabit maris fluctꝰ ſuſcitatos. ¶ Cōꝑtuꝫ ē remedia hec cū adiutorio diuīe gre eſſe efficaciſſima tā ī foro pnīe qͣꝫ extra. ſi velit hō bona fide ⁊ nō illuſorie ꝯuertia via ſua mala et ſaluari. Sic etem̄ fieri videmꝰ ī foro exteriori
O