Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ALIOIICEIPx

XXXIII

circa hoc eſſet puritas ꝯſcīe intentōnis.Et neqꝫ v̓bo neqꝫ ſigno aliqͦ quōlibꝫ reuelaret dicerent̉. et ad reuelandū vijsoībꝰ induceret. neqꝫ daret penitētiā quāpoſſent ꝑuuli de qͦcūqꝫ notari apd̓ eos circa qͦs cōuerſant̉. Deniqꝫ circa meliꝰ videtur/ habere plureſ ꝯfeſſores minꝰ diſcretoſī penitētijs iniūgēdis/ qͣꝫ reẜuando caſusmultos diſcretis paucis et ad hoīem ducere pudore cogente. ne talibꝰ paucꝭ ꝯfiteātur in et̓nū. ſicut tolerabiliꝰ ē ſumere penitentiā in purgatorio qͣꝫ vt infinita patiant̉in infernoCCōſideratio. xxiii.e Remanet aliqn̄ in ſacerdote ſcrupulꝰ ſuꝑꝯfeſſiōe pctōris. .ſ. dixerit oīa. habet/ vel qꝛ ſcit aliude qͣꝫ confeſſionē. velqꝛ tenet certa pͥncipia ex ꝯfeſſatis talepctm̄ ꝯmiſerit aūt alijs modis. Quo caſuvl̓ remittat pctōrē auizādo ſe vt dictumeſt. vel ſi abſoluat p̄dicat ſepiꝰ iteꝝ iteꝝ ſi celet aliqͥd ꝯfeſſio ſua abſolutio penitus inualida ē irriſoria. Dici deniqꝫ poterit vt ſi mallet alteri ꝯfiteri ꝑgat ī noīe dn̄i.tm̄modo fiat integra ꝯfeſſio ſua. Sufficit nec aliud exqͥrit̉. aut redeat ſi velit al̓sꝓuiſione meliori.Cōſideratio. xxiiii. Petat ꝯfeſſor a pctōre ſi ꝓponit ampliuſabſtinere auxilio dei deinceps a pctīs.Itē ſi caret odio ꝯͣ aliū. Itē ſi vult realiter poterit alienū reſtituere. Itē ſi occaſiones certas pctōꝝ vitare ꝓponit. vt ꝯcubinatū et vſuras ſil̓ia. Si aliqd̓ iſtoꝝ defuerit valet abſolutio. neqꝫ tradi debꝫ ſipctōr velit facere. Suadeat̉ tn̄ ſibi interim agere bona que poterit vt deꝰ illumīetcor ip̄iꝰ. Idem dicimꝰ de reuocatōe ſeductorū malis ꝯſilijs et moribꝰ/ de diffamatis iniuſte ſil̓ibꝰ. reqͥrēdo tn̄ vltra illud qd̓ viſil̓r fieri p̄t ad talia reꝑandaConſideratio. xxv. Iniūgat ꝯfeſſor penitētiā aliā qͣꝫſenſu pctōris et de ſperet īpletionē. Niſiforte pctā eſſent publica ſcādaloſa qͥbꝰad reꝑatōem cogi deberet inuitꝰ. Ceteruꝫp̄t aliqn̄ dare penitētiā de peccādo talivl̓ tali crimīe certū tēpus futurū ſub pena aliqͣ vel pecuniaria vl̓ corꝑali efficaciterſoluēda. aut ſub debito redeūdi ad ꝯfeſſio-

infra biduū poſt ꝑpetratōeꝫ delicti autaliqd̓ hmōi. Cōmoneat̉ tn̄ ip̄e ꝯfeſſus nepnīam hāc vel aliā quālibet acceptet ſi ꝓponat ſe firmiter īpleturū. Agnoueritenī ſe ī purgatorio qͣꝫ ī mūdo gͣuiꝰ oīa ſoluturū. Ceteꝝ de celādo pnīam ſuā eain cōfeſſiōe acta dictaqꝫ fuerint. de reſpōdendo ea curioſe interrogantibꝰ moneatur. Deniqꝫ reliqua multa tradi potuerāt/ quoꝝ nōnulla ꝯſcripſi. ꝑtim latinoeloqͥo. partim in gallico ī varijs tractatul̓.Et alij doctores lōge ampliora vtilioraqꝫ.At v̓o hec interim ſui breuitate ne faſtidio ſint ſufficiāt. Et qꝛ ſi qͥs ad opꝰ ſaluberrimū bona fide ꝓceſſerit. ille plꝰ exercendo orādo/ qͣꝫ legendo erudiet̉ atqꝫ ꝓficietFinitTractatulus eiuſdēdoctoris de ꝯfeſſione mollicieiUidā magiſter in theologia Apariſiꝰ per exꝑientiā multaſtudiū diligēs auxilio deipia ſedulitate inuocato com-perit hec inferius ſcribunt̉plurimū efficacia eſſe ad extrahēdū a cordibus cōfitentiū p̄ſertim iuuenū/ ſaniē abominabilē peccati illius d̓teſtabilis quoddicit̉ mollicies. ꝯſeq̄nter illā que ꝯͣ nature iura trāſit in ꝑſonā alterā. qꝛ niſi ꝯfeſſorſit ſollers circūſpectus circa inqͥſitōnemhmōi peccatorū vix aut raro poterit extrahere ab ore īfectorū talibꝰ vicijs vt illa ſpōte fateant̉. Lector autē obſcenitatē mat̓ieac ꝟboꝝ excuſatā habeat ob neceſſitatē docendoꝝ remediorū. Igit̉ poſt aliqͣ colloqͥade alijs materijs aut vicijs familiariter acaffabilit̓ auſtere facta; deſcēdat gͣdatim qͣſi ab obliqͦ ꝯfeſſor ad inqͥſitōnem hmōipeccati ſic dicendo.Mice recordaris vnqͣꝫ in puericia tua circa. x. aut. xij. annostua virga vel membrū pudendifuerit erecta. Si dicit ſtatim cōuincit̉ mendacij. et vult fingeretimet capi. quia conſtat hoc omnibꝰ puerꝭnon viciatis corpore dum calefacti ſunt īlecto vel al̓s ſepe cōtingere. Idcirco magꝭac magis aperte debet vrgeri vt dicat veritatem. Item confeſſor ſi ille ſit iuuenisprecipue. Amice. nunquid iſtud erat indecēs? Quid ergo faciebaſ vt erigeretur?Et dicatur hoc vultū tranquillo/ vt ap-