De preceptis decalogi
XXXII
nio explicatū ē. Prohibet̉ enī hec ꝯcupīa⁊ volūtas mala. cū mala volūtas (vt paulo an̄ dictū ē) ꝓ facto reputat̉. Tali nāqꝫ cupiditate cadit freq̄nt̓ hō in inuidiā ⁊ in impatiētiā ſui ſtatꝰ ⁊ dei blaſphemiā. apd̓ ſe n̄recte cogitās bona tꝑalia ſe iuſtiꝰ meruiſſe qͣꝫ tal̓ ſuꝰ vicinꝰ. ꝙ idcirco deꝰ iniuſtꝰ ē.⁊ ſibi nō niſi fruſtra ⁊ inanit̉ ẜuiēdū ē. ꝙ ſiīcōmodū aliqd̓ aut dānū alt̓i ꝯtigerit/ ſtultꝰ ille letat̉ ⁊ gaudet̉/ aſſerēs ꝓ ſuis demeritis ⁊ occulta malicia hͦ eidē accidere. Contra p̄ceptū hͦ reductiue peccāt opeꝝ miſericordie tā corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū ſeu elēoſynarū retētores/ veluti pauꝑibꝰ indigētibꝰ cūfacultas adeſt. et occurrēte euidēte neceſſitate nō ſubuēiētes. ⁊ ſpēal̓r ꝑentes ꝓpriosqͦs pudendū ē mēdicare. aut deẜuiētes eſurire aut egere ꝑmittētes. ¶ Cōſil̓r peccāt qͥẜuitoꝝ ſuoꝝ ſalariū vl̓ lucrū iuſtū īiuſte retinēt. qͥ elēoſynaꝝ p̄textu aut fundatōis eccleſiaꝝ occupāt iniq̄ alioꝝ bona. dicētes ꝓpetarios nimis diuites eē ⁊ eiſdē abuti .neis ꝓpt̓ea r̄ſtituēda fore. Condēnat eos nāqꝫ approbata pauli regula/ affirmās noneſſe faciēda mala vt īde bona eueniāt. Necqͦquo mō ꝑ pctm̄ offendendꝰ eſt deꝰ; eiustraſgrediēdo p̄ceptū qͣlecunqꝫ bonū indeꝓuenire cōtigerit.¶ Capitulū decimuqͥntū on̄dit qͣlit̓ in his decē p̄ceptis velut īmūdo qͦdā ſpeculo facies ꝯſcīaꝝ noſtrarūdebemus inſpicere.Ec igit̉ ſunt decē legis diuine p̄cepta ſuꝑius enarrata/ ī qͥbꝰ qͣſi ſpeculo qͦdā polito terſo ⁊ mūdo religiōis xp̄iane vitatē ꝑlegere. ⁊ totiꝰ vite nr̄eac aīaꝝ ꝯſcīarūqꝫ nr̄aꝝ pulcritudinē atqꝫfeditatē poſſumꝰ diſtīcte ꝯſpicere. Hiſ mediantibꝰ ꝯgͦſcit hō vite ſue decurſū qͣlit̓ diuina p̄cepta ẜuauerit/ qͣꝫtūqꝫ deuiauerit. qͥbus modis ẜm varias pctōꝝ ſpēs deumoffenderit. qͣlis deniqꝫ pctōꝝ ꝯfeſſio hn̄daſit. Ꝙ ſi p̄dictoꝝ aliqͣ a qͦqͣꝫ nō plene intelligant̉. ꝯſulat ſuꝑ his ſapiētes/ potiſſime ātdeuotos viros. Oīs nāqꝫ ꝑſona poſtqͣꝫ adannos diſcretōis ꝑuenerit/ ſi ꝯſenſu voluntario plenario ⁊ deliberato hoꝝ alicui p̄ceptorū ꝑ ꝯtēptū inobediēs extiterit/ dilectioni dei amorē creature p̄ponēdo. extra ſalutis ſtatū efficit̉. ⁊ ī dānatōiſ ꝑicl̓o ſtatuiturnec gͣtū aliqͥd deo/ dignū btītudine oꝑat̉.Quāqͣꝫ ſi tēptatiōem gͣuē aūt diuturna ire
ſiue luxurie vl̓ alteriꝰ pctī qͥs incidat ſi ip̄atēptatio hoī diſpliceat. aut eidē hō reſiſtat.vl̓ nō plene et delib̓ate ꝯſentiat / mortal̓r n̄peccet. īmo ſepe nll̓o mō peccat. ſꝫ magnūerga deū p̄miū meret̉ tēptatōi viril̓r reſiſtēdo. ¶ Hic iā ꝓſpicere claꝝ ē qͥbꝰ vijs ⁊ modis decē hec p̄cepta infringant̉ ſeptē mortalibꝰ ⁊ capitalibꝰ pctīs. q̄ ſunt. ſuꝑbia. inuidia. ira. auaricia. gula. luxuria ⁊ acedia.Quīqꝫ itē ext̓ioꝝ ſenſuū mīſterio. qͥ ſunt viſus. auditꝰ. olfactꝰ. guſtꝰ ⁊ tactꝰ. Sicqꝫ qͥſqͥs ī his decē p̄ceptꝭ ſpecl̓i vite ſe diligent̉intuet̉/ recte ſe ꝯſpicit. v̓e ſe cogͦſcit. ſeqꝫ paruipendit. et his obediēs diſcrete ſapit.Capitulū decimuſextū explicat qͣlit̓ triplicem v̓itatem ore vl̓corde ꝯfitēdo a ſtatu peccati mortal̓ ad ſtatum gratie reſurgimꝰ.Ciens nihilominꝰ nr̄ miẜicor/ Adiſſimꝰ pr̄ deus/ ⁊ ꝯgͦſcēs nr̄aꝫfragilitatē ꝑmaximā. ⁊ ad malūꝓnitatē. multiplicibꝰ vijſ mortali vita durāte ꝑatiſſimꝰ ē nob̓ delicta remittere ⁊ gr̄aꝫ ꝯferre/ ſi dūtaxat vacit̉ et ex corde ſibi tres ſubſcpͥtas ꝟitates porrigimus¶ Prima ꝟitas ē. Dn̄e ſic vl̓ ſic ꝯͣ vr̄aꝫ bonitatē peccaui qd̓ mihi diſplicet. rōe cuiuſ⁊ pnīam ago. qꝛ vos offendi qͥ totꝰ eſtꝭ venerādꝰ et colēdꝰ. ꝙqꝫ mādatū veſtꝝ tranſgreſſus ſū. ¶ Scd̓a ꝟitas ē. Dn̄e bonū habeo ꝓpoſitū ⁊ d̓ſideriū/ vr̄o iuuamīe mediante. mihi ī futuꝝ p̄cauēdi ne incidā ī peccatū. ⁊ occaſiōes pctōꝝ iuxta poſſibilitatēviriū euitādi. ¶ Tercia ꝟitas ē. Dn̄e bonāhabeo voluntatē pctōꝝ meorū ꝯfeſſiōꝫ integͣlit̓ faciēdi ꝓ loco ⁊ tꝑe ẜm veſtꝝ ⁊ ſāctemr̄is eccl̓ie mādatū ⁊ p̄ceptū. ¶ Has ꝟitates quiſqͥs qͣlicūqꝫ loco ⁊ tꝑe ſincerit̓ nō ficte aūt mēdacit̉ ex corde ꝓnūciauerit ſecūrus exiſtat ſe ī ſalutis et gr̄e ſtatu ꝯſiſtere ⁊vitā et̓nā mereri. qͣꝫuis oīa enarrata pͥꝰ crimina ꝯmiſiſſet. Si etiā tal̓ abſqꝫ alia ꝯfeſſione ꝯtinuo decederet ī abſentia ſacerdotꝭdormiēdo aut alio qͦuis mō morte ſubitapreuētus/ idē final̓r ſaluaret̉. acerbiſſimapurgatorij pena mediāte. ¶ Ex qͦ notāduꝫ⁊ ſalubre ꝯſiliū elicit̉. vt xp̄ianꝰ qͥlibꝫ ſingulis diebꝰ bis aut ſemel. ſero et in mane/ autſaltē feſtiuis diebꝰ redeat ad cor ſuū ꝯſcīaꝫexaminās. an tres p̄miſſas ꝟitates ꝓferrevaleat cū cordis ſinceritate/ ſicqꝫ ītra ſtatūſalutꝭ ſe eē ꝯfidat Ꝙ ſi eaſ pura mēte fateri
M 3