Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De preceptis decalogi

XXXII

nio explicatū ē. Prohibet̉ enī hec ꝯcupīa volūtas mala. mala volūtas (vt paulo an̄ dictū ē) facto reputat̉. Tali nāqꝫ cupiditate cadit freq̄nt̓ in inuidiā in impatiētiā ſui ſtatꝰ dei blaſphemiā. apd̓ ſerecte cogitās bona tꝑalia ſe iuſtiꝰ meruiſſe qͣꝫ tal̓ ſuꝰ vicinꝰ. idcirco deꝰ iniuſtꝰ ē. ſibi niſi fruſtra inanit̉ ẜuiēdū ē. ſiīcōmodū aliqd̓ aut dānū alt̓i ꝯtigerit/ ſtultꝰ ille letat̉ gaudet̉/ aſſerēs ſuis demeritis occulta malicia eidē accidere. Contra p̄ceptū reductiue peccāt opeꝝ miſericordie corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū ſeu elēoſyna retētores/ veluti pauꝑibꝰ indigētibꝰfacultas adeſt. et occurrēte euidēte neceſſitate ſubuēiētes. ſpēal̓r ꝑentes ꝓpriosqͦs pudendū ē mēdicare. aut deẜuiētes eſurire aut egere ꝑmittētes. Cōſil̓r peccātẜuitoꝝ ſuoꝝ ſalariū vl̓ lucrū iuſtū īiuſte retinēt. elēoſynaꝝ p̄textu aut fundatōis eccleſiaꝝ occupāt iniq̄ alioꝝ bona. dicētespetarios nimis diuites eiſdē abuti .neis ꝓpt̓ea r̄ſtituēda fore. Condēnat eosqꝫ approbata pauli regula/ affirmās noneſſe faciēda mala vt īde bona eueniāt. Necqͦquo pctm̄ offendendꝰ eſt deꝰ; eiustraſgrediēdo p̄ceptū qͣlecunqꝫ bonū indeꝓuenire cōtigerit. Capitulū decimuqͥntū on̄dit qͣlit̓ in his decē p̄ceptis velut īmūdo qͦdā ſpeculo facies ꝯſcīaꝝ noſtrarūdebemus inſpicere.Ec igit̉ ſunt decē legis diuine p̄cepta ſuꝑius enarrata/ ī qͥbꝰ qͣſi ſpeculo qͦdā polito terſo mūdo religiōis xp̄iane vitatē ꝑlegere. totiꝰ vite nr̄eac aīaꝝ ꝯſcīarūqꝫ nr̄aꝝ pulcritudinē atqꝫfeditatē poſſumꝰ diſtīcte ꝯſpicere. Hiſ mediantibꝰ ꝯgͦſcit vite ſue decurſū qͣlit̓ diuina p̄cepta ẜuauerit/ qͣꝫtūqꝫ deuiauerit.bus modis ẜm varias pctōꝝ ſpēs deumoffenderit. qͣlis deniqꝫ pctōꝝ ꝯfeſſio hn̄daſit. ſi p̄dictoꝝ aliqͣ a qͦqͣꝫ plene intelligant̉. ꝯſulat ſuꝑ his ſapiētes/ potiſſime ātdeuotos viros. Oīs nāqꝫ ꝑſona poſtqͣꝫ adannos diſcretōis ꝑuenerit/ ſi ꝯſenſu voluntario plenario deliberato hoꝝ alicui p̄ceptorū ꝯtēptū inobediēs extiterit/ dilectioni dei amorē creature p̄ponēdo. extra ſalutis ſtatū efficit̉. ī dānatōiſ ꝑicl̓o ſtatuiturnec gͣtū aliqͥd deo/ dignū btītudine oꝑat̉.Quāqͣꝫ ſi tēptatiōem gͣuē aūt diuturna ire

ſiue luxurie vl̓ alteriꝰ pctī qͥs incidat ſi ip̄atēptatio hoī diſpliceat. aut eidē reſiſtat.vl̓ plene et delib̓ate ꝯſentiat / mortal̓rpeccet. īmo ſepe nll̓o peccat. ſꝫ magnūerga deū p̄miū meret̉ tēptatōi viril̓r reſiſtēdo. Hic ꝓſpicere claꝝ ē qͥbꝰ vijs modis decē hec p̄cepta infringant̉ ſeptē mortalibꝰ capitalibꝰ pctīs. ſunt. ſuꝑbia. inuidia. ira. auaricia. gula. luxuria acedia.Quīqꝫ itē ext̓ioꝝ ſenſuū mīſterio. ſunt viſus. auditꝰ. olfactꝰ. guſtꝰ tactꝰ. Sicqꝫ qͥſqͥs ī his decē p̄ceptꝭ ſpecl̓i vite ſe diligent̉intuet̉/ recte ſe ꝯſpicit. v̓e ſe cogͦſcit. ſeqꝫ paruipendit. et his obediēs diſcrete ſapit.Capitulū decimuſextū explicat qͣlit̓ triplicem v̓itatem ore vl̓corde ꝯfitēdo a ſtatu peccati mortal̓ ad ſtatum gratie reſurgimꝰ.Ciens nihilominꝰ nr̄ miẜicor/ Adiſſimꝰ pr̄ deus/ ꝯgͦſcēs nr̄aꝫfragilitatē ꝑmaximā. ad malūꝓnitatē. multiplicibꝰ vijſ mortali vita durāte ꝑatiſſimꝰ ē nob̓ delicta remittere gr̄aꝫ ꝯferre/ ſi dūtaxat vacit̉ et ex corde ſibi tres ſubſcpͥtas ꝟitates porrigimus Prima ꝟitas ē. Dn̄e ſic vl̓ ſic ꝯͣ vr̄aꝫ bonitatē peccaui qd̓ mihi diſplicet. rōe cuiuſ pnīam ago. qꝛ vos offendi totꝰ eſtꝭ venerādꝰ et colēdꝰ. ꝙqꝫ mādatū veſtꝝ tranſgreſſus ſū. Scd̓a ꝟitas ē. Dn̄e bonū habeo ꝓpoſitū d̓ſideriū/ vr̄o iuuamīe mediante. mihi ī futuꝝ p̄cauēdi ne incidā ī peccatū. occaſiōes pctōꝝ iuxta poſſibilitatēviriū euitādi. Tercia ꝟitas ē. Dn̄e bonāhabeo voluntatē pctōꝝ meorū ꝯfeſſiōꝫ integͣlit̓ faciēdi loco tꝑe ẜm veſtꝝ ſāctemr̄is eccl̓ie mādatū p̄ceptū. Has ꝟitates quiſqͥs qͣlicūqꝫ loco tꝑe ſincerit̓ ficte aūt mēdacit̉ ex corde ꝓnūciauerit ſecūrus exiſtat ſe ī ſalutis et gr̄e ſtatu ꝯſiſterevitā et̓nā mereri. qͣꝫuis oīa enarrata pͥꝰ crimina ꝯmiſiſſet. Si etiā tal̓ abſqꝫ alia ꝯfeſſione ꝯtinuo decederet ī abſentia ſacerdotꝭdormiēdo aut alio qͦuis morte ſubitapreuētus/ idē final̓r ſaluaret̉. acerbiſſimapurgatorij pena mediāte. Ex notāduꝫ ſalubre ꝯſiliū elicit̉. vt xp̄ianꝰ qͥlibꝫ ſingulis diebꝰ bis aut ſemel. ſero et in mane/ autſaltē feſtiuis diebꝰ redeat ad cor ſuū ꝯſcīaꝫexaminās. an tres p̄miſſas ꝟitates ꝓferrevaleat cordis ſinceritate/ ſicqꝫ ītra ſtatūſalutꝭ ſe ꝯfidat ſi eaſ pura mēte fateri

M 3