Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De preceptis decalogi

XXXI

ficatus ignoret̉ ablata nihilominꝰ ī piosvſus elēoſynas diſtribuat ẜm iudiciumſuꝑioris. Hoc etiā p̄cepto ꝓhibet̉ om̄isſymonia. ē ſacroꝝ venalitas. Pluralitasitē bn̄ficioꝝ abſqꝫ rōnabili. Et formatōvel vſus falſe monete. Itē rem aliquā adcertos termīos ad credentiā plꝰ iuſto vendere. Et oīs ꝯͣctus illicitus. Pret̓ea ꝓhibet̉ p̄cepto oīs detractio diffamatioalteriꝰ fama bona om̄i argento p̄ſtātior alteri īiuſte tollit̉. Debet eqͥdem ſic diffamāſalt̓i famā ablatā reſtituere qͣꝫtū p̄t. publiceqn̄qꝫ vitatē ꝯfitēdo. ſe male feciſſe aſſerēdo. Et ml̓to magis ſi cōitatē aut totuꝫ aliquē ſtatū iniuſte diffamauerit. Inſuꝑp̄ceptū infringūt a ſubditꝭ ſuis vltra iurꝭ eqͥtatē reipublice neceſſitatē tꝑalia bona violēter diripiūt. etiam iniuſtas legeſaut p̄cepta ꝯdunt ꝯͣ deū eccl̓iaꝫ. ī eo facto excōicatōnem incurrūt. Ampliꝰ hoctrāſgrediūt̉ p̄ceptū adultere ml̓ieres; illegitimos filios ad legitimoꝝ hereditatē ſuccedere faciētes. q̄qꝫ viroꝝ ſuoꝝ bona eiſ ignorātibꝰ ſūptuoſe nimis ꝯſumūt. Cōſil̓r delinquūt filij ꝑentū bona eis neſciētibꝰ inutil̓r exponēdo. Seruitores etiā diſpēſatores dn̄oꝝ ſuoꝝ aut mgr̄oꝝ bona īfidelit̓mīſtrādo. Eccl̓iaſtici viri eccl̓ie bōa luxurioſe aut pōpatice/ aut ea ī theſauroſcumulādo. Illi item termīos agroꝝ dilatantꝓximos defraudādo. Qui tributa iuſte inſtituta ſoluere renuūt. Et hi qͥbus ꝯmiſſaeſt teſtamentoꝝ executio. elēoſynas et cetera legata ī p̄iudiciū defunctoꝝ īplere differētes. aut ſoluere recuſantes. Plurimi ſūthoꝝ modoꝝ ſil̓eſ ex p̄cedentibꝰ īmoderatꝭ ſumptibꝰ ꝓueniūt. qͥs multipl̓r vltraredditus et ꝓuentꝰ ꝓpͥos ſumptuoſum gerit ſtatū. ſumptuoſus nāqꝫ ſtatꝰ/ ſūptuoſaſreqͥrit expēſas. Poſtremo ꝯͣ p̄ceptūuiſſime peccāt hi pecunia aut p̄ce violenta/ ꝑentes ꝓpinquos aut ẜuitores pͥncipaliter intuitu ſeruitij eccl̓ie bona occuparecurāt. p̄ſertiꝫ eccl̓iaſtica bn̄ficia dignis ſufficiētibꝰ debeant̉. pure ſymoniace ꝯferri debeāt. Alioqͥn ī bn̄ficio nullumius acqͥrit. nec a crimīe liber p̄t qͦuſqꝫ beneficiū ſimpl̓r r̄ſignet ſymōiace ꝓmotꝰ ⁊c̄.Capitu. VndecimūSeptimū ꝯtinet p̄ceptūEptimū p̄ceptū ē. mechaberꝭnec luxurioſus eris. Hoc prece-

pto inhibet̉ ſub pena pctī mortal̓ oīs ſocietas carnal̓ ꝯmixtio viri ml̓ierꝭ. exceptamr̄imonij lege. Huius nāqꝫ oppoſitū aſſerere eſt error ꝯͣ fidē. Prohibet̉ etiā p̄ceppto in mr̄imonialit̓ ꝯiūctis qͣꝫ in ſolutis oīs luxurioſus attactꝰ mēbroꝝ genitaliū ſeruat̉ natural̓ ordo inditꝰ a natura. vl̓ rite copulant̉ ꝑtes ad generatōeꝫa natura deputate. Et tāto pctm̄ gͣuiꝰ eſtqͣꝫto a naturali ordīe lōgiꝰ recedit. ſiue interꝑſonas ſolutas. ſiue (qd̓ crimē aggͣuat) coniūctas mr̄imonial̓r. Siue fuerit huiuſcemodi attactꝰ ī ſe vl̓ ī alia ꝑſona. aut reſpectu beſtie in altera ſpecie/ turpiſſimā illicitā ꝯplacentiā ꝯſūmatꝰ Si deniqꝫ ſpēal̓rattactꝰ ip̄e īnatural̓ ꝓuēiat a fediſſima viliſſimaqꝫ delectatiōe mollicies vl̓ pollutiodicit̉. Si qͥs autē in his vel aliqͥbꝰ horuꝫculpabil̓ eſt/ ſufficiēter intelligere p̄t qͥd iſtimodi generales loq̄ndi ſignificent. nec enīꝑticulariꝰ extra cōfeſſionē eſt abominabil̓hec īmūdicia explicāda. ne caſte aures pure innocētes hoꝝ pͥus ignotoꝝ noticiam.acqͥrāt ſcādalizent̉. Sūt etiā caſus iſtienormiū ꝯͣ naturā pctōꝝ. p̄latis maioribꝰep̄is ſcꝫ ſuis pnīarijs ad abſoluēdū reſeruati. quoꝝ aliqͥ ẜm leges igniſ pena plectūtur. Nec p̄t aliqͥs qͦtcūqꝫ bona aut elemoſynas oꝑet̉ in et̓nū ſaluari. ſi pudore motushec pctā reticeat. vl̓ adeo celet vt poſſitꝯfeſſor pctī ſpēꝫ diſtinctiꝰ ꝑpēdere. Peccati nāqꝫ ꝑpetratio debuit maiorē pudorēinferre qͣꝫ eiꝰ reuelatio/ p̄ẜtim in cōfeſſione Incidit aūt ī horrēdū pctm̄ varijsde cauẜ. Aliqn̄ qͥdem ex ſola malicia alterius impellētis. ſic̄ iuuenes aliqͥ ꝑuerſialiosinnocētes freq̄nt̓ decipiūt. Aliqn̄ ex nimioocio. Freq̄nter ex ſumptōe nimia potꝰ autcibi. potuū p̄ſertim aut ciborū exceſſiue nimis ſuꝑcalefactiuorū. Sepe ex inhoneſtꝭv̓bis aut aſpectibꝰ radicatis aut fixis Qn̄qꝫ ex diuturna cogitatōe circa carnalē actūvl̓ ꝯmixtionē viri et ml̓ieris. aut īordīatoappetitu carnal̓ ꝯmixtiōis tali vl̓ taliſona. Interdū etiā ex ꝑuerſa doct̉na ꝑentū.ſeruitoꝝ aūt ancillaꝝ. ſiuc (qd̓ magnū facinus ē) magiſtroꝝ qͥbꝰ iuuenis aliqͥsuerſat̉ aut nutrit̉. Ul̓ poſtremo ex ſola peccātꝭ malicia. Ceteꝝ ꝓpt̓ deteſtādū pctm̄hoc olim mūdꝰ ꝯſumptꝰ ē vniuerſali diluuio. qͥnqꝫ ciuitates ſodomē gomorre igne celeſti ſuccenſe. vt habitatores eaꝝ viuideſcēderēt ī infernū Propt̓ idē pctm̄ qd̓

M 2