Tripertitum
ptū hͦ infringit. qꝛ volūtatē ſuā d̓ine volūtati oppoſitū p̄cipiēti anteponit. ¶ Spāl̓r aūtꝯͣ hoc p̄ceptū agūt hoīes ingͣtiꝯͣ diuina iudicia ⁊ ordinatōes aut regimē erga ſe vel aliascreaturas murmurātes qͣſi n̄ eēt deꝰ oīno iuſtus. bonꝰ atqꝫ miẜicors ⁊ totꝰ amabil̓ atqꝫdeſiderabil̓. ¶ Illi itē qͥ ī foueā deſꝑatiōis ſeip̄os p̄cipitāt ꝑ impatiaꝫ. ¶ Illi p̄terea qͥ vrgente infirmitate aut neceſſitate aliqͣ ſortilegos ꝯſulūt ⁊ diuīatores/ vtētes pomis īſcriptis/ aut breuibꝰ cartul̓ ſiue ſcedul̓ collo ſuſpēſis/ aut characteribꝰ/ ⁊ alijs qͥbuſlibꝫ vanis credulitatibꝰ/ qͣſi deꝰ ip̄e nō eſſet vſqꝫ qͣqꝫbonꝰ. potēs ⁊ ſapiēs ad eis ſuccurrēdū qͣꝫtūſit eoꝝ neceſſitatibꝰ expediēs. Faciat igit̉ hōin ncc̄itate ꝯſtitutꝰ qͣꝫtū p̄t ꝓcurās remediūnaturali īduſtria nō tēptādo deuꝫ qd̓ grauepctm̄ ē. aut noua miracula expectādo. deſiderādoqꝫ. Reliquū v̓o qd̓ nature vires excedat/ deo plena fide ꝯmittat. ⁊ īdubitāt̉ deꝰnoſcit oīa. qͥqꝫ optimꝰ ē illd̓ qd̓ optimū ē cōmodiſſimūqꝫ fuerit hoī ꝯferet. ſepe eqͥdē īfirmitas. pauꝑtas/ aut alia q̄uis tribulatio/ eſthoībꝰ vtilior qͣꝫ nimia ꝓſꝑitas qͣ facil̓r abutimur. Scit nāqꝫ pr̄ qͥd filio ꝓſit. mgr̄ qͥd diſcipulo ꝯueniat. ⁊ medicꝰ patiēti d̓ remedioꝯpetēti nouit meliꝰ ꝓuidere. ¶ Peccāt inſuꝑꝯtra p̄ceptū hoc illi qͥ mūdano qͦdaꝫ timoreirriſoꝝ aut oblocutoꝝ v̓ba formidantes/ diuīs p̄ceptꝭ obedire verent̉. Quapropt̓ etiaꝫgrauiſſime peccāt hm̄oi irriſoreſ. ꝑſonas diuīo ẜuitio deditas ī ſtatu religiōis. v̓ginitatis aut viduitatis ꝯſtitutas. aut ſtudio theologie deputatas affectione carnalia bonooꝑe retrahētes. ¶ Hoc rurſus p̄cepto nob̓ p̄cipit̉ honor ⁊ reuerētia ſctīs exhiberi. ſpālit̓ꝟ̓gini marie ⁊ bono angelo cuſtodi nr̄o vtnihil turpe ip̄o vidēte ⁊ pn̄te faciamꝰ qd̓ pn̄tibꝰ hoībꝰ agere recuſaremꝰ. ꝙ deniqꝫ ſctōꝝreliqͥas. loca ſctā/ et btōꝝ imagines debemꝰvenerari. nō ꝓ ipſis. ſed qꝛ vidēdo eas/ honorē īpēdimꝰ rebꝰ repn̄tatꝭ ꝑ eas iuxta ritū ſct̄emr̄is eccl̓ie. alioqͥn pctm̄ idolatrie cōmittit̉imaginē ẜm ſe adorādo. credēdo ip̄aꝫ imagnē pulcrā ſiue turpē. nouā aut veterē/ plꝰ alqͥd hr̄e v̓tutis. ⁊ qͥcqͣꝫ numīs includere vl̓ diuinitatis. ¶ Huic p̄cepto plurimū ꝯtrariat̉nimiꝰ honor dn̄is tꝑalibꝰ aut magnatibus/adulatōe ſiue malo aliqͦ fine exhibitꝰ Om̄is.etiā ſil̓atio vl̓ hypocriſis ad inanē hoīm gloriā aūt fallacē deceptōꝫ ordinata. Immoderatꝰ itē amor parētuꝫ erga filios. ⁊ generalit̓auri ⁊ argēti aūt alicuius creature. ſic ꝙ hō
ibi ſiſtat. ⁊ in eis cōfidentiā ponat. Non em̄hec oīa ab infernali morte nos potern̄t liberare. ſolꝰ quippe deꝰ ē verus ⁊ fidelis amicꝰ.qͥ in extrema neceſſitate opē p̄ſtare pōt. vn̄ etſuꝑ oīa cōfidēter cū cordis ſinceritate honorari debet. adorari ⁊ diligi.¶ Capitulum ſextumeſt de ſecundo p̄cepto.Ecundū p̄ceptū ē. Nō iurabis ꝑ Znomē dei tui inuanū ⁊ ſine cauſa.¶ Cōtra p̄ceptū hͦ pͥncipal̓r agūtqͥ ſciēter qd̓ falſum ē vel falſum eē credūt/ iurāt/ ꝑiuriū ꝯmittendo. Ualde nāqꝫ hͦ grauepctm̄ ē. cū deꝰ aſſumat̉ tāqͣꝫ teſtis falſitatꝭ. ⁊qͥ artificioſe iurat falſū artificioſe deierat. qͣꝫqͣꝫ em̄ ꝓ loco ⁊ tēꝑe conueniēter ꝟitas poſſitſubticeri. nō tn̄ dici falſuꝫ ſciēter ⁊ ꝑiuriū cōmitti. ¶ Peccāt etiā grauit̓ ꝯͣ p̄ceptū hͦ qͥ turpia faciūt iuramēta. deum blaſphemātes. etaīas ſuas iurādo demonibꝰ deuouēteſ. qͥqꝫd̓ hūanitate xp̄i ⁊ ſctīs īhoneſte loquūt̉ ¶ Cōtra qͦs oēs ſic ꝑiuros ⁊ blaſphemos/ ſtatuteſunt leges punitiue / taꝫ a terrenis pͥncipibꝰ/qͣꝫ a p̄latis eccl̓iaſticis. vn̄ dolēduꝫ ē ꝙ ꝓpternegligentiā ipſoꝝ ad qͦs penas exeqͥ ꝑtinet/nō ſortiunt̉ effectū. ¶ Multū ꝟ̓o diligenterqꝫ p̄miſſa deberēt attēdere hi qͥ cā lucri d̓ facili iurāt. quēadmodū mercatores ⁊ mercat̉ces. Illi etiā qͥ abſorpti paſſione aut ebrietate ī ludis freq̄nter inhoneſtis ſiue ꝓhibitis.vt ē taxilloꝝ ludꝰ/ enormit̓ iurāt. ⁊ generalit̓qͥcūqꝫ ꝑuerſa ꝯſuetudine aut inclinatōe preuenti iuramentū emittūt. In talibꝰ qͥppe ſepe ꝑiuriū cōmittit̉. ꝓpter qd̓ etiaꝫ tales aliqͦpeiores ſunt in hͦ ſaracenis aut iudeis ⁊ minus deū honorātes. ¶ Ad hoc aūt genꝰ pctīꝑiurij .ſ. reducit̉ votoꝝ fractio. federis ⁊ ſolutio fidei mr̄imonialis. Et general̓r infidelitas qͣ in alteriꝰ p̄iudiciū ſecretū illiꝰ reuelat̉ ſiue ꝑ confeſſionē ipſiꝰ ſiue alio mō ſecreto cognitū. lege nāqꝫ diuīa ⁊ naturali ſecretū teneri dꝫ qd̓ ī ſecreto acceptū ē niſi alia via fueritſibi detectū. ¶ Poſtremo ꝯͣ p̄ceptū hͦ reductiue peccāt/ qͥ vouēt aūt ꝓmittūt ea q̄ ſunt d̓ ſeillicita. ꝙ ſi ꝓmiſſa talia oꝑe compleant/ grauius inde ⁊ damnabilius peccant.CCapitulū ſeptimūDe tercio precepto.Erciū p̄ceptū ē. Tu obſeruabisdies dn̄icos et feſtiuos ab eccl̓iaſeruari p̄ceptos.Hec obẜuatō