Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tripertitum

⁊ infirmoꝝ ſollicitudinē gerētibꝰ. Quocirca ad huiꝰ doctrine publicatiōꝫ qͣdruplex ꝑſonarū ſtatꝰ debet vigilare. Primo p̄lati qͦsinferioꝝ curatorū regimē de ꝓpinquo ꝯcernit. quibꝰ inſuꝑ curatoꝝ ignorātia craſſa diuine legꝭ ⁊ inſufficiēs eruditio ſimplicꝭ ppl̓iīputabit̉ ī pctm̄. Scd̓o parētes ꝓ filijs apd̓ſcholaꝝ rectores īſtare deberēt. Tercio domorū dei ⁊ locorū hoſpitaliū gubernatores⁊ mgr̄i. In qͣrto general̓r/ qͥ ī verbis aut factis ⁊ alijs ſignis alios ad peccādū induxerūt. qͥqꝫ ex officio alios docere debuerāt ⁊ idagere negligunt. Hi nāqꝫ ſūptibꝰ ſuis ⁊ diligētijs/ ꝑ huiꝰ aūt ſil̓is doctrine publicatōeꝫdebēt alioꝝ correctōeꝫ ꝓcurare. hͦ em̄ agere/pnīa q̄daꝫ. hͦ ē ſatiſfactio. hͦ opꝰ miſcd̓ie deoacceptiꝰ qͣꝫ el̓yna corꝑal̓. Agāt igit̉ p̄noīati ꝙ doctrina huiꝰ libri inſcribat̉/ tabell̓ affigat̉ tota vel ꝑ ꝑtes ī locis cōibꝰ. vtpote ī parochialibꝰ eccl̓ijs. ī ſchol̓. ī hoſpitalibꝰ. in locis religioſis. Deniqꝫ expediēs videret̉ vtſuꝑ hoc fieret a pͥncipatibꝰ edictū/ aut ꝙ abeccl̓ie p̄latis indulgētie ꝯferrent̉. Auctor ꝟ̓oſeip̄m exonerat apud te xp̄ianitatē ſctīſſimā.agat quilibet qui in te et de te gloriat̉. qd̓ bonū eē cognouerit. Gloria ſit altiſſimo deoin cuius noīe p̄ſens aggredior opus/ ad ſalutē fideliū aīaꝝ ordinatū. ad eruditōem p̄cipue rudis ⁊ idiote ppl̓i/ ⁊ eorū quibꝰ ꝯſuetis eccl̓ie ſermonibꝰ ⁊ p̄dicatōibꝰ minus intereſſe aut informari ꝯcedit̉. In qͦ veluti tabella quadā ⁊ ꝯpēdio breui/ tenorē fidei xp̄iane lucide poterūt inſpicere/ ⁊ diuīa p̄ceptaꝓhibitōeſqꝫ / vt ex his qͥd agere/ qͥd ve fugere debeāt/ poſſint diſtinctiꝰ agnoſcere. Cōtinet aūt pn̄s tractatulus capl̓a. xviij. quorū qd̓libet in duas vel tres vel quattuor ꝑticulas ꝯuenienter ſubdiuidi poſſet. Primum capitulūaffirmat mundū a deo fuiſſe creatum. Et ꝙipſe deus vnus ſit ⁊ trinus. Cur etiā aūt adquē finē homo creatus ſit.RIrmiſſime credendū eſt ⁊ nullatenus dubitandū/ ꝙ ſolū vnus ēdeus/ om̄ipotēs/ omnia ſciens/ ⁊omnē ꝑfectionē habēs. in tribꝰ ꝑſonis diſtinctis/ q̄ ſunt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ. Qui mundū creauit/ ⁊ creatū regit ⁊gubernat ſola ſua liberrīa volūtate et dignātiſſima bonitate. Speciali aūt ꝓuidētia humanā gubernat ⁊ dirigit creaturā/ dans viris et mulieribꝰ aīas immortales/ creās eas

tꝑaliter tūc cū eas corꝑibꝰ infūdit. ⁊ ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā formās eas. vt creatꝰhō ſuū ꝯditorē deū cognoſcat. diligat. veneret̉. ⁊ eius p̄ceptis ī hac mortali vita obediēsꝑ oꝑa bona ⁊ meritoria/ vitā tandē īmortalēbtitudinis plenā in aīa ⁊ corꝑe ꝑpetuo cōſequat̉. ⁊ ita ſit bonis angelis ſociatꝰ. ⁊ ī locomalorū angelorū ſiue demonū ſubſtitutus.Qui demones ꝓpter pctm̄ in has inferioreſꝑtes terre corruerūt/ damnatōis ſnīam ſuſtinētes. Cū quibꝰ etiā iuſtiſſime damnabūturhoīes iniqͥ diuinis p̄ceptis inobedientes. ⁊more beſtiali quaſi nō haberēt aīam rōnalēſuis voluptatibꝰ ſeruientes.Secundū capitulūoſtendit humanū genus ꝓpter pͥmoꝝ parētū tranſgreſſionē ⁊ peccatū multiplicem incurriſſe miſeriā.Idei veritate credēdū eſt/ pͥmosparētes noſtros Adā ⁊ Euā quiad tā nobilē finē ꝯſequende beatitudinis creati fuerāt/ clauſiſſe paradiſi ianuā ⁊ beatitudiuis introitū/ toti ſuepoſteritati geners humani. Qm̄ ꝑ pctm̄ inobedientie/ donū iuſticie original̓ quadā hereditaria poſſeſſione ꝓ ſe ⁊ ſuis poſteris acceptū a deo/ ipſi ꝓditores ꝑdiderūt. Quo dono gratuito original̓ iuſticie ꝯſeruato/ nosoēs a culpa īmunes fuiſſemꝰ. ⁊ ab om̄i miſeria famis ⁊ ſitꝭ aut infirmitatꝭ abſoluti/ ⁊ abalia qͣlibet penalitate liberi / adeo ꝙ oīs aliacorꝑal̓ creatura nobis pacifice ſubiecta fuiſſet. ⁊ tandē abſqꝫ mortꝭ pena ī ꝑadiſum fuiſemꝰ trāſlati. Hoc aūt dono ꝑ pctm̄ pͥmorūparentū (vt p̄miſſū ē) ꝑdito/ nos moriēdi neceſſitatē ⁊ vniuerſaꝫ quā patimur penā atqꝫmiſeriā incurrimus. qꝛ naſcimur ī pctō originali .ſ. in p̄dicte originalis iuſticie carētia.cōtra qd̓ pctm̄ tanqͣꝫ remediuꝫ efficax a xp̄oinſtitutū ē baptiſmi ſacramentū. Tercium capitulūdeclarat qualiter a deo redempti fuerimus.quis etiaꝫ ſit generalis tenor xp̄iane fidei etcredendorum a ſingulis.Mnipotēs dn̄s ac pijſſimus pater/ nolens humanū genus tot ettantis ſubiectū miſerijs ī eternūperire/ ⁊ a regno ꝑadiſi ī ꝑpetuū exulare/ cōcurrēte iuſticia ſimul ⁊ miſcd̓ia his remediūdecreuit adhibere. Uoluit ſiquidē idē pijſſimus pr̄ vnigenitū filiū ſuū abſqꝫ corruptōe

R