Compendiū theologie
aduertendū ꝙ amor ſui nō capit̉ hic ſub qͣdam ſui generalitate. qͣꝫtū .ſ. ſe extēdit ad q̄cūqꝫ bona que aliqͥs ſibijp̄i appetit. qꝛ iſtoreſpectu amor ſui nō eſt filia luxurie. īmoꝯmūe oīm pctōꝝ pͥncipiū. Sꝫ capit̉ h̓ qͣdā ſpēali acceptōe ſeu ꝯſideratōe. inqͣꝫtū .ſ.aliqͥs ꝓpt̓ ſua cōplacentiā ⁊ delectatōeꝫ inordīate appetit ⁊ ꝯcupiſcit delectabilia carnis venerea. ⁊ tūc ē ꝓprie filia luxurie. Similit̓ incōſtantia inqͣꝫtū opponit̉ cōſtātieꝓut ip̄a cōſtantia eſt ꝑs fortitudīs ⁊ circaardua ⁊ terribilia v̓ſat̉ nō eſt filia luxurie.Sed hic ponit̉ filia luxurie inqͣꝫtū opponit̉ ꝯſtātie que habet̉ ī abſtinēdo a delectationibꝰ venereis. q̄ ꝓpͥe ꝑtinet ad ꝯtinētiāq̄ ponit̉ ꝑs tꝑantie. Et iſto mō incōſtātiaponit̉ ꝓprie filia luxurie inqͣꝫtū ſcꝫ ex ip̄iuſluxurie ꝯcupīa orit̉ ⁊ cauſat̉. ⁊ ꝑ eā emollit̉cor hoīs ⁊ effeminatū reddit̉. Et ita d̓ alijſupͣ tactis ſuo mō. Quia vt ſupͣ tactū ē nōrefert aliqͣ vicia ex vno vicio oriri ẜm appetitū finis. ⁊ eadē vicia ad genera alioꝝ viciA orū ꝑtinere. ¶ Spēs v̓o luxurie ꝯmuit̉ aſſignant̉ ſeptē .ſ. ſimplex fornicatio. ſtuprūadulteriū. ſacrilegiū. inceſtꝰ. raptus. pctm̄ꝯͣ naturā. Quaꝝ ſpēꝝ numerꝰ ſeu ſufficientia ſic ſumi poteſt. Pctm̄ luxurie in hͦ ꝓpͥeꝯſiſtit ꝙ aliqͥs delectatōe venerea vtit̉ nonẜm rectā rōem et debitū modū. Qd̓ qͥdemꝯtīgere p̄t duplicit̓. Uno mō reſpectu materie in qͣ hmōi delectatio q̄rit̉ ſeu ſumit̉ ꝓut in ea eſt deordīatio. Alio mō reſpectu ipſiꝰ materie que licꝫ debita exiſtat nō ẜuant̉tn̄ circa eā debite circūſtātie. Et qꝛ circumſtantia de ſe inqͣꝫtū ſcꝫ circūſtantia nomendat ſeu īponit ſpeciē actui morali. ideo eiſpecies nō cōit̓ a circūſtantijs/ īmo ſumit̉ab obiecto qd̓ ē mat̓ia actꝰ. id̓o oꝑtuit ſpecies luxurie aſſigͣri a ꝑte mat̓ie ſeu obiecti.in habēdo .ſ. reſpectū ad ip̄am materiā velobiectū. Circa ip̄am aūt materiā in qͣ exercet̉ actus venereꝰ/ p̄t aliqͥd non ꝯuenire recte rōi duplicit̓. Primo mō reſpectu ꝓprieſſe ip̄ius materie .ſ. recipiētis. que ꝓprie īactu venereo ꝓ materia reputat̉ ⁊ recipiturinqͣꝫtū .ſ. ip̄a materia repugͣntiā habꝫ ad finem debitū. ꝓpt̓ quē actus venereꝰ exerceri debꝫ. eo .ſ. ꝙ ꝑ eam impedit̉ generatio ꝓlis. et tūc eſt vna ſpēꝝ luxurie .ſ. pctm̄ ꝯͣ naturā. qd̓ h̓ accipit̉ ſeu ſumit̉ ꝓ om̄i actu venereo. ex qͦ nō pōt generatō hūana ſeqͥ. Ul̓inqͣꝫtū ip̄a materia repugͣntiā habꝫ ad debitā educatōem directōem et ꝓmotōꝫ pro
lis iā nate. inqͣꝫtū ſcꝫ ꝑ eam impedit̉ debitus ordo educatōis directōis et ꝓmotōisip̄iꝰ ꝓlis ſuſcepte. ⁊ tūc ē alia ſpēs luxurie.ſcꝫ ſimplex fornicatio. Scd̓o mō inqͣꝫtuꝫip̄a materia in qͣ exercet̉ actus venereꝰ pōteſſe nō cōueniēs recte rōi. nō qͥdem ex eſſeſui ſeu de directo. ſed ꝑ q̄ndam indirectuꝫreſpectū eorū que circa ip̄am materiā fiūttam in ſe qͣꝫ in ꝯꝑatōe ad alios hoīes. Et hͦiteꝝ p̄t ꝯtingere duplicit̓. Quia aūt pro dicto actu venereo ꝯmittēdo ⁊ exercēdo īfert̉violētia. ⁊ tūc eſt alia ſpēs luxurie .ſ. raptꝰ.Aut ꝓ dicto actu venereo ꝯmittēdo et exercēdo nō īfert̉ violētia. Et hͦ iteꝝ ꝯtīgere p̄tdupl̓r. Prīo qͥdem mō ex ꝑte ip̄iꝰ mat̓ie .ſ.femine cui aliqͥs ꝯmiſcet̉. qꝛ .ſ. nō ẜuatur eidebitꝰ et ꝯgruꝰ honor. ⁊ tunc ē alia ſpēs luxurie .ſ. inceſtꝰ qͥ eſt ꝯcubitꝰ cū ꝯſanguineavel affine. in qͦ ip̄iꝰ femīe tā reſpectu ſui ſueqꝫ fame ac nomīs. qͣꝫ ī reſpectu ſue ꝓgenieihonorificētia qͣꝫ pl̓imū ledit̉. Ex qͦ apparet ꝙ gͣuiꝰ ſit pctm̄ inceſtus qͣꝫ peccatū ſimplicis fornicatōis. Alio mō ex ꝑte illiꝰ ī cuius ptāte eſt ip̄a femīa. Et hoc iteꝝ tripl̓r.Uel reſpectu femīe q̄ eſt in ptāte viri. ⁊ tūceſt alia ſpēs luxurie .ſ. adulteriū. qd̓ ꝯmittitur cum violatōe mr̄imonij. Aut reſpectufemīe que eſt in ptāte pr̄is. et tūc eſt ſtuprūqd̓ ꝯmittit̉ in deflorādo et corrūpēdo v̓ginem. q̄ cōiter in ptāte pr̄is ꝯſiſtit. Aut r̄ſpectu femīe in ſpēali (vt ita dicat̉) dei ptāte exiſtentꝭ. tanqͣꝫ .ſ. ſuo cultui ⁊ ẜuitio ſpecialit̓deputate ⁊ dedicate. ⁊ tūc eſt alia ſpēs luxurie .ſ. ſacrilegiū. qd̓ ꝯmittit̉ cū ꝑſona religioſa et deo ſacrata ¶ Et aduertat̉ h̓ ꝓ intel Blectu p̄miſſoꝝ ꝙ ſpēs ſupͣdicte luxurie magis ex ꝑte femine diuerſificari ponūt̉ qͣꝫ exꝑte viri. qꝛ in actu venereo femīa ſe habꝫ qͣſi patiens/ ⁊ ꝑ modū materie. vir aūt ꝑ moduꝫ agentꝭ. Et vt ſupͣ tactū ē ſpēs luxurienō pn̄t ꝯueniēter niſi ẜm drn̄tiā ſeu diuerſitatem mat̓ie aſſignari. Quia diuerſitasmat̓ie habꝫ annexā diuerſitatē formalē obiecti/ q̄ accipit̉ ẜm diuerſos modos repugnātie ad rectā rationē debitūqꝫ ordineꝫ ⁊modū qͥ ī actibꝰ venereis ꝯmittunt̉. ¶ Eſtetiā aduertendū ꝙ licꝫ in ſupͣſcripta ſpērūluxurie aſſignatōe meretriciū nō trāſiēs īgͣuiorē ſpeciē intelligat̉ ſub ſimplici fornicatōe ꝯp̄hēſū. aliqͥ tn̄ int̓ ip̄a duo realē differentia aſſignāt. dicentes fornicatōeꝫ ſimplicē eſſe ſoluti cū ſoluta. quodāmō ſibijnuicē determinate aſſociatis et appropͥatis.