Epithaphiū Iohannis Gerſon
cia demonū ſuꝑ tormētis animarū. Secūdo dolor animaꝝ damnataꝝ. Tercio admiratio iniuſtoꝝ angelorū maloꝝ dicentiū adſeipſos. O quāta erat cecitas noſtra q̄ tenēsnos in ſeculo/ ſtultū nobis viſum fuit cū prelatis. p̄dicatoribꝰ/ ⁊ ceteris bonis homībusfugere voluptates carnis ⁊ oblectam̄ta mūdi/ ne in hunc locū intraremus. et ecce nuncmerito iſta patimur. qꝛ eos audire contēpſimus. Quarto metus .i. timor. qꝛ anīe damnandorū maximo timore formidabūt/ cumhoſtes infernales eas vexabūt igne inextinguibili. verbis acerrimis. oculis ardentibꝰ.vultū tumido. ſpecie nigerrima. De hac pena dicit̉ in euangelio/ ꝙ ibi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū .i. ibi abundant dolores ⁊ acerrima pena. quia nullus flere ſolet niſi nimitriſticia grauatus. De hac etiaꝫ pena dicit.Eſaias. Uermis eorum nō moriet̉. et igniseorū nō extinguet̉. qꝛ vermis ꝯſcientię nūqͣꝫſedat̉ quin ſemꝑ remorſuꝫ ꝯſciētie patiat̉. exquo iudiciū dei ꝯmendabūt/ ⁊ ſeipſos continue accuſantes indignatōe ⁊ ira torpebunt.Ignis etiā pena nūqͣꝫ extinguet̉. ſil̓r vermiseorū nunqͣꝫ moriet̉. deſpectio eorū ſꝑ remanebit. ⁊ ignis ꝯſcientiarū quē hic accēderātibi ꝑficiet̉. Et de hoc pſalmiſta ait. Ignis etſulphur ⁊ ſpūs procellarū ꝑs calicis eoꝝ. ideſt ꝙ pars tormentoꝝ gehenne erit ardor ignis. fetor ſulphuris. ⁊ tēpeſtas maligni ſpiritus. Et vt clarius iſta pena declaret̉/ ſumanius exemplū ꝑ ſimile. Faber ferrarius ſolet eſſe niger facie. habet caminū obſcurū. inquo ponit ferrū vt incaleſcat. poſtmodū ꝑ ſe⁊ ſuos coadiutores cū malleis ꝑcutit ad nutum ſuū. Ecce faber iſte eſt diabolus qui nigerrimus ē Caminus obſcurus ē infernusomni claritate priuatus. Ignis eſt pena flāme ardentis. Carbones appoſiti ſignāt/ ꝙpena iſta nunqͣꝫ vel paꝝ laxat̉. ſed magis incenſa efficit̉. Ferruꝫ eſt ipſa anīa damnata q̄ibi vel iſti igni exponit̉ ꝑpetuo comburēda.hāc verbis acerrimis exprobrare demonesnō ceſſant. Dilectiſſimi ergo nos ſciētes iaꝫiſta. qͣꝫdiu hunc mundū poſſidemus/ ſtatuꝫpenitētie ducamus/ ne diabolus poſtmodūſuꝑ nos gaudeat. ſed potius ſanctorū angelorum gaudiū ſuppleamus. qui gaudēt ſuper vno peccatore penitentiā agēte. Cogitemus quomō redempti ſumus ſanguīe chriſti. ⁊ nullo modo fruſtret̉ tantū bn̄ficiū ī nobis. ne ſicut ſtercora de ventre purgādo exeant. ⁊ ſicut quiſquilie a lignis abſciſe ī igne
proijcinnt̉. ita nos poſt hanc vitā tanqͣꝫ ſtercora de medio eccleſie tollamur. tanqͣꝫ paleeet quiſquilię in ignem gehenne proijciamurIbi ergo noſtra fixa ſint corda vbi vera ſūtgaudia.¶ Finit Donatus moralizatus egregij doctoris magiſtri. Iohannis de Gerſon Cancellarij pariſienſis.Carme de vita ſolitaria/ vide ſupͣ inter carmina ſuꝑ Magnificat. xcvi. D. qd̓ ſic incipit. Diſꝑſit dn̄s vanade ſede ſuperbos. Et finit circa lr̄am F. ſic.Sola vacat ſoli ſed ſocialis ouat.Eprthaphiū magiſtri Iohannis de Gerſon.Uocat ad plāctū/ ſtudiū te pariſiēſeEt celebrē gēitū funere plaga recēsQui tibi nūc rapit̉ p̄clarus morte IohānesCancellarius in te fuit officioIntra tuos natos nō huic ſimileꝫ meruereCernere/ vel quēqͣꝫ ſecula noſtra paremNullus pāgerico mēdaci me putet iſtaLatius vt creſcat ſcribere/ fama viriHuius (teſte deo) virtus ſuꝑauerat om̄eHic calamus laudis qd̓ ſibi ferre valetPrimitias eui xp̄o dans indole puraIacta ſenex legit ſemina meſſe grauiOcia deuitans puerilia/ tunc puer ipſeGrandis honeſtatis prodidit indiciaCarnis ſorde carens. etatis iter iuuenilisTrāſijt hinc lubricū. quo fere quiſqꝫ ruitOm̄e ſeq̄ns tp̄s/ dedit alme theologieCuius profeſſor claruit eximiusCepit em̄ rectū facere/ poſt recta docereUt melius voci conſona vita foretTinnula vox eius/ geſtu comitata venuſtoUera ſuadebat/ celica verba docensAt quotiens dura ceruix flecti reproborumDebuit inſonuit aſperiore tonoRhetor ⁊ orator miro ſermone diſertoDicta coaptauit moribus in varijsDoctrina quātꝰ fuerit/ quātū arte ꝓfundusEdita que fecit plurima ſcripta docentScripſit ad omne genꝰ mulieꝝ ſiue virorūAd xp̄m via ſit quo breuiore modoMultos p̄terea tractatus/ opuſcula grataCondidit hec morum ſunt decꝰ et ſpeculū.Sermo tenax veri/ ferro penetrantior oīSemꝑ amicus ei fluxit ab ore ſuoredicat hūc ꝯſtās ſecurus ⁊ abſqꝫ timoreQue ſibi cauſa dedit aſpera multa pati