Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diuini amoris

C.

ti. da. no. ho. Optamꝰ vt ſit nutritor nr̄ corꝑal̓r ſpūal̓r. iuxta illd̓. Ocl̓i oīm ī te ſperāt dicimꝰ. Dimit. no. ⁊c̄. Optamꝰ vt picreditor nob̓ r̄laxet qd̓ tenemur dicimEt ne nos ⁊c̄. Optamꝰ vt cuſtodiat nos.dicimus. Sed libera nos Optamꝰ ſolū apn̄ti īpugnatōe. ſed etiā ab futura. abqd̓ nouerit ſibi diſplicere liberari.De viā vnitiuaCapitulū. xiiij.I v Ia vnitiua ē qͥs bn̄ purgatꝰ illuminatꝰ amoroſe vnit̉ creatori ſuo exultādo ꝑfectōnibꝰ ſuis illi ſoli placere deſiderās ꝓmpte lete. nūc ip̄m magnificat nūclaudat. nūc āmirat̉. totꝰ lāguet amore eiꝰ / vtpoſſit dicere illud cāticoꝝ. Aīa mea liq̄factaē vt dilectꝰ locutꝰ es mi. ⁊c̄. Et pꝰ pauca ſubdit. qꝛ amore lāgueo. Et pͣs. Quid em̄ mihieſt ī celo/ a te qͥd volui ſuꝑ terrā .i. ego pureamo te ꝓpter dona celoꝝ/ aut ꝓpt̓ donaſuꝑ terrā. Et hec via ſepe ſuꝑiꝰ tacta ē in viaaffectiua ſuꝑlatiua. In re em̄ vnū ſunt viaaffectiua vnitiua. ſꝫ noīa hn̄t diuerſa. vn̄viā vnitiuā eleuat qͥs mentē ſuā ī deū/ excludēs oēs vaītates ꝓponēs ribi illd̓. Uidicta erāt ſub ſole ecce vniuerſa vaītaſ. Facigit̉ ſic̄ auis volat ſurſū. et ſi occurrūt muſce .i. vanitates. cures/ ſꝫ ꝑtrāſeas dicēdoAd ſolē tēdo. nolo cor meū vanitatibꝰ īterra ſūt occupare. Et acqͥrit̉ hec via recollectōeꝫ intimā ab exterioribꝰ ad īteriora. abimis ad ſūma. a tꝑalibꝰ ad eterna. Un̄ ſol ille de facta ē mētio ille ē de d̓r. Tu ſolꝰ ſāctus. tu ſolꝰ dn̄s. tu ſolꝰ altiſſimꝰ es. Ad illāviā reqͥrit̉ pͥmo v̓tuoſā aſſuefactiōeꝫ gratiā ſit radicatus ī v̓tutibꝰ. nullā delectationē habeat ī appetitu vane gl̓ie. ī cupiditate diuitiaꝝ. in ꝯcupiſcētia oculoꝝ et gule. Scd̓o requirit̉ internū ſilentiū/ vt occupet ſe circa exteriora/ qͥd audierit vel viderit foris nihil curādo tāqͣꝫ ī ſomnio occurriſſent. Tercio amoroſa adheſio deo/ vt oīaeius iudicia. oīa facta. oēs doctrinas cuꝫ reuerētia amplectat̉. Quarto nihil aliudrat ſed reputet ſibi illū dilectū ſufficientiſſi/ ſuꝑexcellēs illū in corde ſuo diligat ſuꝑom̄e qd̓ poteſt videri. audiri vel cogitari. immo ſuꝑ omne qd̓ imaginari poteſt. qꝛ totusamabilis. totus deſiderabilis ⁊c̄. vt ſupͣ patuit in via beati Bernar. Quinto ſepe reducat ad memoriā ꝑfectiōes dei. illis intime ꝯgratulet̉. Et qͣꝫuis infinite ſint ꝑfectio-

nes dei. tn̄ ꝯmuniter tres occurrūt in quibꝰſic affectū excitet. Primo ꝯgratulor tibi dilecte mi tu es potētiſſimus/ mihi inhoc bn̄ ſit quaſi ꝯmodū meū querēs ſed qꝛilla eſt ꝑfectio tua nullū times. nullius indiges. nemo te expugnare pōt. nemo tibi poteſt reſiſtere. nullus demō. nullus aduerſarius. de hoc pͥmo gaudemus. Scd̓o cōgratulor tibi/ qꝛ tu es ſapiētiſſimus. illud ē ꝑfectionis tue. qꝛ ſic te nullus deciꝑe pōt. qꝛ nihil te latet. Tercio cōgratulor tibi. qͥa tu esſumme bonꝰ. hoc ē ſumme ꝑfectōis. qꝛ īmutabiliter es bonus. ita bonꝰ/ te meliꝰ excogitari poſſit. immo nec digniꝰ nec nobiliꝰ. Sexto pͥncipal̓r vtile ē hr̄e incipientēaliqͣ verba que exprimat deſideriū ſuū affabiliter alloquēdo dn̄m. De hoc Hugo depalma carthuſien̄. dat modū ſe eleuādi viam vnitiuā. qui tactus ē ſuꝑius ī orōne dn̄ica. Pōt em̄ homo ꝓuocare affectū ſuū illas dictōes. O. qn̄. ſi. cōſimiles. Un̄ dicit incipiens vtat̉ talibꝰ. Poſtqͣꝫ autē gratiadei adiuuāte exercitatus fuerit/ tūc ſine omni cogitatōe p̄uia cēties in die multū amoroſe mentē ſuā in deū eleuare pōt. Un̄ ex intentione ipſiꝰ pōt colligi talio cleuatio. O ſumma bonitas. O altiſſima eternitas. O incōprehēſibilis ſapiētie ꝓfūditas. O pater pijſſime quādo te diligaꝫ? qn̄ brachijs amoriste ꝯſtrīgā? qn̄ tuis bn̄ficijs tue miſericordiequā mecū facis vices impendā? qn̄ tremēdemaieſtati tue timorē īpendā? qn̄ ſpeculū tuev̓tuoſe vite .ſ. humilitatis. pauꝑtatis. patiētie. obediētie. charitatis. ſic de alijs debitꝭveſtigijs ꝓſequar? Qn̄ feſta tua et ſctōꝝ tuo .ſ. natiuitatis. reſurrectōis. aſcēſionis ⁊c̄.debita veneratōe ꝯgratulabor? Si tu es tremēda maieſtas / vbi timor meus? Si tu esamātiſſimꝰ pr̄ vbi amor meꝰ? Si tu es dn̄s mercator meꝰ / vbi eſt ſeruitiū meū? Si tues inhabitator hoſpes meꝰ / vbi ē mundicia digna tāto hoſpiti? Si tu ēs vita ſāctoruꝫ/ decor angelorū/ vbi ē ꝯgratulatio mea?Et ſic diu exercitatꝰ ſicut edificio pōtꝭ apponent̉ qn̄qꝫ ſuſtētacula. poſtea pons ſtat ſine ill̓. Sic poſtea ſpūſſctūs eleuabit cor homīs ſine illis/ vt ſꝑ tēdat ſurſū aut freq̄nt̓. iuxta illd̓ Cāticoꝝ. Trahe me pꝰ te ī odore vnguētoꝝ tuoꝝ curremꝰ. ſic habet̉ aliquidvia vnitiua. Tn̄ hec via ſciētia diſciturex libris ſed deſurſuꝫ eſt. cui vult ꝑticipat pater luminū. his quideꝫ clarius. his ꝟoobſcuriꝰ. Pro iſta via (ſicut dictū ē) valet in-

BB 5