Alphabetum
ſime/ ego ſū ille ꝓdigꝰ qͥ hec ꝯͣ tuā pieiſi. ⁊ ita ingͣtꝰ fui ꝙ me innocētē creame deturpaui. Tu ꝓ me crucifixꝰ et⁊ ego me exaltaui. Tu nudatꝰ/ egoTu amaricatꝰ/ ego delicatꝰ. Tu felleego crapula gͣuatꝰ Tu totꝰ laboriooīno accidioſꝰ Tu ꝓ īimicꝭ exoraſtimicos ⁊ amicoſ odiui. Sꝫ qͥd faciā?deſꝑabo? Ubi ē illud? Nolo morteꝫFerꝝ vitꝝ aūt ſpeculū cū rubigīoſūt̉. ⁊ ego ꝑ viā purgatiuā lima ꝯtritioſſiōis ⁊ ſatiſfactiōis me purgabo. ſic̄taui. ita ero opprobriū hoīm ⁊ abieb. Cōtra auariciā abrenūciabo ꝓpͥeeis. Cōtra voluptates affligā me ieigilijs fame ⁊ ſiti. purgabo me ꝑ triaitū orōis. ꝑ ignē tue ꝯpaſſiōis. ꝑ arcaritatꝭ. ⁊ vt latiꝰ hͨ via purgatīa apeat̉ hec tabl̓a ẜm ordinē alphabeti.Amicicia dei amiſſaBonitate dei contemptaConſenſu ⁊ culpabili vitaDilapſu tꝑis et viriū corꝑisExceſſu p̄ceptoꝝ dei (⁊ aīeccleſie ⁊ ſuperiorumFragilitate reſiſtendi. penicōtiᵐ tendi ⁊ proficiendieGraui negligētia laborandiorādi. meditādi. legendi ⁊c̄.Habitu ⁊ ꝯſuetudine ex frequenti intētione peccandiIngratitudīe qͣ iteꝝ ⁊ iteꝝ ſibi dimiſſa renouauit (pctāKaritatꝭ extinctōne ꝑ q̄cūqꝫLaxatōe timoris dei. ꝙ cōtra tam magnū dn̄m taꝫ magna ⁊ horribilia pctā ꝯmittere p̄ſumpſitMiſcd̓ie implorationemNoue vite aſſumptionēOrationum ſuffragiaPaſſiōis xp̄i interpoſitionēQuaſſatione .i. auſteritateꝫO GEaſſupenitentiefidēReiectioneꝫ honoris. voluet ſeptatum ⁊ delectationumSanctorū interceſſionemTꝑis vtilē expēſionē (tionēUolūtatꝭ ꝓpͥe abrenunciaXp̄i benignitatē qͥ non vultmortē pctōris. ſed magis vtconuertatur ⁊ viuat
De via illumīatiuaCapitulum. iij.Urgata ꝯſcīa iaꝫ aptior ē amori Zdiuino. Un̄ ſicut ſpeculū purgatū pōt plꝰ relucere. Sequit̉ ergonūc via illuminatiua qua hō iaꝫincipit videre ⁊ cognoſcere dilectū ſuū queꝫbus ꝓpter rub iginē pctōꝝ videre nō pot̓at.Un̄ q̄rit. Quis ē dilectꝰ meꝰ? Rn̄det Ipſe ēqͥ mihi tot ⁊ tāta bn̄ficia ꝯtulit. ꝙ ſi poſſibileeſſet/ ab eiꝰ laude ⁊ gr̄arūactiōe nūqͣꝫ ceſſaredeberē. Hāc viā illuminatiuā Dauid habuit cū in pͣs. ait. Bn̄dic aīa mea dn̄o/ et oīa q̄intra me ſunt nomī ſancto eiꝰ. Conſiderandū tn̄ eſt ꝙ nō pͥncipaliter debemus deū diligere ꝓpter bn̄ficia ſua. ſed ꝓpter immēſamſuā bonitatē et ꝓpter ſeip̄m. Sicut em̄ propter lumē nō videt̉ res finaliter ſed mediātelumine videt̉ clariꝰ occaſionaliter. ſic illa viadicit̉ illumīatiua. qꝛ accēdit. prouocat ⁊ illuminat oēm hoīem ad deū diligendū. UndeBern̄. Tot bn̄ficia ꝯtulit mihi deꝰ. qd̓ ſi cōſiderarē/ ⁊ ſi vnus ruſticus mihi feciſſꝫ/ tenerer eū diligere. Quid igit̉ repēdā ſūmo amatori de ſuis bn̄ficijs? Certe gr̄as agā/ ⁊ ꝯmemorabo quantū potero. Un̄ de hac gratitudine ⁊ via illuminatiua videat̉ ſequēs tabula ẜm ordinē alphabeti. ¶ Gr̄as tibi ago ſūme deus de ardētiſſimo amore tuo ꝙ creaſtime nihil mei indigēs. qꝛ me carere poteras.qꝛ nihil tibi ſū vtilis. ſꝫ ex tua bonitate eterna ꝑticipaſti mihi eē viuere ⁊ ītelligere. et adimaginē tuaꝫ me formaſti. ¶ Benigniſſimaincarnatōe tua ⁊ redēptōe. Tu es em̄ ille rexregū qͥ ſedes ſuꝑ cherubin ⁊ intuerꝭ abyſſoſ.qͥ ꝓpter noſtrā ſalutē nr̄os defectꝰ aſſumpſiſti. pauꝑtatē. famē. ſitim. triſticiaꝫ ⁊ dolores⁊c̄. In terris viſus es / et cū homībꝰ ꝯuerſatus es. ⁊ delicie tue eſſe cuꝫ filijs hoīm. Un̄hec? Nō ex nr̄is meritis ſed ex tua eterna bonitate. Quātas blaſphemias. irriſiones. tormēta ꝓ nobis ſuſtinuiſti/ nō coacte ſꝫ libent̓⁊ volūtarie. ⁊ nō ſolū libēter ſꝫ ⁊ ardent̓. Poteras nos ꝓpter pctā nr̄a in nihilū redigere.aut certe alios hoīes innocētes creare. ſꝫ bonitate tua nos hr̄e voluiſti. īmo ꝓ nobis tāta ſuſtinuiſti qͣſi te odires ⁊ nos diligeres exaltādo. qͥd melius deo? ⁊ qͥd vilius peccatore/ qͥ cane peior eſt ⁊ illudit̉ ꝓ pctōre? ¶ Confidentia quam nos vis hr̄e ad te. patrē em̄ tehortaris vocare lutum ⁊ cinerē/ ⁊ petere mōnes vt habeas occaſioneꝫ dandi. delectaris
Pctōryª deſperet ſꝫ aſſumēdo ꝯfidētiā purget ſeper
Pctōr dehedolere de