Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Alphabetum

ſime/ ego ſū ille ꝓdigꝰ hec ꝯͣ tuā pieiſi. ita ingͣtꝰ fui me innocētē creame deturpaui. Tu me crucifixꝰ et ego me exaltaui. Tu nudatꝰ/ egoTu amaricatꝰ/ ego delicatꝰ. Tu felleego crapula gͣuatꝰ Tu totꝰ laboriooīno accidioſꝰ Tu īimicꝭ exoraſtimicos amicoſ odiui. Sꝫ qͥd faciā?deſꝑabo? Ubi ē illud? Nolo morteꝫFerꝝ vitꝝ aūt ſpeculū rubigīoſū. ego viā purgatiuā lima ꝯtritioſſiōis ſatiſfactiōis me purgabo. ſic̄taui. ita ero opprobriū hoīm abieb. Cōtra auariciā abrenūciabo ꝓpͥeeis. Cōtra voluptates affligā me ieigilijs fame ſiti. purgabo me triaitū orōis. ignē tue ꝯpaſſiōis. arcaritatꝭ. vt latiꝰ via purgatīa apeat̉ hec tabl̓a ẜm ordinē alphabeti.Amicicia dei amiſſaBonitate dei contemptaConſenſu culpabili vitaDilapſu tꝑis et viriū corꝑisExceſſu p̄ceptoꝝ dei (eccleſie ſuperiorumFragilitate reſiſtendi. penicōtiᵐ tendi proficiendieGraui negligētia laborandiorādi. meditādi. legendi ⁊c̄.Habitu ꝯſuetudine ex frequenti intētione peccandiIngratitudīe iteꝝ iteꝝ ſibi dimiſſa renouauit (pctāKaritatꝭ extinctōne q̄cūqꝫLaxatōe timoris dei.tra tam magnū dn̄m taꝫ magna horribilia pctā ꝯmittere p̄ſumpſitMiſcd̓ie implorationemNoue vite aſſumptionēOrationum ſuffragiaPaſſiōis xp̄i interpoſitionēQuaſſatione .i. auſteritateꝫO GEaſſupenitentiefidēReiectioneꝫ honoris. voluet ſeptatum delectationumSanctorū interceſſionemTꝑis vtilē expēſionē (tionēUolūtatꝭ ꝓpͥe abrenunciaXp̄i benignitatē non vultmortē pctōris. ſed magis vtconuertatur viuat

De via illumīatiuaCapitulum. iij.Urgata ꝯſcīa iaꝫ aptior ē amori Zdiuino. Un̄ ſicut ſpeculū purga pōt plꝰ relucere. Sequit̉ ergonūc via illuminatiua qua iaꝫincipit videre cognoſcere dilectū ſuū queꝫbus ꝓpter rub iginē pctōꝝ videre pot̓at.Un̄ q̄rit. Quis ē dilectꝰ meꝰ? Rn̄det Ipſe ē mihi tot tāta bn̄ficia ꝯtulit. ſi poſſibileeſſet/ ab eiꝰ laude gr̄arūactiōe nūqͣꝫ ceſſaredeberē. Hāc viā illuminatiuā Dauid habuit in pͣs. ait. Bn̄dic aīa mea dn̄o/ et oīaintra me ſunt nomī ſancto eiꝰ. Conſideran tn̄ eſt pͥncipaliter debemus deū diligere ꝓpter bn̄ficia ſua. ſed ꝓpter immēſamſuā bonitatē et ꝓpter ſeip̄m. Sicut em̄ propter lumē videt̉ res finaliter ſed mediātelumine videt̉ clariꝰ occaſionaliter. ſic illa viadicit̉ illumīatiua. qꝛ accēdit. prouocat illuminat oēm hoīem ad deū diligendū. UndeBern̄. Tot bn̄ficia ꝯtulit mihi deꝰ. qd̓ ſiſiderarē/ ſi vnus ruſticus mihi feciſſꝫ/ tenerer diligere. Quid igit̉ repēdā ſūmo amatori de ſuis bn̄ficijs? Certe gr̄as agā/ ꝯmemorabo quantū potero. Un̄ de hac gratitudine via illuminatiua videat̉ ſequēs tabula ẜm ordinē alphabeti. Gr̄as tibi ago ſūme deus de ardētiſſimo amore tuo creaſtime nihil mei indigēs. qꝛ me carere poteras.qꝛ nihil tibi ſū vtilis. ſꝫ ex tua bonitate eterna ꝑticipaſti mihi viuere ītelligere. et adimaginē tuaꝫ me formaſti. Benigniſſimaincarnatōe tua redēptōe. Tu es em̄ ille rexregū ſedes ſuꝑ cherubin intuerꝭ abyſſoſ. ꝓpter noſtrā ſalutē nr̄os defectꝰ aſſumpſiſti. pauꝑtatē. famē. ſitim. triſticiaꝫ dolores⁊c̄. In terris viſus es / et homībꝰ ꝯuerſatus es. delicie tue eſſe cuꝫ filijs hoīm. Un̄hec? ex nr̄is meritis ſed ex tua eterna bonitate. Quātas blaſphemias. irriſiones. tormēta nobis ſuſtinuiſti/ coacte ſꝫ libent̓ volūtarie. ſolū libēter ſꝫ ardent̓. Poteras nos ꝓpter pctā nr̄a in nihilū redigere.aut certe alios hoīes innocētes creare. ſꝫ bonitate tua nos hr̄e voluiſti. īmo nobista ſuſtinuiſti qͣſi te odires nos diligeres exaltādo. qͥd melius deo? qͥd vilius peccatore/ cane peior eſt illudit̉ pctōre? Confidentia quam nos vis hr̄e ad te. patrē em̄ tehortaris vocare lutum cinerē/ peterenes vt habeas occaſioneꝫ dandi. delectaris

Pctōryª deſperet ſꝫ aſſumēdo ꝯfidētiā purget ſeper

Pctōr dehedolere de